As-Saffat( الصافات)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
AbdolMohammad Ayati(Оятӣ)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالصّٰفّٰتِ صَفًّا(1)
Савганд ба он фариштагон, ки барои Худо саф бастаанд,(1)
فَالزّٰجِرٰتِ زَجرًا(2)
савганд ба он фариштагон, ки абрҳоро меронанд,(2)
فَالتّٰلِيٰتِ ذِكرًا(3)
савганд ба он фариштагон, ки зикри Худоро мехонанд,(3)
إِنَّ إِلٰهَكُم لَوٰحِدٌ(4)
ки Худои шумо Худои яктост.(4)
رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ وَما بَينَهُما وَرَبُّ المَشٰرِقِ(5)
Парвардигори осмонҳову замин аст ва ҳар чӣ дар миёни онҳост. Ва Парвардигори машрикҳост!(5)
إِنّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنيا بِزينَةٍ الكَواكِبِ(6)
Мо осмони дунёро ба зинати ситорагон биёростем.(6)
وَحِفظًا مِن كُلِّ شَيطٰنٍ مارِدٍ(7)
Ва аз ҳар шайтони нофармон нигаҳ доштем.(7)
لا يَسَّمَّعونَ إِلَى المَلَإِ الأَعلىٰ وَيُقذَفونَ مِن كُلِّ جانِبٍ(8)
То сухани сокинони олами болоро нашнаванд ва аз ҳар сӯй ронда шаванд.(8)
دُحورًا ۖ وَلَهُم عَذابٌ واصِبٌ(9)
То дур гарданд ва барои онҳост азобе доим.(9)
إِلّا مَن خَطِفَ الخَطفَةَ فَأَتبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ(10)
Ғайри он шайтон, ки ногаҳон чизе бирабояд ва ногаҳон шӯълаи сӯзандае дунболаш кунад.(10)
فَاستَفتِهِم أَهُم أَشَدُّ خَلقًا أَم مَن خَلَقنا ۚ إِنّا خَلَقنٰهُم مِن طينٍ لازِبٍ(11)
Пас, аз кофирон бипурс, ки оё офариниши онҳо душвортар аст ё он чӣ Мо офаридаем. Мо онҳоро аз гиле часпанда офаридаем.(11)
بَل عَجِبتَ وَيَسخَرونَ(12)
Ту дар тааҷҷуб шудӣ ва онҳо масхара мекунанд.(12)
وَإِذا ذُكِّروا لا يَذكُرونَ(13)
Ва чун ба онҳо панд дода шавад, панд, намепазиранд.(13)
وَإِذا رَأَوا ءايَةً يَستَسخِرونَ(14)
Ва чун ояе бубинанд, аз якдигар мехоҳанд, то онро ба масхара гиранд.(14)
وَقالوا إِن هٰذا إِلّا سِحرٌ مُبينٌ(15)
Ва мегӯянд: «Ин чизе ғайри ҷодуи ошкор нест,(15)
أَءِذا مِتنا وَكُنّا تُرابًا وَعِظٰمًا أَءِنّا لَمَبعوثونَ(16)
оё вақте ки мо мурдем ва хоку устухон шудем, моро зинда мекунанд?(16)
أَوَءاباؤُنَا الأَوَّلونَ(17)
ё падарони моро?»(17)
قُل نَعَم وَأَنتُم دٰخِرونَ(18)
Бигӯ: «Бале, ва шумо хору бечора мешавед!»(18)
فَإِنَّما هِىَ زَجرَةٌ وٰحِدَةٌ فَإِذا هُم يَنظُرونَ(19)
Ва онон худ хоҳанд дид, ки ба як фармон ҳамаро зинда мекунанд.(19)
