Al-Hijr( الحجر)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
AbdolMohammad Ayati(Оятӣ)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ الر ۚ تِلكَ ءايٰتُ الكِتٰبِ وَقُرءانٍ مُبينٍ(1)
Алиф, лом, ро. Ин аст-оёти китоб ва Қуръони равшангар.(1)
رُبَما يَوَدُّ الَّذينَ كَفَروا لَو كانوا مُسلِمينَ(2)
Бисёр вақт кофирон орзу кунанд, ки эй кош мусалмон мебуданд,(2)
ذَرهُم يَأكُلوا وَيَتَمَتَّعوا وَيُلهِهِمُ الأَمَلُ ۖ فَسَوفَ يَعلَمونَ(3)
Бигузорашон, то бихӯранд ва баҳравар шаванд ва орзу ба худ машғулашон дорад, ба зуди хоҳанд донист.(3)
وَما أَهلَكنا مِن قَريَةٍ إِلّا وَلَها كِتابٌ مَعلومٌ(4)
Ҳар деҳаеро ҳалок кардем, албатта замоне маълум дошт.(4)
ما تَسبِقُ مِن أُمَّةٍ أَجَلَها وَما يَستَـٔخِرونَ(5)
Ҳеҷ уммате аз аҷали худ на пеш меафтад ва на пас мемонад.(5)
وَقالوا يٰأَيُّهَا الَّذى نُزِّلَ عَلَيهِ الذِّكرُ إِنَّكَ لَمَجنونٌ(6)
Ва гуфтанд: «Эй марде, ки Қуръон ба ту нозил шуда, ҳаққо, ки ту девонаӣ!(6)
لَو ما تَأتينا بِالمَلٰئِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ(7)
Агар рост мегӯӣ, чаро фариштагонро барои мо намеоварӣ?»(7)
ما نُنَزِّلُ المَلٰئِكَةَ إِلّا بِالحَقِّ وَما كانوا إِذًا مُنظَرينَ(8)
Мо фариштагонро ғайри ба ҳақ нозил намекунем ва дар он ҳангом дигар мӯҳлаташон надиҳанд.(8)
إِنّا نَحنُ نَزَّلنَا الذِّكرَ وَإِنّا لَهُ لَحٰفِظونَ(9)
Мо Қуръонро худ нозил кардаем ва худ нигаҳбонаш ҳастем.(9)
وَلَقَد أَرسَلنا مِن قَبلِكَ فى شِيَعِ الأَوَّلينَ(10)
Ва Мо расулони худро пеш аз ту ба миёни қавмҳои пешин фиристодаем.(10)
وَما يَأتيهِم مِن رَسولٍ إِلّا كانوا بِهِ يَستَهزِءونَ(11)
Ҳар паёмбаре бар онҳо фиристода шуд, албатта масхарааш карданд.(11)
كَذٰلِكَ نَسلُكُهُ فى قُلوبِ المُجرِمينَ(12)
Роҳашро дар дили гунаҳгорон инчунин мекушоем!(12)
لا يُؤمِنونَ بِهِ ۖ وَقَد خَلَت سُنَّةُ الأَوَّلينَ(13)
Ба он имон намеоваранд ва суннати пешиниён чунин будааст.(13)
وَلَو فَتَحنا عَلَيهِم بابًا مِنَ السَّماءِ فَظَلّوا فيهِ يَعرُجونَ(14)
Агар барояшон аз осмон даре бикушоем, ки аз он боло раванд,(14)
لَقالوا إِنَّما سُكِّرَت أَبصٰرُنا بَل نَحنُ قَومٌ مَسحورونَ(15)
гӯянд: «Чашмони моро ҷоду кардаанд, балки мо мардуме ҷодузада ҳастем!»(15)
وَلَقَد جَعَلنا فِى السَّماءِ بُروجًا وَزَيَّنّٰها لِلنّٰظِرينَ(16)
Ва албатта дар осмон бурҷҳое офаридем ва барон бинандагонашон биёростем.(16)
وَحَفِظنٰها مِن كُلِّ شَيطٰنٍ رَجيمٍ(17)
Ва аз ҳар шайтони раҷиме ҳифзашон кардем.(17)
إِلّا مَنِ استَرَقَ السَّمعَ فَأَتبَعَهُ شِهابٌ مُبينٌ(18)
Ғайри он ки дуздона гӯш медод ва шарорае равшан таъқибаш кард.(18)
وَالأَرضَ مَدَدنٰها وَأَلقَينا فيها رَوٰسِىَ وَأَنبَتنا فيها مِن كُلِّ شَيءٍ مَوزونٍ(19)
