Ash-Shu'araa( الشعراء)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
AbdolMohammad Ayati(Оятӣ)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ طسم(1)
То, син, мим.(1)
تِلكَ ءايٰتُ الكِتٰبِ المُبينِ(2)
Инҳост оёти ин китоби равшан(-у фаҳмо)(2)
لَعَلَّكَ بٰخِعٌ نَفسَكَ أَلّا يَكونوا مُؤمِنينَ(3)
Шояд аз ин, ки имон намеоваранд, худро ҳалок созӣ.(3)
إِن نَشَأ نُنَزِّل عَلَيهِم مِنَ السَّماءِ ءايَةً فَظَلَّت أَعنٰقُهُم لَها خٰضِعينَ(4)
Агар бихоҳем, аз осмон барояшон мӯъҷизае нозил мекунем, ки дар баробари он ба фармонбарӣ сар фуруд оваранд.(4)
وَما يَأتيهِم مِن ذِكرٍ مِنَ الرَّحمٰنِ مُحدَثٍ إِلّا كانوا عَنهُ مُعرِضينَ(5)
Барояшон ҳар сухани тозае аз Худои раҳмон нозил шавад, албатта аз он рӯгардонӣ мекунанд.(5)
فَقَد كَذَّبوا فَسَيَأتيهِم أَنبٰؤُا۟ ما كانوا بِهِ يَستَهزِءونَ(6)
Пас дурӯғ бароварданд. Ба зуди хабари он чизҳое, ки масхарааш мекарданд, ба онҳо бирасад.(6)
أَوَلَم يَرَوا إِلَى الأَرضِ كَم أَنبَتنا فيها مِن كُلِّ زَوجٍ كَريمٍ(7)
Оё ба замин нанигаристаанд, ки чӣ қадар аз ҳар гуна гиёҳони некӯ дар он рӯёнидаем.(7)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(8)
Дар ин ибратест, вале бештарашон мӯъмин набудаанд.(8)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(9)
Ба ростӣ Парвардигори ту пирӯзманду меҳрубон аст!(9)
وَإِذ نادىٰ رَبُّكَ موسىٰ أَنِ ائتِ القَومَ الظّٰلِمينَ(10)
Ва Парвардигорат Мӯсоро нидо до, д, ки: эй Мӯсо, ба сӯи он мардуми ситамгор бирав:(10)
قَومَ فِرعَونَ ۚ أَلا يَتَّقونَ(11)
қавми Фиръавн. Оё намехоҳанд парҳезгор шаванд?(11)
قالَ رَبِّ إِنّى أَخافُ أَن يُكَذِّبونِ(12)
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, метарсам, ки дурӯғгӯям хонанд.(12)
وَيَضيقُ صَدرى وَلا يَنطَلِقُ لِسانى فَأَرسِل إِلىٰ هٰرونَ(13)
Ва дили ман танг гардад ва забонам кушода нашавад. Ҳорунро пайғамбарӣ деҳ!(13)
وَلَهُم عَلَىَّ ذَنبٌ فَأَخافُ أَن يَقتُلونِ(14)
Ва бар ман ба гуноҳе даъвое доранд, метарсам, ки маро бикушанд».(14)
قالَ كَلّا ۖ فَاذهَبا بِـٔايٰتِنا ۖ إِنّا مَعَكُم مُستَمِعونَ(15)
Гуфт: «Ҳаргиз, оёти Маро ҳар ду назди онҳо бибаред, Мо низ бо шумо ҳастем ва гӯшкунандаем.(15)
فَأتِيا فِرعَونَ فَقولا إِنّا رَسولُ رَبِّ العٰلَمينَ(16)
Пас назди Фиръавн равед ва бигӯед: «Мо расули Парвардигори ҷаҳониён ҳастем,(16)
أَن أَرسِل مَعَنا بَنى إِسرٰءيلَ(17)
ки банӣ-Исроилро бо мо бифиристӣ».(17)
قالَ أَلَم نُرَبِّكَ فينا وَليدًا وَلَبِثتَ فينا مِن عُمُرِكَ سِنينَ(18)
Гуфт: «Оё ба ҳангоми кӯдакӣ назди худ парваришат надодем ва ту чанд сол аз умратро дар миёни мо нагузаронидӣ?(18)
وَفَعَلتَ فَعلَتَكَ الَّتى فَعَلتَ وَأَنتَ مِنَ الكٰفِرينَ(19)
Ва он корро, ки аз ту оар зад, накардаӣ? Пас ту кофири неъматӣ».(19)
قالَ فَعَلتُها إِذًا وَأَنا۠ مِنَ الضّالّينَ(20)
Гуфт: «Он вақт, ки чунон кардам, аз хатокорон будам.(20)
فَفَرَرتُ مِنكُم لَمّا خِفتُكُم فَوَهَبَ لى رَبّى حُكمًا وَجَعَلَنى مِنَ المُرسَلينَ(21)
Ва чун аз шумо тарсидам, гурехтам. Вале Парвардигори мам ба ман паёмбарӣ дод ва маро дар шумори паёмбарон овард.(21)
وَتِلكَ نِعمَةٌ تَمُنُّها عَلَىَّ أَن عَبَّدتَ بَنى إِسرٰءيلَ(22)
Ва миннати ин неъматро бар ман мекунӣ, ки банӣ-Исроилро ғулом сохтаӣ?»(22)
قالَ فِرعَونُ وَما رَبُّ العٰلَمينَ(23)
Фиръавн гуфт: «Парвардигори ҷаҳониён чист?»(23)
قالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ وَما بَينَهُما ۖ إِن كُنتُم موقِنينَ(24)
Гуфт: «Агар ба яқин мепазиред, Парвардигори осмонҳову замин ва ҳар чӣ миёни онҳост»,(24)