وَقالوا يٰوَيلَنا هٰذا يَومُ الدّينِ(20)
Мегӯянд: «Вой бар мо, ин ҳамон рӯзи ҷазост!»(20)
هٰذا يَومُ الفَصلِ الَّذى كُنتُم بِهِ تُكَذِّبونَ(21)
Ин ҳамон рӯзи довари аст, ки дурӯғаш мепиндоштед.(21)
۞ احشُرُوا الَّذينَ ظَلَموا وَأَزوٰجَهُم وَما كانوا يَعبُدونَ(22)
Ононро, ки зулм мекарданд ва ҳамроҳонашонро ва онҳоеро, ки ба ҷои Худои якто мепарастиданд, ҷамъ оваред.(22)
مِن دونِ اللَّهِ فَاهدوهُم إِلىٰ صِرٰطِ الجَحيمِ(23)
Ҳамаро ба роҳи ҷаҳаннам роҳ нишон диҳед.(23)
وَقِفوهُم ۖ إِنَّهُم مَسـٔولونَ(24)
Ва нигаҳ доредашон, бояд бозхост шаванд.(24)
ما لَكُم لا تَناصَرونَ(25)
«Чаро якдигарро ёрӣ намекунед?»(25)
بَل هُمُ اليَومَ مُستَسلِمونَ(26)
На, имрӯз ҳама таслимшавандагонанд.(26)
وَأَقبَلَ بَعضُهُم عَلىٰ بَعضٍ يَتَساءَلونَ(27)
Ва он гоҳ рӯй ба якдигар кунанд ва бипурсанд.(27)
قالوا إِنَّكُم كُنتُم تَأتونَنا عَنِ اليَمينِ(28)
Гӯянд: «Шумо будед, ки аз дари некхоҳӣ бар мо медаромадед».(28)
قالوا بَل لَم تَكونوا مُؤمِنينَ(29)
Гӯянд: «На, шумо имон наёварда будед.(29)
وَما كانَ لَنا عَلَيكُم مِن سُلطٰنٍ ۖ بَل كُنتُم قَومًا طٰغينَ(30)
Моро бар шумо ҳеҷ ғолибияте набуд. Шумо худ мардумоне нофармон будед.(30)
فَحَقَّ عَلَينا قَولُ رَبِّنا ۖ إِنّا لَذائِقونَ(31)
Гуфтаи Парвардигорамон бар мо воҷид шуд. Акнун бояд бичашем.(31)
فَأَغوَينٰكُم إِنّا كُنّا غٰوينَ(32)
Мо шуморо гумроҳ кардем ва худ низ гумроҳ будем».(32)
فَإِنَّهُم يَومَئِذٍ فِى العَذابِ مُشتَرِكونَ(33)
Дар он рӯз ҳама дар азоб шариканд.(33)
إِنّا كَذٰلِكَ نَفعَلُ بِالمُجرِمينَ(34)
Мо бо гунаҳкорон чунин мекунем.(34)
إِنَّهُم كانوا إِذا قيلَ لَهُم لا إِلٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَستَكبِرونَ(35)
Чун ба онон гуфта мешуд, ки ғайри Худои якто худое нест, такаббур мекарданд(35)
وَيَقولونَ أَئِنّا لَتارِكوا ءالِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجنونٍ(36)
ва мегуфтанд: «Оё ба хотири шоири девонае худоёнамонро тарк гӯем?»(36)
بَل جاءَ بِالحَقِّ وَصَدَّقَ المُرسَلينَ(37)
На, он паёмбар ҳақро овард ва паёмбарони пешинро тасдиқ кард.(37)
إِنَّكُم لَذائِقُوا العَذابِ الأَليمِ(38)
Шумо азоби дардоварро хоҳед чашид!(38)
وَما تُجزَونَ إِلّا ما كُنتُم تَعمَلونَ(39)
Дар баробари амалҳоятон ҷазо хоҳед дид.(39)
إِلّا عِبادَ اللَّهِ المُخلَصينَ(40)
Ғайри бандагони мухлиси Худо,(40)
أُولٰئِكَ لَهُم رِزقٌ مَعلومٌ(41)