Ва заминро густурдем ва дар он кӯҳҳое азим афкандем. Ва аз ҳар чиз ба шевае санҷида дар он рӯёнидем.(19)
وَجَعَلنا لَكُم فيها مَعٰيِشَ وَمَن لَستُم لَهُ بِرٰزِقينَ(20)
Ва маъишати шумо ва касонеро, ки шумо рӯзидеҳашон нестед, дар он ҷо қарор додем.(20)
وَإِن مِن شَيءٍ إِلّا عِندَنا خَزائِنُهُ وَما نُنَزِّلُهُ إِلّا بِقَدَرٍ مَعلومٍ(21)
Ҳар чӣ ҳаст, хазинаҳои он назди Мост ва Мо ҷуз ба андозае муъайян онро намефиристем.(21)
وَأَرسَلنَا الرِّيٰحَ لَوٰقِحَ فَأَنزَلنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَسقَينٰكُموهُ وَما أَنتُم لَهُ بِخٰزِنينَ(22)
Ва бодҳои обистанкунандаро фиристодем ва аз осмон обе нозил кардем ва шуморо ба он сероб сохтем ва шуморо нарасад, ки хазинадори он, бошед.(22)
وَإِنّا لَنَحنُ نُحيۦ وَنُميتُ وَنَحنُ الوٰرِثونَ(23)
Албатта Мо ҳастем, ки зинда мекунем ва мемиронем ва баъд аз ҳама боқӣ мемонем.(23)
وَلَقَد عَلِمنَا المُستَقدِمينَ مِنكُم وَلَقَد عَلِمنَا المُستَـٔخِرينَ(24)
Ва медонем чӣ касоне аз шумо аз ин пеш рафтаанд ва чӣ касоне боқӣ мондаанд.(24)
وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحشُرُهُم ۚ إِنَّهُ حَكيمٌ عَليمٌ(25)
Ва Парвардигори ту ҳамаро зинда карда ҷамъ мегардонад, зеро Ӯст, ки ҳакиму доност!(25)
وَلَقَد خَلَقنَا الإِنسٰنَ مِن صَلصٰلٍ مِن حَمَإٍ مَسنونٍ(26)
Мо одамиро аз гили хушк, аз лаҷани (лойи) бӯйнок офаридем.(26)
وَالجانَّ خَلَقنٰهُ مِن قَبلُ مِن نارِ السَّمومِ(27)
Ва ҷинро пеш аз он аз оташи сӯзандаи бедуд офарида будем.(27)
وَإِذ قالَ رَبُّكَ لِلمَلٰئِكَةِ إِنّى خٰلِقٌ بَشَرًا مِن صَلصٰلٍ مِن حَمَإٍ مَسنونٍ(28)
Ва Парвардигорат ба фариштагон гуфт: «Мехоҳам башаре аз гили хушк, аз лои бӯйнок биёфаринам.(28)
فَإِذا سَوَّيتُهُ وَنَفَختُ فيهِ مِن روحى فَقَعوا لَهُ سٰجِدينَ(29)
Чун офаринишамро ба поён бурдам ва аз рӯҳи Худ дар он дамидам, дар баробари ӯ ба саҷда бияфтед».(29)
فَسَجَدَ المَلٰئِكَةُ كُلُّهُم أَجمَعونَ(30)
Фариштагон ҳамагӣ саҷда карданд,(30)
إِلّا إِبليسَ أَبىٰ أَن يَكونَ مَعَ السّٰجِدينَ(31)
ғайри Иблис, ки сар боззад, ки бо саҷдакунандагон бошад.(31)
قالَ يٰإِبليسُ ما لَكَ أَلّا تَكونَ مَعَ السّٰجِدينَ(32)
Гуфт: «Эй Иблис, чаро ту аз саҷдакунандагон Набудӣ?»(32)
قالَ لَم أَكُن لِأَسجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقتَهُ مِن صَلصٰلٍ مِن حَمَإٍ مَسنونٍ(33)
Гуфт: «Ман барои башаре, ки аз гили хушк, аз лойи бӯйнок офаридаӣ, саҷда намекунам».(33)
قالَ فَاخرُج مِنها فَإِنَّكَ رَجيمٌ(34)
Гуфт: «Аз он ҷо берун шав, ки рондашуда ҳастӣ.(34)
وَإِنَّ عَلَيكَ اللَّعنَةَ إِلىٰ يَومِ الدّينِ(35)
То рӯзи қиёмат бар ту лаънат аст!»(35)
قالَ رَبِّ فَأَنظِرنى إِلىٰ يَومِ يُبعَثونَ(36)