قالَ لِمَن حَولَهُ أَلا تَستَمِعونَ(25)
Ба онон, ки дар атрофаш буданд, гуфт: «Оё нашунидед?»(25)
قالَ رَبُّكُم وَرَبُّ ءابائِكُمُ الأَوَّلينَ(26)
Гуфт; «Парвардпгори шумо ва Парвардигори падарони аввалини шумо».(26)
قالَ إِنَّ رَسولَكُمُ الَّذى أُرسِلَ إِلَيكُم لَمَجنونٌ(27)
Фиръазн гуфт: «Ин паёмбаре, ки бар шумо фиристода шуда, девона аст».(27)
قالَ رَبُّ المَشرِقِ وَالمَغرِبِ وَما بَينَهُما ۖ إِن كُنتُم تَعقِلونَ(28)
Гуфт: «Ӯст Парвардигори машрику мағриб ва ҳар чӣ миёни он дӯст, агар ақл кунед».(28)
قالَ لَئِنِ اتَّخَذتَ إِلٰهًا غَيرى لَأَجعَلَنَّكَ مِنَ المَسجونينَ(29)
Фиръавн гуфт: «Агар ба ҷои ман каси дигареро ба худои гири, ба зиндонат меафканам».(29)
قالَ أَوَلَو جِئتُكَ بِشَيءٍ مُبينٍ(30)
Гуфт: «Ҳатто агар мӯъҷизае равшан барои ту оварда бошам?»(30)
قالَ فَأتِ بِهِ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ(31)
Гуфт; Агар рост мегӯӣ, онро биёвар».(31)
فَأَلقىٰ عَصاهُ فَإِذا هِىَ ثُعبانٌ مُبينٌ(32)
Асояшро партофт. Ба ошкоро аждаҳое шуд.(32)
وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِىَ بَيضاءُ لِلنّٰظِرينَ(33)
Ва дасташро берун овард. Дар назари бинандагон сафед менамуд.(33)
قالَ لِلمَلَإِ حَولَهُ إِنَّ هٰذا لَسٰحِرٌ عَليمٌ(34)
Ба бузургони қавмаш, ки канораш буданд, гуфт: «Ин мард ҷодугаре доност.(34)
يُريدُ أَن يُخرِجَكُم مِن أَرضِكُم بِسِحرِهِ فَماذا تَأمُرونَ(35)
Мехоҳад ба ҷодуи. худ шуморо аз сарзаминатон берун кунад. Чӣ раъй медиҳед?»(35)
قالوا أَرجِه وَأَخاهُ وَابعَث فِى المَدائِنِ حٰشِرينَ(36)
Гуфтанд: «Аз ӯ ва ба бародараш мӯҳлат бихоҳ ва касон ба шаҳрҳо бифирист,(36)
يَأتوكَ بِكُلِّ سَحّارٍ عَليمٍ(37)
то ҳар ҷодугари доноеро, ки ҳаёт, назди ту биёранд».(37)
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِميقٰتِ يَومٍ مَعلومٍ(38)
Ҷодугаронро дар рӯзе муъайян ба ваъдагоҳ оварданд.(38)
وَقيلَ لِلنّاسِ هَل أَنتُم مُجتَمِعونَ(39)
Ва мардумро гуфтанд: «Оё шумо низ ҷамъ меоед?(39)
لَعَلَّنا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِن كانوا هُمُ الغٰلِبينَ(40)
То агар ҷодугарон пирӯз омаданд, ҳама ба онҳо пайравӣ кунем!»(40)
فَلَمّا جاءَ السَّحَرَةُ قالوا لِفِرعَونَ أَئِنَّ لَنا لَأَجرًا إِن كُنّا نَحنُ الغٰلِبينَ(41)
Чун ҷодугарон омаданд, ба Фиръавн гуфтанд: «Оё агар мо пирӯз шавем, моро музде хоҳад буд?»(41)
قالَ نَعَم وَإِنَّكُم إِذًا لَمِنَ المُقَرَّبينَ(42)
Гуфт: «Оре, ҳама аз наздиконам хоҳед буд».(42)
قالَ لَهُم موسىٰ أَلقوا ما أَنتُم مُلقونَ(43)
Мӯсо ба онҳо гуфт: «Ҳар чӣ мехоҳед, партофтан, бипартоед!»(43)
فَأَلقَوا حِبالَهُم وَعِصِيَّهُم وَقالوا بِعِزَّةِ فِرعَونَ إِنّا لَنَحنُ الغٰلِبونَ(44)
Онон ресмонҳову чубҳои худ бияфканданд ва гуфтанд: «Ба иззати Фиръавн, ки мо пирӯз шудем!»(44)
فَأَلقىٰ موسىٰ عَصاهُ فَإِذا هِىَ تَلقَفُ ما يَأفِكونَ(45)
Ва Мӯсо асояшро партофт. Ногоҳ ҳамаи он дурӯғҳоеро, ки сохта буданд, фурӯ бурд.(45)
فَأُلقِىَ السَّحَرَةُ سٰجِدينَ(46)
Ҷодугарон ба саҷда афтоданд.(46)
قالوا ءامَنّا بِرَبِّ العٰلَمينَ(47)
Гуфтанд: «Ба Парвардигори ҷаҳониён имон овардем,(47)
رَبِّ موسىٰ وَهٰرونَ(48)
Парвардигори Мӯсо ва Ҳорун!»(48)
قالَ ءامَنتُم لَهُ قَبلَ أَن ءاذَنَ لَكُم ۖ إِنَّهُ لَكَبيرُكُمُ الَّذى عَلَّمَكُمُ السِّحرَ فَلَسَوفَ تَعلَمونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيدِيَكُم وَأَرجُلَكُم مِن خِلٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُم أَجمَعينَ(49)