ки онҳоро ризқе муъайян аст.(41)
فَوٰكِهُ ۖ وَهُم مُكرَمونَ(42)
аз меваҳо, ва гиромӣ доштагонанд(42)
فى جَنّٰتِ النَّعيمِ(43)
дар биҳиштҳои пурнеъмат,(43)
عَلىٰ سُرُرٍ مُتَقٰبِلينَ(44)
бар тахтҳое, ки рӯбарӯи ҳаманд.(44)
يُطافُ عَلَيهِم بِكَأسٍ مِن مَعينٍ(45)
Ва ҷоме аз чашмаи хушгувор миёнашон ба гардиш дарояд,(45)
بَيضاءَ لَذَّةٍ لِلشّٰرِبينَ(46)
сафед асту нӯшандагонашро лаззатбахш,(46)
لا فيها غَولٌ وَلا هُم عَنها يُنزَفونَ(47)
на дарди сар орад ва на нӯшанда маст шавад.(47)
وَعِندَهُم قٰصِرٰتُ الطَّرفِ عينٌ(48)
Заноне фарохчашм, ки танҳо ба шавҳарони худ назар доранд, ҳамдами онҳоянд.(48)
كَأَنَّهُنَّ بَيضٌ مَكنونٌ(49)
Ҳамонанди тухми мурғҳое дур аз дастрас.(49)
فَأَقبَلَ بَعضُهُم عَلىٰ بَعضٍ يَتَساءَلونَ(50)
Рӯ ба якдигар кунанд ва гуфтугӯ кунанд.(50)
قالَ قائِلٌ مِنهُم إِنّى كانَ لى قَرينٌ(51)
Яке аз онҳо гӯяд: «Маро ҳамнишине буд,(51)
يَقولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ المُصَدِّقينَ(52)
ки мегуфт: «Оё ту аз онҳо ҳастӣ, ки тасдиқ мекунанд?(52)
أَءِذا مِتنا وَكُنّا تُرابًا وَعِظٰمًا أَءِنّا لَمَدينونَ(53)
Оё он гоҳ, ки мурдему хоку устухон шудем, ҷазоямон медиҳанд?»(53)
قالَ هَل أَنتُم مُطَّلِعونَ(54)
Гӯянд: «Метавонед аз боло бинигаред?»(54)
فَاطَّلَعَ فَرَءاهُ فى سَواءِ الجَحيمِ(55)
Аз боло бинигарад ва ӯро дар миёни оташи дӯзах бинад.(55)
قالَ تَاللَّهِ إِن كِدتَ لَتُردينِ(56)
Гуядаш: «Ба Худо савганд, наздик буд, ки маро ба ҳалокат афканӣ.(56)
وَلَولا نِعمَةُ رَبّى لَكُنتُ مِنَ المُحضَرينَ(57)
Ва агар мавҳибати (бахшиши) Парвардигорам набуд, ман низ аз ҳозиршудагони азоб мебудам.(57)
أَفَما نَحنُ بِمَيِّتينَ(58)
Оё моро марге нест,(58)
إِلّا مَوتَتَنَا الأولىٰ وَما نَحنُ بِمُعَذَّبينَ(59)
ҷуз он марги нахустин? Ва дигар азобамон намекунанд?»(59)
إِنَّ هٰذا لَهُوَ الفَوزُ العَظيمُ(60)
Ҳар оина (албатта) ин аст комёбии бузург!(60)
لِمِثلِ هٰذا فَليَعمَلِ العٰمِلونَ(61)
Амалкунандагон бояд барои чунин мукофоте амал кунанд.(61)
أَذٰلِكَ خَيرٌ نُزُلًا أَم شَجَرَةُ الزَّقّومِ(62)
Оё хӯришро ин беҳтар ё дарахти заққум?(62)
إِنّا جَعَلنٰها فِتنَةً لِلظّٰلِمينَ(63)
Мо он дарахтро барои ибтилои (гирифтории) ситамкорон падид овардаем.(63)
إِنَّها شَجَرَةٌ تَخرُجُ فى أَصلِ الجَحيمِ(64)
Дарахтест, ки аз қаъри ҷаҳаннам мерӯяд,(64)
طَلعُها كَأَنَّهُ رُءوسُ الشَّيٰطينِ(65)
