Az-Zariyat( الذاريات)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Naser Makarem Shirazi(مکارم شیرازی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالذّٰرِيٰتِ ذَروًا(1)
سوگند به بادهایی که (ابرها را) به حرکت درمی‌آورند،(1)
فَالحٰمِلٰتِ وِقرًا(2)
سوگند به آن ابرها که بار سنگینی (از باران را) با خود حمل می‌کنند،(2)
فَالجٰرِيٰتِ يُسرًا(3)
و سوگند به کشتیهایی که به آسانی به حرکت درمی‌آیند،(3)
فَالمُقَسِّمٰتِ أَمرًا(4)
و سوگند به فرشتگانی که کارها را تقسیم می‌کنند،(4)
إِنَّما توعَدونَ لَصادِقٌ(5)
(آری سوگند به همه اینها) که آنچه به شما وعده شده قطعاً راست است؛(5)
وَإِنَّ الدّينَ لَوٰقِعٌ(6)
و بی‌شکّ (رستاخیز) و جزای اعمال واقع‌شدنی است!(6)
وَالسَّماءِ ذاتِ الحُبُكِ(7)
قسم به آسمان که دارای چین و شکنهای زیباست،(7)
إِنَّكُم لَفى قَولٍ مُختَلِفٍ(8)
که شما (درباره قیامت) در گفتاری مختلف و گوناگونید!(8)
يُؤفَكُ عَنهُ مَن أُفِكَ(9)
(تنها) کسی از ایمان به آن منحرف می‌شود که از قبول حقّ سرباز می‌زند!(9)
قُتِلَ الخَرّٰصونَ(10)
کشته باد دروغگویان (و مرگ بر آنها)!(10)
الَّذينَ هُم فى غَمرَةٍ ساهونَ(11)
همانها که در جهل و غفلت فرو رفته‌اند،(11)
يَسـَٔلونَ أَيّانَ يَومُ الدّينِ(12)
و پیوسته سؤال می‌کنند: «روز جزا چه موقع است؟!»(12)
يَومَ هُم عَلَى النّارِ يُفتَنونَ(13)
(آری) همان روزی است که آنها را بر آتش می‌سوزانند!(13)
ذوقوا فِتنَتَكُم هٰذَا الَّذى كُنتُم بِهِ تَستَعجِلونَ(14)
(و گفته می‌شود:) بچشید عذاب خود را، این همان چیزی است که برای آن شتاب داشتید!(14)
إِنَّ المُتَّقينَ فى جَنّٰتٍ وَعُيونٍ(15)
به یقین، پرهیزگاران در باغهای بهشت و در میان چشمه‌ها قرار دارند،(15)
ءاخِذينَ ما ءاتىٰهُم رَبُّهُم ۚ إِنَّهُم كانوا قَبلَ ذٰلِكَ مُحسِنينَ(16)
و آنچه پروردگارشان به آنها بخشیده دریافت می‌دارند، زیرا پیش از آن (در سرای دنیا) از نیکوکاران بودند!(16)
كانوا قَليلًا مِنَ الَّيلِ ما يَهجَعونَ(17)
آنها کمی از شب را می‌خوابیدند،(17)
وَبِالأَسحارِ هُم يَستَغفِرونَ(18)
و در سحرگاهان استغفار می‌کردند،(18)
وَفى أَموٰلِهِم حَقٌّ لِلسّائِلِ وَالمَحرومِ(19)
و در اموال آنها حقّی برای سائل و محروم بود!(19)
وَفِى الأَرضِ ءايٰتٌ لِلموقِنينَ(20)
و در زمین آیاتی برای جویندگان یقین است،(20)
وَفى أَنفُسِكُم ۚ أَفَلا تُبصِرونَ(21)
و در وجود خود شما (نیز آیاتی است)؛ آیا نمی‌بینید؟!(21)
وَفِى السَّماءِ رِزقُكُم وَما توعَدونَ(22)
و روزی شما در آسمان است و آنچه به شما وعده داده می‌شود!(22)