Гуфт: «Оё пеш аз он, ки шуморо рухсат диҳам, имон овардед? Албатта он мард бузурги шумост, ки шуморо ҷоду омӯхтааст. Хоҳед дид. Акнун дастҳову поҳоятонро аз чапу рост хоҳам бурид ва ҳамаатонро бар дор хоҳам кард!»(49)
قالوا لا ضَيرَ ۖ إِنّا إِلىٰ رَبِّنا مُنقَلِبونَ(50)
Гуфтанд: «Боке нест, мо назди Парвардигорамон бозмегардем.(50)
إِنّا نَطمَعُ أَن يَغفِرَ لَنا رَبُّنا خَطٰيٰنا أَن كُنّا أَوَّلَ المُؤمِنينَ(51)
Мо умед медорем, ки Парвардигорамон хатоҳои моро бубахшад, ки мо нахустин касоне ҳастем, ки имон овардем».(51)
۞ وَأَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَن أَسرِ بِعِبادى إِنَّكُم مُتَّبَعونَ(52)
Ва ба Мӯсо ваҳй кардем, ки шабҳангом бандагони Маро берун бибар, ки аз паи шумо биёянд.(52)
فَأَرسَلَ فِرعَونُ فِى المَدائِنِ حٰشِرينَ(53)
Ва Фиръавн ҷамъоварандагони сипоҳро ба шаҳрҳо фиристод.(53)
إِنَّ هٰؤُلاءِ لَشِرذِمَةٌ قَليلونَ(54)
ки инҳо гурӯҳе андаканд(54)
وَإِنَّهُم لَنا لَغائِظونَ(55)
ва моро ба хашм овардаанд(55)
وَإِنّا لَجَميعٌ حٰذِرونَ(56)
ва мо ҳамагӣ омодаи ҷангем.(56)
فَأَخرَجنٰهُم مِن جَنّٰتٍ وَعُيونٍ(57)
Пас онҳоро аз борҳову чашмасорҳо берун кардем(57)
وَكُنوزٍ وَمَقامٍ كَريمٍ(58)
ва аз ганҷҳову хонаҳои некӯ,(58)
كَذٰلِكَ وَأَورَثنٰها بَنى إِسرٰءيلَ(59)
ба ин тарз ҳамаро ба банӣ-Исроил вогузоштем(59)
فَأَتبَعوهُم مُشرِقينَ(60)
Фиръавниён ба ҳангоми баромадани офтоб аз паи онҳо рафтанд.(60)
فَلَمّا تَرٰءَا الجَمعانِ قالَ أَصحٰبُ موسىٰ إِنّا لَمُدرَكونَ(61)
Чун он ду гурӯҳ якдигарро диданд, ёрони Мӯсо гуфтанд: «Гирифтор омадем!»(61)
قالَ كَلّا ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبّى سَيَهدينِ(62)
Гуфт: «Ҳаргиз, Парвардигори ман бо ман аст ва маро роҳ хоҳад нишон дод».(62)
فَأَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَنِ اضرِب بِعَصاكَ البَحرَ ۖ فَانفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرقٍ كَالطَّودِ العَظيمِ(63)
Пас ба Мӯсо ваҳй кардем, ки асоятро ба дарё бизан. Дарё бишикофт ва ҳар пора чун кӯҳе азим гашт.(63)
وَأَزلَفنا ثَمَّ الءاخَرينَ(64)
Ва он гурӯҳи дигарро низ ба дарё расонидем.(64)
وَأَنجَينا موسىٰ وَمَن مَعَهُ أَجمَعينَ(65)
Мӯсо ва ҳамаи ҳамроҳонашро наҷот додем.(65)
ثُمَّ أَغرَقنَا الءاخَرينَ(66)
Ва он дигаронро ғарк сохтем.(66)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(67)
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наоварданд!(67)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(68)
Албатта Парвардигори ту пирӯзманду бахшанда аст!(68)
وَاتلُ عَلَيهِم نَبَأَ إِبرٰهيمَ(69)
Ва достони Иброҳимро барояшон тиловат кун!(69)
إِذ قالَ لِأَبيهِ وَقَومِهِ ما تَعبُدونَ(70)
Он гоҳ ки ба падару қавми худ гуфт: «Чӣ мепарастед?»(70)
قالوا نَعبُدُ أَصنامًا فَنَظَلُّ لَها عٰكِفينَ(71)
Гуфтачкд: «Бутонеро мепарастем ва муқими остонашон ҳастем».(71)
قالَ هَل يَسمَعونَكُم إِذ تَدعونَ(72)
Гуфт: «Оё вақте онҳоро мехонед, садоятонро мешунаванд?(72)
أَو يَنفَعونَكُم أَو يَضُرّونَ(73)
Ё барои шумо фоидаву зиёне доранд?»(73)
قالوا بَل وَجَدنا ءاباءَنا كَذٰلِكَ يَفعَلونَ(74)
Гуфтанд: «На, падаронамонро дидаем, ки чунин мекардаанд».(74)
قالَ أَفَرَءَيتُم ما كُنتُم تَعبُدونَ(75)
Гуфт: Оё медонед, ки чӣ мепарастидаед(75)
أَنتُم وَءاباؤُكُمُ الأَقدَمونَ(76)
шумо ва падаронатон?(76)
فَإِنَّهُم عَدُوٌّ لى إِلّا رَبَّ العٰلَمينَ(77)
Онҳо душманони мананд, вале Парвардигори ҷаҳониён дӯсти ман аст.(77)
الَّذى خَلَقَنى فَهُوَ يَهدينِ(78)
Он, ки маро биёфарида, сипас роҳнамоиям мекунад(78)