Мевааш монанди сари шайтонҳо аст,(65)
فَإِنَّهُم لَءاكِلونَ مِنها فَمالِـٔونَ مِنهَا البُطونَ(66)
дӯзахиён аз он мехӯранд ва шикам пур месозанд(66)
ثُمَّ إِنَّ لَهُم عَلَيها لَشَوبًا مِن حَميمٍ(67)
ва бар сари он омехтае аз оби сӯзон менушанд.(67)
ثُمَّ إِنَّ مَرجِعَهُم لَإِلَى الجَحيمِ(68)
Сипас бозгашташон ба ҳамон ҷаҳаннам аст.(68)
إِنَّهُم أَلفَوا ءاباءَهُم ضالّينَ(69)
Онҳо падарони худро пеш аз худ гумроҳ ёфтанд(69)
فَهُم عَلىٰ ءاثٰرِهِم يُهرَعونَ(70)
ва аз паи онҳо шитобон мераванд.(70)
وَلَقَد ضَلَّ قَبلَهُم أَكثَرُ الأَوَّلينَ(71)
Ва пеш аз онҳо бештар пешиниён гумроҳ шуданд.(71)
وَلَقَد أَرسَلنا فيهِم مُنذِرينَ(72)
Ва Мо бимдиҳандагоне ба миёнашон фиристодем.(72)
فَانظُر كَيفَ كانَ عٰقِبَةُ المُنذَرينَ(73)
Пас бингар, ки саранҷоми он бимёфтагон чӣ гуна буд.(73)
إِلّا عِبادَ اللَّهِ المُخلَصينَ(74)
Ғайри бандагони мухлиси Худо!(74)
وَلَقَد نادىٰنا نوحٌ فَلَنِعمَ المُجيبونَ(75)
Нӯҳ Моро нидо кард ва Мо чӣ нек посухдиҳандае будем!(75)
وَنَجَّينٰهُ وَأَهلَهُ مِنَ الكَربِ العَظيمِ(76)
Ӯ ва касонашро аз андӯҳи бузург наҷот додем.(76)
وَجَعَلنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الباقينَ(77)
Ва фарзандонашро боқӣ гузоштем.(77)
وَتَرَكنا عَلَيهِ فِى الءاخِرينَ(78)
Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ ниҳодем.(78)
سَلٰمٌ عَلىٰ نوحٍ فِى العٰلَمينَ(79)
Салом бар Нӯҳ бод дар саросари ҷаҳон!(79)
إِنّا كَذٰلِكَ نَجزِى المُحسِنينَ(80)
Мо некӯкоронро чунин мукофот медиҳем.(80)
إِنَّهُ مِن عِبادِنَا المُؤمِنينَ(81)
Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд.(81)
ثُمَّ أَغرَقنَا الءاخَرينَ(82)
Сипас дигаронро ғарқ сохтем.(82)
۞ وَإِنَّ مِن شيعَتِهِ لَإِبرٰهيمَ(83)
Иброҳим аз пайравони ӯ буд.(83)
إِذ جاءَ رَبَّهُ بِقَلبٍ سَليمٍ(84)
Он гоҳ ки бо диле холи аз шубҳа рӯй ба Парвардигораш овард.(84)
إِذ قالَ لِأَبيهِ وَقَومِهِ ماذا تَعبُدونَ(85)
Ба падараш ва қавмаш гуфт: «Чӣ мепарастед?(85)
أَئِفكًا ءالِهَةً دونَ اللَّهِ تُريدونَ(86)
Оё ба ҷои Худои якто худоёни дурӯғинро мехоҳед?(86)
فَما ظَنُّكُم بِرَبِّ العٰلَمينَ(87)
Ба Парвардигори ҷаҳониён чӣ гумон доред?»(87)
فَنَظَرَ نَظرَةً فِى النُّجومِ(88)
Нигоҳе ба ситорагон кард(88)
فَقالَ إِنّى سَقيمٌ(89)
ва гуфт: «Ман беморам!»(89)
فَتَوَلَّوا عَنهُ مُدبِرينَ(90)
Аз ӯ рӯйгардон шуданд ва бозгаштанд.(90)