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, маро то рӯзе, ки дубора зинда мешаванд, мӯҳлат деҳ».(36)
قالَ فَإِنَّكَ مِنَ المُنظَرينَ(37)
Гуфт: «Ту дар шумори мӯҳлатёфтагонӣ,(37)
إِلىٰ يَومِ الوَقتِ المَعلومِ(38)
то он рӯзе, ки вақташ маълум аст».(38)
قالَ رَبِّ بِما أَغوَيتَنى لَأُزَيِّنَنَّ لَهُم فِى الأَرضِ وَلَأُغوِيَنَّهُم أَجمَعينَ(39)
Гуфт: «Эй Парвардигори ман, чун маро ноумед кардӣ, дар рӯи замин бадиҳоро дар назарашон биёроям ва ҳамагонро гумроҳ кунам,(39)
إِلّا عِبادَكَ مِنهُمُ المُخلَصينَ(40)
ғайри онҳо, ки бандагони боихлоси Ту бошанд».(40)
قالَ هٰذا صِرٰطٌ عَلَىَّ مُستَقيمٌ(41)
Гуфт: «Роҳи ихлос роҳи ростест, ки ба Ман мерасад.(41)
إِنَّ عِبادى لَيسَ لَكَ عَلَيهِم سُلطٰنٌ إِلّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الغاوينَ(42)
Туро бар бандагони Ман ғолибияте нест, магар бар он гумроҳоне, ки туро пайравӣ кунанд.(42)
وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوعِدُهُم أَجمَعينَ(43)
Ва ҷаҳаннам ваъдагоҳи ҳама аст.(43)
لَها سَبعَةُ أَبوٰبٍ لِكُلِّ بابٍ مِنهُم جُزءٌ مَقسومٌ(44)
Ҳафт дар дорад ва барои хар дар гурӯҳе аз онон муъайян шудаанд.(44)
إِنَّ المُتَّقينَ فى جَنّٰتٍ وَعُيونٍ(45)
Парҳезгорон дар биҳиштҳо, канори чашмасоронанд.(45)
ادخُلوها بِسَلٰمٍ ءامِنينَ(46)
Ба саломату эминӣ дохил шавед».(46)
وَنَزَعنا ما فى صُدورِهِم مِن غِلٍّ إِخوٰنًا عَلىٰ سُرُرٍ مُتَقٰبِلينَ(47)
Ҳар кинаеро аз дилашон баркандаем, ҳама бародаранд, бар тахтҳо рӯбарӯи ҳаманд.(47)
لا يَمَسُّهُم فيها نَصَبٌ وَما هُم مِنها بِمُخرَجينَ(48)
Ҳеҷ ранҷе ба онҳо намерасад ва аз он ҷо берунашон наронанд.(48)
۞ نَبِّئ عِبادى أَنّى أَنَا الغَفورُ الرَّحيمُ(49)
Ба бандагонам хабар деҳ, ки ман бахшояндаву меҳрубонам.(49)
وَأَنَّ عَذابى هُوَ العَذابُ الأَليمُ(50)
Ва азоби Ман азобе дардовар аст!(50)
وَنَبِّئهُم عَن ضَيفِ إِبرٰهيمَ(51)
Ва аз меҳмонони Иброҳим хабардорашон кун».(51)
إِذ دَخَلوا عَلَيهِ فَقالوا سَلٰمًا قالَ إِنّا مِنكُم وَجِلونَ(52)
Он гоҳ, ки бар ӯ дохил шуданд ва гуфтанд: «Салом!» Иброҳим гуфт: «Мо аз шумо метарсем!»(52)
قالوا لا تَوجَل إِنّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَليمٍ(53)
Гуфтанд: «Матарс, мо туро ба писаре доно мужда (хушхабар) медиҳем».(53)
قالَ أَبَشَّرتُمونى عَلىٰ أَن مَسَّنِىَ الكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرونَ(54)
Гуфт: «Оё маро мужда медиҳед, бо он ки пир шудаам? Ба чӣ чиз муждаам медиҳед?»(54)
قالوا بَشَّرنٰكَ بِالحَقِّ فَلا تَكُن مِنَ القٰنِطينَ(55)
Гуфтанд: «Ба ҳақ хушхабарат додем, аз ноумедон мабош!»(55)
قالَ وَمَن يَقنَطُ مِن رَحمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضّالّونَ(56)