وَالَّذى هُوَ يُطعِمُنى وَيَسقينِ(79)
ва он, ки ба ман таъом медиҳад ва маро об медиҳад.(79)
وَإِذا مَرِضتُ فَهُوَ يَشفينِ(80)
ва чун бемор шавам, шифоям мебахшад(80)
وَالَّذى يُميتُنى ثُمَّ يُحيينِ(81)
ва он, ки маро мемиронад ва сипас зинда мекунад(81)
وَالَّذى أَطمَعُ أَن يَغفِرَ لى خَطيـَٔتى يَومَ الدّينِ(82)
ва он, ки умед медорам, ки дар рӯзи қиёмат хатоямро бибахшояд.(82)
رَبِّ هَب لى حُكمًا وَأَلحِقنى بِالصّٰلِحينَ(83)
Эй Парвардигори ман, маро ҳикмат бахш ва маро ба шоистагон бипайванд.(83)
وَاجعَل لى لِسانَ صِدقٍ فِى الءاخِرينَ(84)
Ва зикри неки маро дар даҳони ояндагон андоз(84)
وَاجعَلنى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعيمِ(85)
ва маро аз ворисони биҳишти пурнеъмат қарор деҳ(85)
وَاغفِر لِأَبى إِنَّهُ كانَ مِنَ الضّالّينَ(86)
ва падарамро биёмурз, ки аз гумроҳон аст(86)
وَلا تُخزِنى يَومَ يُبعَثونَ(87)
ва дар рӯзи қиёмат маро расво масоз,(87)
يَومَ لا يَنفَعُ مالٌ وَلا بَنونَ(88)
рӯзе, ки на мол нафъ медиҳад ва на фарзандон,(88)
إِلّا مَن أَتَى اللَّهَ بِقَلبٍ سَليمٍ(89)
ғайри он кас, ки бо қалбе покиза аз ширк ба назди Худо биёяд!»(89)
وَأُزلِفَتِ الجَنَّةُ لِلمُتَّقينَ(90)
Ва биҳиштро барои парҳезгорон наздик оранд.(90)
وَبُرِّزَتِ الجَحيمُ لِلغاوينَ(91)
Ва ҷаҳаннамро дар назари кофирон ошкор кунанд.(91)
وَقيلَ لَهُم أَينَ ما كُنتُم تَعبُدونَ(92)
Ба онҳо гӯянд: Чизҳое, ки ба ҷои Худои якто мепарастидед, куҷоянд?(92)
مِن دونِ اللَّهِ هَل يَنصُرونَكُم أَو يَنتَصِرونَ(93)
Оё ёриатон мекунанд, ё худ ёрӣ меҷӯянд?»(93)
فَكُبكِبوا فيها هُم وَالغاوۥنَ(94)
Онҳо ва кофиронро сармагун дар ҷаҳаннам андозанд(94)
وَجُنودُ إِبليسَ أَجمَعونَ(95)
ва ҳамаи лашкари Иблисро.(95)
قالوا وَهُم فيها يَختَصِمونَ(96)
Ва дар ҳоле, ки дар ҷаҳаннам бо якдигар ҳусумат мекунанду, мегӯянд:(96)
تَاللَّهِ إِن كُنّا لَفى ضَلٰلٍ مُبينٍ(97)
«Ба Худо савганд, ки мо дар гумроҳии ошкор будем,(97)
إِذ نُسَوّيكُم بِرَبِّ العٰلَمينَ(98)
он гоҳ ки шуморо бо Парвардигори ҷаҳониён баробар медонистем.(98)
وَما أَضَلَّنا إِلَّا المُجرِمونَ(99)
Ва моро бадкорон гумроҳ сохтанд(99)
فَما لَنا مِن شٰفِعينَ(100)
ва акнун моро шафеъоне (халоскунандаҳое) нест(100)
وَلا صَديقٍ حَميمٍ(101)
ва моро дӯсти меҳрубоне нест.(101)
فَلَو أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكونَ مِنَ المُؤمِنينَ(102)
Кош бори дигар ба дунё бозгардем, то аз мӯъминон гардем».(102)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(103)
Дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.(103)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(104)
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!(104)
كَذَّبَت قَومُ نوحٍ المُرسَلينَ(105)
Қавми Нӯҳ паёмбаронро дурӯғ барозарданд.(105)
إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم نوحٌ أَلا تَتَّقونَ(106)
Он гоҳ ки бародарашон Нӯҳ ба онҳо гуфт: «Оё наметарсед?(106)
إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ(107)
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.(107)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(108)
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед.(108)
وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ(109)
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.(109)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(110)
Пас аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!»(110)
۞ قالوا أَنُؤمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الأَرذَلونَ(111)