فَراغَ إِلىٰ ءالِهَتِهِم فَقالَ أَلا تَأكُلونَ(91)
Пинҳонӣ назди худоёнашон омад ва гуфт: «Чизе намехӯред?(91)
ما لَكُم لا تَنطِقونَ(92)
Чаро сухан намегӯед?»(92)
فَراغَ عَلَيهِم ضَربًا بِاليَمينِ(93)
Ва дар ниҳон дасте бақувват бар онҳо зад.(93)
فَأَقبَلوا إِلَيهِ يَزِفّونَ(94)
Қавмаш шитобон наздаш омаданд.(94)
قالَ أَتَعبُدونَ ما تَنحِتونَ(95)
Гуфт: «Оё чизҳоеро, ки худ метарошед, мепарастед?(95)
وَاللَّهُ خَلَقَكُم وَما تَعمَلونَ(96)
Худои яктост, ки шумо ва ҳар чӣ месозед, офаридааст».(96)
قالُوا ابنوا لَهُ بُنيٰنًا فَأَلقوهُ فِى الجَحيمِ(97)
Гуфтанд: «Барояш биное оозед ва дар оташаш андозед».(97)
فَأَرادوا بِهِ كَيدًا فَجَعَلنٰهُمُ الأَسفَلينَ(98)
Хостанд то бадандешӣ кунанд, Мо низ онҳоро зердаст (хору мағлуб) гардонидем.(98)
وَقالَ إِنّى ذاهِبٌ إِلىٰ رَبّى سَيَهدينِ(99)
Гуфт: «Ман ба сӯи Парвардигорам меравам. Ӯ маро роҳнамоӣ хоҳад кард.(99)
رَبِّ هَب لى مِنَ الصّٰلِحينَ(100)
Эй Парвардигори ман, маро фарзанде солеҳ ато кун!»(100)
فَبَشَّرنٰهُ بِغُلٰمٍ حَليمٍ(101)
Пас ӯро ба писаре бурдбор хушхабар додем.(101)
فَلَمّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعىَ قالَ يٰبُنَىَّ إِنّى أَرىٰ فِى المَنامِ أَنّى أَذبَحُكَ فَانظُر ماذا تَرىٰ ۚ قالَ يٰأَبَتِ افعَل ما تُؤمَرُ ۖ سَتَجِدُنى إِن شاءَ اللَّهُ مِنَ الصّٰبِرينَ(102)
Чун бо падар ба ҷое расид, ки бояд ба кор сар кунанд, гуфт: «Эй писаракам, дар хоб дидаам, ки туро забҳ мекунам. Бингар, ки чӣ меандешӣ». Гуфт: «Эй падар, ба ҳар чӣ фармон шудаӣ, амал кун, ки агар Худо бихоҳад, маро аз собирон (сабркунандагон) хоҳӣ ёфт».(102)
فَلَمّا أَسلَما وَتَلَّهُ لِلجَبينِ(103)
Чун ҳар ду таслим шуданд ва ӯро ба пешонӣ хобонид,(103)
وَنٰدَينٰهُ أَن يٰإِبرٰهيمُ(104)
Мо нидояш додем: «Эй Иброҳим,(104)
قَد صَدَّقتَ الرُّءيا ۚ إِنّا كَذٰلِكَ نَجزِى المُحسِنينَ(105)
хобатро ба ҳақиқат паивастӣ», Ва Мо некӯкоронро чунин мукофот медиҳем.(105)
إِنَّ هٰذا لَهُوَ البَلٰؤُا۟ المُبينُ(106)
Ин озмоише ошкор буд.(106)
وَفَدَينٰهُ بِذِبحٍ عَظيمٍ(107)
Ва ӯро ба забҳе бузург бозхаридем(107)
وَتَرَكنا عَلَيهِ فِى الءاخِرينَ(108)
Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем.(108)
سَلٰمٌ عَلىٰ إِبرٰهيمَ(109)
Салом бар Иброҳим!(109)
كَذٰلِكَ نَجزِى المُحسِنينَ(110)
Мо некӯкоронро инчунин мукофот медиҳем!(110)
إِنَّهُ مِن عِبادِنَا المُؤمِنينَ(111)
Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд.(111)
وَبَشَّرنٰهُ بِإِسحٰقَ نَبِيًّا مِنَ الصّٰلِحينَ(112)
Ӯро ба Исҳок — паёмбаре шоиста мужда додем.(112)
وَبٰرَكنا عَلَيهِ وَعَلىٰ إِسحٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِما مُحسِنٌ وَظالِمٌ لِنَفسِهِ مُبينٌ(113)
Ӯ на Исҳоқро баракат додем. Ва аз фарзандонашон баъзе некӯкор ҳастанд ва баъзе ба ошкоро бар худ ситамкор.(113)
وَلَقَد مَنَنّا عَلىٰ موسىٰ وَهٰرونَ(114)
Мо ба Мӯсо ва Ҳорун неъмат додем.(114)
وَنَجَّينٰهُما وَقَومَهُما مِنَ الكَربِ العَظيمِ(115)
Он ду ва мардумашонро аз ранҷе бузург наҷот бахшидем.(115)
وَنَصَرنٰهُم فَكانوا هُمُ الغٰلِبينَ(116)
Ононро ёрӣ додем, то ғолиб шуданд.(116)
وَءاتَينٰهُمَا الكِتٰبَ المُستَبينَ(117)
Ва китобе равшангарашон додем.(117)
وَهَدَينٰهُمَا الصِّرٰطَ المُستَقيمَ(118)
Ва ба роҳи рост ҳидояташон кардем.(118)
وَتَرَكنا عَلَيهِما فِى الءاخِرينَ(119)
Ва номи некашонро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем.(119)
سَلٰمٌ عَلىٰ موسىٰ وَهٰرونَ(120)
Салом бар Мӯсо ва Ҳорун!(120)
إِنّا كَذٰلِكَ نَجزِى المُحسِنينَ(121)
Мо некӯкоронро инчунин мукофот медиҳем!(121)
إِنَّهُما مِن عِبادِنَا المُؤمِنينَ(122)
Он ду аз бандагони мӯъмини Мо буданд.(122)
وَإِنَّ إِلياسَ لَمِنَ المُرسَلينَ(123)
Ва Илёс аз паёмбарон буд.(123)
إِذ قالَ لِقَومِهِ أَلا تَتَّقونَ(124)
Ба мардуми худ гуфт: «Оё аз Худо наметарсед?(124)
أَتَدعونَ بَعلًا وَتَذَرونَ أَحسَنَ الخٰلِقينَ(125)
Оё Баълро ба худои мехонед ва Он беҳтарини офаринандагонро тарк мекунед?(125)
اللَّهَ رَبَّكُم وَرَبَّ ءابائِكُمُ الأَوَّلينَ(126)
Парварднгори шумо ва Парвардигори падаронатон Худои яктост».(126)
فَكَذَّبوهُ فَإِنَّهُم لَمُحضَرونَ(127)
Пас дурӯғаш бароварданд ва онон аз ҳозиркардагонанд, (дар азоб)(127)
إِلّا عِبادَ اللَّهِ المُخلَصينَ(128)
Ғайри бандагони мухлиси Худо!(128)
وَتَرَكنا عَلَيهِ فِى الءاخِرينَ(129)
Ва номи неки ӯро дар наслҳои баъд боқӣ гузоштем.(129)
سَلٰمٌ عَلىٰ إِل ياسينَ(130)
Салом бар хонадони Илёс!(130)
إِنّا كَذٰلِكَ نَجزِى المُحسِنينَ(131)
Мо некӯкоронро инчунин подош (мукофот) медиҳем!(131)
إِنَّهُ مِن عِبادِنَا المُؤمِنينَ(132)
Ӯ аз бандагони мӯъмини Мо буд.(132)
وَإِنَّ لوطًا لَمِنَ المُرسَلينَ(133)
Ва Лут аз паёмбарон буд.(133)
إِذ نَجَّينٰهُ وَأَهلَهُ أَجمَعينَ(134)
Ӯ ва ҳамаи касонашро наҷот додем.(134)