Гуфт: «Ҷуз гумроҳон чӣ касе аз раҳмати Парвардигораш ноумед мешавад?»(56)
قالَ فَما خَطبُكُم أَيُّهَا المُرسَلونَ(57)
Гуфт: «Эй расулон, кори шумо чист?»(57)
قالوا إِنّا أُرسِلنا إِلىٰ قَومٍ مُجرِمينَ(58)
Гуфтанд: «Мо ба сари мардуме гунаҳкор фиристода шудаем,(58)
إِلّا ءالَ لوطٍ إِنّا لَمُنَجّوهُم أَجمَعينَ(59)
ғайри хонадони Лут, ки ҳамаро наҷот медиҳем,(59)
إِلَّا امرَأَتَهُ قَدَّرنا ۙ إِنَّها لَمِنَ الغٰبِرينَ(60)
ҷуз занашро, ки муқаррар кардаем, ки аз боқимондагон бошад».(60)
فَلَمّا جاءَ ءالَ لوطٍ المُرسَلونَ(61)
Чун расулон назди хонадони Лут омаданд,(61)
قالَ إِنَّكُم قَومٌ مُنكَرونَ(62)
Лут гуфт: «Шумо бегонаед».(62)
قالوا بَل جِئنٰكَ بِما كانوا فيهِ يَمتَرونَ(63)
Гуфтанд: «На, чизеро, ки дар он шак мекарданд, овардаем.(63)
وَأَتَينٰكَ بِالحَقِّ وَإِنّا لَصٰدِقونَ(64)
Мо туро хабари рост овардаем ва мо ростгӯёнем.(64)
فَأَسرِ بِأَهلِكَ بِقِطعٍ مِنَ الَّيلِ وَاتَّبِع أَدبٰرَهُم وَلا يَلتَفِت مِنكُم أَحَدٌ وَامضوا حَيثُ تُؤمَرونَ(65)
Чун посе аз шаб бигзарад, хонадони худро берун бубар ва худ аз паи онҳо рав ва набояд ҳеҷ як аз шумо ба ақиб бингарад. Ва ҳар ҷо, ки фармонатон додаанд, биравед».(65)
وَقَضَينا إِلَيهِ ذٰلِكَ الأَمرَ أَنَّ دابِرَ هٰؤُلاءِ مَقطوعٌ مُصبِحينَ(66)
Ва барои ӯ ҳодисаро ҳикоят кардем, ки чун субҳ фаро расад, решаи онҳо барканда шавад.(66)
وَجاءَ أَهلُ المَدينَةِ يَستَبشِرونَ(67)
Аҳли шаҳр шодикунон омаданд.(67)
قالَ إِنَّ هٰؤُلاءِ ضَيفى فَلا تَفضَحونِ(68)
Гуфт: «Инҳо меҳмонони мананд, маро расво макунед.(68)
وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلا تُخزونِ(69)
Аз Худованд битарсед ва маро шармсор масозед».(69)
قالوا أَوَلَم نَنهَكَ عَنِ العٰلَمينَ(70)
Гуфтанд: «Магар туро аз мардум манъ накарда будем?»(70)
قالَ هٰؤُلاءِ بَناتى إِن كُنتُم فٰعِلينَ(71)
Гуфт: «Агар қасде доред, инак духтарони ман ҳастанд».(71)
لَعَمرُكَ إِنَّهُم لَفى سَكرَتِهِم يَعمَهونَ(72)
Ба ҷони ту савганд, ки онҳо дар мастии худ саргашта буданд.(72)
فَأَخَذَتهُمُ الصَّيحَةُ مُشرِقينَ(73)
Чун субҳ бидамид, ононро фарёд фурӯ гирифт.(73)
فَجَعَلنا عٰلِيَها سافِلَها وَأَمطَرنا عَلَيهِم حِجارَةً مِن سِجّيلٍ(74)
Шаҳрро зеру забар кардем ва бороне аз сиҷҷил бар онон боронидем.(74)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايٰتٍ لِلمُتَوَسِّمينَ(75)
Дар ин ибратҳост барои ибратгирандагон.(75)
وَإِنَّها لَبِسَبيلٍ مُقيمٍ(76)
Ва он шаҳр акнун дар сари роҳи корвониён аст.(76)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً لِلمُؤمِنينَ(77)
Ва мӯъминонро дар он ибратест.(77)
وَإِن كانَ أَصحٰبُ الأَيكَةِ لَظٰلِمينَ(78)
Ва мардуми Айка низ ситамкор буданд.(78)