Гуфтанд: «Оё ба ту имон биёварем ва ҳол он ки камбағалон пайрави ту ҳастанд?»(111)
قالَ وَما عِلمى بِما كانوا يَعمَلونَ(112)
Гуфт: «Дониши ман ба корҳое, ки мекунанд, намерасад.(112)
إِن حِسابُهُم إِلّا عَلىٰ رَبّى ۖ لَو تَشعُرونَ(113)
Агар мефаҳмед, ҳисобаш танҳо бо Парвардигори ман аст.(113)
وَما أَنا۠ بِطارِدِ المُؤمِنينَ(114)
Ва ман мӯъминонро дур намекунам.(114)
إِن أَنا۠ إِلّا نَذيرٌ مُبينٌ(115)
Бимдиҳандае ошкор ҳастам».(115)
قالوا لَئِن لَم تَنتَهِ يٰنوحُ لَتَكونَنَّ مِنَ المَرجومينَ(116)
Гуфтанд: «Эй Нӯҳ агар бас накунӣ, сангсор мешавӣ».(116)
قالَ رَبِّ إِنَّ قَومى كَذَّبونِ(117)
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, қавми ман маро дурӯғ мебароранд.(117)
فَافتَح بَينى وَبَينَهُم فَتحًا وَنَجِّنى وَمَن مَعِىَ مِنَ المُؤمِنينَ(118)
Миёни ману онҳо роҳе баркушой ва марову мӯъминони ҳамроҳи маро наҷот бидеҳ».(118)
فَأَنجَينٰهُ وَمَن مَعَهُ فِى الفُلكِ المَشحونِ(119)
Ӯ ва ҳамроҳонашро дар он киштии пур наҷот додем.(119)
ثُمَّ أَغرَقنا بَعدُ الباقينَ(120)
Ва боқиро ғарк, кардем.(120)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(121)
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.(121)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(122)
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!(122)
كَذَّبَت عادٌ المُرسَلينَ(123)
Қавми Од паёмбаронро такзиб карданд (дурӯғ бароварданд).(123)
إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم هودٌ أَلا تَتَّقونَ(124)
Он гоҳ, ки бародарашон Ҳуд гуфт: «Оё наметарсед?(124)
إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ(125)
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.(125)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(126)
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед.(126)
وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ(127)
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.(127)
أَتَبنونَ بِكُلِّ ريعٍ ءايَةً تَعبَثونَ(128)
Оё бар сари ҳар баландӣ ба беҳудагӣ биное баланд месозед?(128)
وَتَتَّخِذونَ مَصانِعَ لَعَلَّكُم تَخلُدونَ(129)
Ва бад-ин пиндор, ки ҳамеша зиндаед, қасрхое бино мекунед?(129)
وَإِذا بَطَشتُم بَطَشتُم جَبّارينَ(130)
Ва ҳар гоҳ интиқом гиред, чун бераҳмон интиқом мегиред?(130)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(131)
Пас аз Худо битарсед ва аз ман итоъат кунед.(131)
وَاتَّقُوا الَّذى أَمَدَّكُم بِما تَعلَمونَ(132)
Ва битарсед аз он Худое, ки он чиро, ки медонед, ба шумо ато кардааст.(132)
أَمَدَّكُم بِأَنعٰمٍ وَبَنينَ(133)
Ва ба шумо чорпоёну фарзандон ато кардааст.(133)
وَجَنّٰتٍ وَعُيونٍ(134)
ва боғҳову чашмасорон.(134)
إِنّى أَخافُ عَلَيكُم عَذابَ يَومٍ عَظيمٍ(135)
Ман аз азоби рӯзе бузург бар шумо бимнокам».(135)
قالوا سَواءٌ عَلَينا أَوَعَظتَ أَم لَم تَكُن مِنَ الوٰعِظينَ(136)
Гуфтанд: «Барюй мо яксон аст, ки моро панд диҳӣ ё панд надиҳӣ.(136)
إِن هٰذا إِلّا خُلُقُ الأَوَّلينَ(137)
Инҳо ҷуз ҳамон дурӯғу найранги пешиниён нест.(137)
وَما نَحنُ بِمُعَذَّبينَ(138)
Ва мо азоб нахоҳем шуд».(138)
فَكَذَّبوهُ فَأَهلَكنٰهُم ۗ إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(139)
Пас дурӯғаш бароварданд ва Мо ононро ҳалок кардем. Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд!(139)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(140)
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!(140)
كَذَّبَت ثَمودُ المُرسَلينَ(141)