إِلّا عَجوزًا فِى الغٰبِرينَ(135)
Ғайри пиразане, ки бо мардуми шаҳр бимонд.(135)
ثُمَّ دَمَّرنَا الءاخَرينَ(136)
Сипас дигаронро ҳалок кардем.(136)
وَإِنَّكُم لَتَمُرّونَ عَلَيهِم مُصبِحينَ(137)
Шумо бар (маскани) онҳо мегузаред бомдодон(137)
وَبِالَّيلِ ۗ أَفَلا تَعقِلونَ(138)
ва шомгоҳон. Оё ақл намекунед?(138)
وَإِنَّ يونُسَ لَمِنَ المُرسَلينَ(139)
Ва Юнус аз паёмбарон буд.(139)
إِذ أَبَقَ إِلَى الفُلكِ المَشحونِ(140)
Чун ба он киштии пур аз мардум гурехт,(140)
فَساهَمَ فَكانَ مِنَ المُدحَضينَ(141)
қуръа заданд ва ӯ дар қуръа мағлуб шуд.(141)
فَالتَقَمَهُ الحوتُ وَهُوَ مُليمٌ(142)
Моҳӣ фурӯ бурдаш ва ӯ лоиқи сарзаниш буд.(142)
فَلَولا أَنَّهُ كانَ مِنَ المُسَبِّحينَ(143)
Пас агар аз тасбеҳ гуён намебуд,(143)
لَلَبِثَ فى بَطنِهِ إِلىٰ يَومِ يُبعَثونَ(144)
то рӯзи қиёмат дар шиками моҳӣ мемонд.(144)
۞ فَنَبَذنٰهُ بِالعَراءِ وَهُوَ سَقيمٌ(145)
Пас ӯро, ки бемор буд, ба хушкӣ афкандем.(145)
وَأَنبَتنا عَلَيهِ شَجَرَةً مِن يَقطينٍ(146)
Ва бар болои сараш бӯтаи кадуе рӯёнидем.(146)
وَأَرسَلنٰهُ إِلىٰ مِا۟ئَةِ أَلفٍ أَو يَزيدونَ(147)
Ва ӯро ба пайғамбарӣ бар сад ҳазор кас ва бештар фиристодем.(147)
فَـٔامَنوا فَمَتَّعنٰهُم إِلىٰ حينٍ(148)
Онҳо имон оварданд ва то зинда буданд, бархурдорияшон додем.(148)
فَاستَفتِهِم أَلِرَبِّكَ البَناتُ وَلَهُمُ البَنونَ(149)
Аз онҳо бипурс; «Оё духтарон аз они Парвардигори ту бошанд ва писарон аз они онҳо?»(149)
أَم خَلَقنَا المَلٰئِكَةَ إِنٰثًا وَهُم شٰهِدونَ(150)
Оё вақте ки Мо малоикаро зан меофаридем, онҳо медиданд?(150)
أَلا إِنَّهُم مِن إِفكِهِم لَيَقولونَ(151)
Огоҳ бош, ки аз дурӯғгӯияшон аст, ки мегӯянд:(151)
وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُم لَكٰذِبونَ(152)
«Худо соҳиби фарзанд аст». Дурӯғ мегӯянд.(152)
أَصطَفَى البَناتِ عَلَى البَنينَ(153)
Оё Худо духтаронро бар писарон бартарӣ дод?(153)
ما لَكُم كَيفَ تَحكُمونَ(154)
Шуморо чӣ мешавад? Чӣ гуна ҳукм мекунед?(154)
أَفَلا تَذَكَّرونَ(155)
Оё намеандешед?(155)
أَم لَكُم سُلطٰنٌ مُبينٌ(156)
Ё бар даъвои худ далели равшане доред?(156)
فَأتوا بِكِتٰبِكُم إِن كُنتُم صٰدِقينَ(157)
Агар рост мегӯед, китобатонро биёваред.(157)
وَجَعَلوا بَينَهُ وَبَينَ الجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَد عَلِمَتِ الجِنَّةُ إِنَّهُم لَمُحضَرونَ(158)