فَانتَقَمنا مِنهُم وَإِنَّهُما لَبِإِمامٍ مُبينٍ(79)
Аз онҳо интиқом гирифтем ва шаҳрҳои он ду қавм ошкоро бар сари роҳанд.(79)
وَلَقَد كَذَّبَ أَصحٰبُ الحِجرِ المُرسَلينَ(80)
Мардуми Ҳиҷр низ паёмбаронро ба дурӯғ нисбат доданд.(80)
وَءاتَينٰهُم ءايٰتِنا فَكانوا عَنها مُعرِضينَ(81)
Оёти Худро бар онон расонидем, вале аз он рӯй мегардонданд.(81)
وَكانوا يَنحِتونَ مِنَ الجِبالِ بُيوتًا ءامِنينَ(82)
Хонаҳои худро, то тинҷ бошанд, дар куҳҳо меканданд.(82)
فَأَخَذَتهُمُ الصَّيحَةُ مُصبِحينَ(83)
Субҳгоҳон ононро фарёд фурӯ гирифт.(83)
فَما أَغنىٰ عَنهُم ما كانوا يَكسِبونَ(84)
Кирдорашон аз онҳо дафъи бало накард.(84)
وَما خَلَقنَا السَّمٰوٰتِ وَالأَرضَ وَما بَينَهُما إِلّا بِالحَقِّ ۗ وَإِنَّ السّاعَةَ لَءاتِيَةٌ ۖ فَاصفَحِ الصَّفحَ الجَميلَ(85)
Осмонҳову замин ва он чиро, ки миёни онҳост, ба ғайри ҳақ наёфаридаем. Ва бешак қиёмат фаро мерасад. Пас гузашт кун, гузаште некӯ.(85)
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الخَلّٰقُ العَليمُ(86)
Албатта Парвардигори ту офаринандае доност!(86)
وَلَقَد ءاتَينٰكَ سَبعًا مِنَ المَثانى وَالقُرءانَ العَظيمَ(87)
Мо сабъаммасонӣ ва Қуръони бузургро ба ту додем.(87)
لا تَمُدَّنَّ عَينَيكَ إِلىٰ ما مَتَّعنا بِهِ أَزوٰجًا مِنهُم وَلا تَحزَن عَلَيهِم وَاخفِض جَناحَكَ لِلمُؤمِنينَ(88)
Агар баъзе аз мардону занонашонро ба чизе баҳравар сохтаем, ту ба он нигоҳ макун. Ва ғами онҳоро махӯр. Ва дар баробари мӯъминон фурӯтан (хоксор) бош.(88)
وَقُل إِنّى أَنَا النَّذيرُ المُبينُ(89)
Ва бигӯ: «Ман бимдиҳандае равшангарам».(89)
كَما أَنزَلنا عَلَى المُقتَسِمينَ(90)
Ҳамонанди азобе, ки бар тақсимкунандагон нозил кардем:(90)
الَّذينَ جَعَلُوا القُرءانَ عِضينَ(91)
онол, ки Қуръонрю ба қисмҳо тақсим карда буданд.(91)
فَوَرَبِّكَ لَنَسـَٔلَنَّهُم أَجمَعينَ(92)
Ба Парвардигорат савганд, ки ҳамаро бозхост кунем,(92)
عَمّا كانوا يَعمَلونَ(93)
ба хотири корҳое, ки мекардаанд!(93)
فَاصدَع بِما تُؤمَرُ وَأَعرِض عَنِ المُشرِكينَ(94)
Ба ҳар чӣ амр шудаӣ, сареҳу баланд бигӯ ва аз мушрикон рӯйгардон бош!(94)
إِنّا كَفَينٰكَ المُستَهزِءينَ(95)
Мо масхаракунандагонро аз ту бозмедорем,(95)
الَّذينَ يَجعَلونَ مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ ۚ فَسَوفَ يَعلَمونَ(96)
онҳо, ки бо Оллоҳ худое дигар қоил мешаванд. Пас ба зудӣ хоҳанд донист.(96)
وَلَقَد نَعلَمُ أَنَّكَ يَضيقُ صَدرُكَ بِما يَقولونَ(97)
Ва медонем, ки ту аз гуфторашон дилтанг мешавӣ.(97)
فَسَبِّح بِحَمدِ رَبِّكَ وَكُن مِنَ السّٰجِدينَ(98)
Ба ситоиши Парвардигорат тасбеҳ кун ва аз саҷдакунандагон бош!(98)
وَاعبُد رَبَّكَ حَتّىٰ يَأتِيَكَ اليَقينُ(99)
Ва Парвардигоратро бипараст, то лаҳзаи маргат фаро расад!(99)