Қавми Самуд паёмбаронро дурӯғ бароварданд,(141)
إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم صٰلِحٌ أَلا تَتَّقونَ(142)
Он гоҳ ки бародарашон Солеҳ гуфт: «Оё наметарсед?(142)
إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ(143)
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.(143)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(144)
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!(144)
وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ(145)
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст!(145)
أَتُترَكونَ فى ما هٰهُنا ءامِنينَ(146)
Оё пиндоред, ки шуморо дар ин неъматҳо эмин раҳо мекунанд?(146)
فى جَنّٰتٍ وَعُيونٍ(147)
Дар боғҳову чашмасорҳо?(147)
وَزُروعٍ وَنَخلٍ طَلعُها هَضيمٌ(148)
Ва киштзорҳову наҳлҳо (хурмозорҳо) бо он шукуфаҳои нарму латиф?(148)
وَتَنحِتونَ مِنَ الجِبالِ بُيوتًا فٰرِهينَ(149)
Ва шодмон дар кӯҳҳо хонаҳое метарошед?(149)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(150)
Пас аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!(150)
وَلا تُطيعوا أَمرَ المُسرِفينَ(151)
Ва фармони ин исрофкоронро қабул накунед.(151)
الَّذينَ يُفسِدونَ فِى الأَرضِ وَلا يُصلِحونَ(152)
Инҳо, ки дар замин фасод мекунанд ва ислоҳ намекунанд».(152)
قالوا إِنَّما أَنتَ مِنَ المُسَحَّرينَ(153)
Гуфтанд: «Ғайри ин нест, ки туро ҷоду кардаанд.(153)
ما أَنتَ إِلّا بَشَرٌ مِثلُنا فَأتِ بِـٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ(154)
Ту низ башаре монанди мо ҳастӣ. Агар рост мегӯӣ, нишонае биёвар».(154)
قالَ هٰذِهِ ناقَةٌ لَها شِربٌ وَلَكُم شِربُ يَومٍ مَعلومٍ(155)
Гуфт: «Ин модашутури ман аст. Як рӯз об хӯрдан ҳаққи ӯ бошад ва як рӯз ҳаққи шумо.(155)
وَلا تَمَسّوها بِسوءٍ فَيَأخُذَكُم عَذابُ يَومٍ عَظيمٍ(156)
Ба он осебе нарасонед, ки азоби рӯзе бузург шуморо фурӯ мегирад».(156)
فَعَقَروها فَأَصبَحوا نٰدِمينَ(157)
Онро куштанд ва пушаймон шуданд.(157)
فَأَخَذَهُمُ العَذابُ ۗ إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(158)
Пас азоб онҳоро фурӯ гирифт., Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.(158)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(159)
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!(159)
كَذَّبَت قَومُ لوطٍ المُرسَلينَ(160)
Қавми Лут паёмбаронро дурӯғ бароварданд.(160)
إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم لوطٌ أَلا تَتَّقونَ(161)
Он гоҳ, ки бародарашон Лут гуфт: «Оё наметарсед?(161)
إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ(162)
Мам барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.(162)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(163)
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!(163)
وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ(164)
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯхдаи Парвардигори ҷаҳониён аст!(164)
أَتَأتونَ الذُّكرانَ مِنَ العٰلَمينَ(165)
Чаро аз миёни мардуми ҷаҳон бо мардон меомезед?(165)
وَتَذَرونَ ما خَلَقَ لَكُم رَبُّكُم مِن أَزوٰجِكُم ۚ بَل أَنتُم قَومٌ عادونَ(166)
Ва ҳамсаронеро, ки Парвардигоратон бароятон офаридааст, тарк мегӯед? На, шумо мардуме таҷовузкор ҳастед!»(166)
قالوا لَئِن لَم تَنتَهِ يٰلوطُ لَتَكونَنَّ مِنَ المُخرَجينَ(167)
Гуфтанд: «Эй Лут, агар бас накунӣ, аз шаҳр берунат мекунем».(167)
قالَ إِنّى لِعَمَلِكُم مِنَ القالينَ(168)
Гуфт: «Ман бо кори шумо душманам.(168)
رَبِّ نَجِّنى وَأَهلى مِمّا يَعمَلونَ(169)