Ва миёни Худову ҷинниён хешовандӣ қоил шуданд ва ҷинниён медонанд, ки ҳозиркардашудагонанд. (дар азоб).(158)
سُبحٰنَ اللَّهِ عَمّا يَصِفونَ(159)
Аз он сифат, ки меоварданд, Худо пок аст,(159)
إِلّا عِبادَ اللَّهِ المُخلَصينَ(160)
ғайри бандагони мухлиси Худо!(160)
فَإِنَّكُم وَما تَعبُدونَ(161)
Шумо ва бутоне, ки мепарастед,(161)
ما أَنتُم عَلَيهِ بِفٰتِنينَ(162)
натавонистед гумроҳ кунед,(162)
إِلّا مَن هُوَ صالِ الجَحيمِ(163)
магар он касро, ки роҳии ҷаҳаннам бошад.(163)
وَما مِنّا إِلّا لَهُ مَقامٌ مَعلومٌ(164)
«Ва ҳар кас аз мо ҷое муъайян дорад.(164)
وَإِنّا لَنَحنُ الصّافّونَ(165)
Албатта мо сафзадагонем.(165)
وَإِنّا لَنَحنُ المُسَبِّحونَ(166)
Ва албатта мо тасбеҳгӯяндагонем».(166)
وَإِن كانوا لَيَقولونَ(167)
Агарчи мегуфтанд:(167)
لَو أَنَّ عِندَنا ذِكرًا مِنَ الأَوَّلينَ(168)
«Агар аз пешиниён назди мо китобе монда буд,(168)
لَكُنّا عِبادَ اللَّهِ المُخلَصينَ(169)
мо аз бандагони мухлиси Худо мебудем».(169)
فَكَفَروا بِهِ ۖ فَسَوفَ يَعلَمونَ(170)
Онҳо ба он китоб кофир шуданд ва ба зуди, ки хоҳанд фаҳмид.(170)
وَلَقَد سَبَقَت كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا المُرسَلينَ(171)
Мо дар бораи бандагонамон, ки ба пайғамбарӣ мефиристем, аз пеш тасмим гирифтаем,(171)
إِنَّهُم لَهُمُ المَنصورونَ(172)
ки албатта онон ёрӣ мешаванд.(172)
وَإِنَّ جُندَنا لَهُمُ الغٰلِبونَ(173)
Ва лашкари Мо худ ғолибанд.(173)
فَتَوَلَّ عَنهُم حَتّىٰ حينٍ(174)
Пас то муддате аз онҳо рӯй бигардон.(174)
وَأَبصِرهُم فَسَوفَ يُبصِرونَ(175)
Оқибаташонро бубин, онҳо низ хоҳанд дид.(175)
أَفَبِعَذابِنا يَستَعجِلونَ(176)
Оё азоби Моро ба шитоб металабанд?(176)
فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِم فَساءَ صَباحُ المُنذَرينَ(177)
Чун азоб ба майдонашон фарояд, ин бимдодашудагон чӣ бомдоди баде хоҳанд дошт.(177)
وَتَوَلَّ عَنهُم حَتّىٰ حينٍ(178)
Аз онҳо то чанде рӯй бигардон.(178)
وَأَبصِر فَسَوفَ يُبصِرونَ(179)
Пас оқибаташонро бубин, онҳо низ хоҳанд дид.(179)
سُبحٰنَ رَبِّكَ رَبِّ العِزَّةِ عَمّا يَصِفونَ(180)
Муназзаҳ (покаст) аст Парвардигори ту — он Парвардигори пирӯзманд — аз ҳар чӣ ба васфи Ӯ мегӯянд!(180)
وَسَلٰمٌ عَلَى المُرسَلينَ(181)
Ва салом бар паёмбарон!(181)
وَالحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العٰلَمينَ(182)
Ва ҳамд аз они Парвардигори ҷаҳониён аст!(182)