Эй Парвардигори ман, маро ва касонамро аз оқибати амале, ки мекунанд, наҷот бахш!»(169)
فَنَجَّينٰهُ وَأَهلَهُ أَجمَعينَ(170)
Ӯ ва ҳамаи касонашро наҷот додем,(170)
إِلّا عَجوزًا فِى الغٰبِرينَ(171)
ғайри пиразане, ки хост бимонад.(171)
ثُمَّ دَمَّرنَا الءاخَرينَ(172)
Сипас дигаронро ҳалок кардем,(172)
وَأَمطَرنا عَلَيهِم مَطَرًا ۖ فَساءَ مَطَرُ المُنذَرينَ(173)
бар онҳо бороне боронидем ва чӣ бад буд борони таҳдидшудагон!(173)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(174)
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.(174)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(175)
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст!(175)
كَذَّبَ أَصحٰبُ لـَٔيكَةِ المُرسَلينَ(176)
Мардуми Айка паёмбаронро дурӯғ бароварданд.(176)
إِذ قالَ لَهُم شُعَيبٌ أَلا تَتَّقونَ(177)
Он гоҳ ки Шуъайб ба онҳо гуфт: «Оё аз Худо наметарсед?(177)
إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ(178)
Ман барои шумо паёмбаре ростгӯ ҳастам.(178)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(179)
Аз Худо битарсед ва ба ман итоъат кунед!(179)
وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ(180)
Ман аз шумо дар баробари ҳидояти худ музде наметалабам. Музди ман танҳо бар ӯҳдаи Парвардигори ҷаҳониён аст.(180)
۞ أَوفُوا الكَيلَ وَلا تَكونوا مِنَ المُخسِرينَ(181)
Паймонаро (зарфи ченкуниро) тамом бипардозед ва камфурӯшӣ макунед.(181)
وَزِنوا بِالقِسطاسِ المُستَقيمِ(182)
Ва бо тарозуи дуруст вазн кунед.(182)
وَلا تَبخَسُوا النّاسَ أَشياءَهُم وَلا تَعثَوا فِى الأَرضِ مُفسِدينَ(183)
Ба мардум кам мадиҳед ва бебокона дар замин фасод макунед.(183)
وَاتَّقُوا الَّذى خَلَقَكُم وَالجِبِلَّةَ الأَوَّلينَ(184)
Аз он кас, ки шумо ва офаридагони пеш аз шуморо офаридааст, битарсед».(184)
قالوا إِنَّما أَنتَ مِنَ المُسَحَّرينَ(185)
Гуфтанд: «Ғайри ин нест, ки туро ҷоду кардаанд.(185)
وَما أَنتَ إِلّا بَشَرٌ مِثلُنا وَإِن نَظُنُّكَ لَمِنَ الكٰذِبينَ(186)
Ту низ инсоне монанди мо ҳастӣ ва мепиндорем, ки дурӯғ мегӯӣ.(186)
فَأَسقِط عَلَينا كِسَفًا مِنَ السَّماءِ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ(187)
Агар рост мегӯӣ, порае аз осмонро бар сари мо андоз».(187)
قالَ رَبّى أَعلَمُ بِما تَعمَلونَ(188)
Гуфт: «Парвардигори ман ба коро, ки мекунед, донотар аст».(188)
فَكَذَّبوهُ فَأَخَذَهُم عَذابُ يَومِ الظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَومٍ عَظيمٍ(189)
Пас дурӯғаш бароварданд ва дар он рӯзи абрӣ азоб ононро фурӯ гирифг. Ва он азоби рӯзе бузург буд!(189)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(190)
Албатта дар ин ибратест ва бештаринашон имон наёварданд.(190)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(191)
Албатта Парвардигори ту ғолибу меҳрубон аст.(191)
وَإِنَّهُ لَتَنزيلُ رَبِّ العٰلَمينَ(192)
Ва ин китоб нозилшуда аз ҷониби Парвардигори ҷаҳониён аст.(192)
نَزَلَ بِهِ الرّوحُ الأَمينُ(193)
Онро рӯҳуламин нозил кардааст(193)
عَلىٰ قَلبِكَ لِتَكونَ مِنَ المُنذِرينَ(194)
бар дили ту, то аз бимдиҳандагон бошӣ,(194)
بِلِسانٍ عَرَبِىٍّ مُبينٍ(195)
ба забони арабии равшан.(195)
وَإِنَّهُ لَفى زُبُرِ الأَوَّلينَ(196)
Ва он дар навиштаҳои пешиниён низ ҳаст.(196)
أَوَلَم يَكُن لَهُم ءايَةً أَن يَعلَمَهُ عُلَمٰؤُا۟ بَنى إِسرٰءيلَ(197)
Оё ин нишона бар онҳо басанда нест, ки уламои банӣ-Исроил аз он огоҳанд?(197)
وَلَو نَزَّلنٰهُ عَلىٰ بَعضِ الأَعجَمينَ(198)
Агар онро бар яке аз аҷамон (ғайри арабҳо) нозил карда будем(198)
فَقَرَأَهُ عَلَيهِم ما كانوا بِهِ مُؤمِنينَ(199)
ва барояшон онро мехонд, ба он имон намеоварданд,(199)
كَذٰلِكَ سَلَكنٰهُ فى قُلوبِ المُجرِمينَ(200)
Ба ин тарз Қуръонро дар дилҳои гунаҳкорон роҳ додем.(200)
لا يُؤمِنونَ بِهِ حَتّىٰ يَرَوُا العَذابَ الأَليمَ(201)
Ба он имон намеоваранд то азоби дардоварро бубинанд.(201)
فَيَأتِيَهُم بَغتَةً وَهُم لا يَشعُرونَ(202)
Ва он азоб ногаҳон ва бехабар бар онон фурӯд меояд.(202)
فَيَقولوا هَل نَحنُ مُنظَرونَ(203)
Мегӯянд: «Оё моро мӯҳлате хоҳанд дод?»(203)
أَفَبِعَذابِنا يَستَعجِلونَ(204)
Оё ба азоби мо мешитобанд?(204)
أَفَرَءَيتَ إِن مَتَّعنٰهُم سِنينَ(205)
Дидӣ, ки ҳарчанд солҳо баҳрамандашон сохтем,(205)
ثُمَّ جاءَهُم ما كانوا يوعَدونَ(206)
боз ҳам азобе, ки ба онҳо ваъда шуда буд, бар сарашон омад.(206)
ما أَغنىٰ عَنهُم ما كانوا يُمَتَّعونَ(207)
Он баҳрамандиҳо ба ҳолашон нафъ накард?(207)
وَما أَهلَكنا مِن قَريَةٍ إِلّا لَها مُنذِرونَ(208)
Мо ҳеҷ деҳаеро ҳалок накардем, ҷуз он, ки барояшон бимдиҳандагоне буданд,(208)
ذِكرىٰ وَما كُنّا ظٰلِمينَ(209)
то пандашон диҳанд. Зеро мо ситамкор нестем.(209)
وَما تَنَزَّلَت بِهِ الشَّيٰطينُ(210)
Ва ин Қуръонро шайтонҳо нозил накардаанд.(210)
وَما يَنبَغى لَهُم وَما يَستَطيعونَ(211)
Онон на лоиқи ин коранд ва на тавони он доранд.(211)
إِنَّهُم عَنِ السَّمعِ لَمَعزولونَ(212)
Шайтонҳоро аз шунидани ваҳй дур доштаанд.(212)
فَلا تَدعُ مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ فَتَكونَ مِنَ المُعَذَّبينَ(213)
Пас бо Худои якто худои дигареро махон, то мабод дар шумори азобшавандагон дароӣ.(213)
وَأَنذِر عَشيرَتَكَ الأَقرَبينَ(214)
Хешовандони наздикатро битарсон.(214)
وَاخفِض جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ المُؤمِنينَ(215)
Дар баробари ҳар як аз мӯъминон, ки ба ту пайравӣ мекунад, хоксору нарм бош!(215)
فَإِن عَصَوكَ فَقُل إِنّى بَريءٌ مِمّا تَعمَلونَ(216)
Ва агар бар ту нофармони карданд, бигӯ: «Ман аз корҳои шумо безорам!»(216)
وَتَوَكَّل عَلَى العَزيزِ الرَّحيمِ(217)
Ва бар Худои пирӯзманду меҳрубон таваккал кун.(217)
الَّذى يَرىٰكَ حينَ تَقومُ(218)
Он, ки туро мебинад, он гоҳ, ки бармехезӣ(218)
وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدينَ(219)
ва намоз хонданатро бо дигар намозгузорон мебинад.(219)
إِنَّهُ هُوَ السَّميعُ العَليمُ(220)
Албатта Ӯст шунавои доно!(220)
هَل أُنَبِّئُكُم عَلىٰ مَن تَنَزَّلُ الشَّيٰطينُ(221)
Оё шуморо огоҳ кунам, ки шайтонҳо ба назди киҳо меоянд?(221)
تَنَزَّلُ عَلىٰ كُلِّ أَفّاكٍ أَثيمٍ(222)
Бар ҳар дурӯғгӯи гунаҳкор меоянд.(222)
يُلقونَ السَّمعَ وَأَكثَرُهُم كٰذِبونَ(223)
Гӯш медиҳанд ва бештаринашон дурӯғгӯёнанд.(223)
وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الغاوۥنَ(224)
Ва гумроҳон аз паи шоирон мераванд.(224)
أَلَم تَرَ أَنَّهُم فى كُلِّ وادٍ يَهيمونَ(225)
Оё надидаӣ, ки шоирон дар ҳар водие саргаштаанд?(225)
وَأَنَّهُم يَقولونَ ما لا يَفعَلونَ(226)
Ва чизҳо мегӯянд, ки худ амал намекунанд?(226)
إِلَّا الَّذينَ ءامَنوا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثيرًا وَانتَصَروا مِن بَعدِ ما ظُلِموا ۗ وَسَيَعلَمُ الَّذينَ ظَلَموا أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبونَ(227)
Ғайри онҳо, ки имон оварданд ва корҳои шоиста карданд ва Худоро фаровон ёд карданд ва чун мавриди ситам воқеъ шуданд, интиқом гирифтанд. Ва ситамкорон ба зуди хоҳанд донист, ки ба чӣ маконе бозмегарданд.(227)