فَوَرَبِّ السَّماءِ وَالأَرضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثلَ ما أَنَّكُم تَنطِقونَ(23)
سوگند به پروردگار آسمان و زمین که این مطلب حقّ است همان گونه که شما سخن می‌گویید!(23)
هَل أَتىٰكَ حَديثُ ضَيفِ إِبرٰهيمَ المُكرَمينَ(24)
آیا خبر مهمانهای بزرگوار ابراهیم به تو رسیده است؟(24)
إِذ دَخَلوا عَلَيهِ فَقالوا سَلٰمًا ۖ قالَ سَلٰمٌ قَومٌ مُنكَرونَ(25)
در آن زمان که بر او وارد شدند و گفتند: «سلام بر تو!» او گفت: «سلام بر شما که جمعیّتی ناشناخته‌اید!»(25)
فَراغَ إِلىٰ أَهلِهِ فَجاءَ بِعِجلٍ سَمينٍ(26)
سپس پنهانی به سوی خانواده خود رفت و گوساله فربه (و بریان شده‌ای را برای آنها) آورد،(26)
فَقَرَّبَهُ إِلَيهِم قالَ أَلا تَأكُلونَ(27)
و نزدیک آنها گذارد، (ولی با تعجّب دید دست بسوی غذا نمی‌برند) گفت: «آیا شما غذا نمی‌خورید؟!»(27)
فَأَوجَسَ مِنهُم خيفَةً ۖ قالوا لا تَخَف ۖ وَبَشَّروهُ بِغُلٰمٍ عَليمٍ(28)
و از آنها احساس وحشت کرد، گفتند: «نترس (ما رسولان و فرشتگان پروردگار توایم)!» و او را بشارت به تولّد پسری دانا دادند.(28)
فَأَقبَلَتِ امرَأَتُهُ فى صَرَّةٍ فَصَكَّت وَجهَها وَقالَت عَجوزٌ عَقيمٌ(29)
در این هنگام همسرش جلو آمد در حالی که (از خوشحالی و تعجّب) فریاد می‌کشید به صورت خود زد و گفت: «(آیا پسری خواهم آورد در حالی که) پیرزنی نازا هستم؟!»(29)
قالوا كَذٰلِكِ قالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الحَكيمُ العَليمُ(30)
گفتند: «پروردگارت چنین گفته است، و او حکیم و داناست!»(30)
۞ قالَ فَما خَطبُكُم أَيُّهَا المُرسَلونَ(31)
(ابراهیم) گفت: «مأموریت شما چیست ای فرستادگان (خدا)؟»(31)
قالوا إِنّا أُرسِلنا إِلىٰ قَومٍ مُجرِمينَ(32)
گفتند: «ما به سوی قوم مجرمی فرستاده شده‌ایم...(32)
لِنُرسِلَ عَلَيهِم حِجارَةً مِن طينٍ(33)
تا بارانی از «سنگ - گِل» بر آنها بفرستیم؛(33)
مُسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلمُسرِفينَ(34)
سنگهایی که از ناحیه پروردگارت برای اسرافکاران نشان گذاشته شده است!»(34)
فَأَخرَجنا مَن كانَ فيها مِنَ المُؤمِنينَ(35)
ما مؤمنانی را که در آن شهرها (ی قوم لوط) زندگی می‌کردند (قبل از نزول عذاب) خارج کردیم،(35)
فَما وَجَدنا فيها غَيرَ بَيتٍ مِنَ المُسلِمينَ(36)
ولی جز یک خانواده باایمان در تمام آنها نیافتیم!(36)
وَتَرَكنا فيها ءايَةً لِلَّذينَ يَخافونَ العَذابَ الأَليمَ(37)
و در آن (شهرهای بلا دیده) نشانه‌ای روشن برای کسانی که از عذاب دردناک می‌ترسند به جای گذاردیم.(37)
وَفى موسىٰ إِذ أَرسَلنٰهُ إِلىٰ فِرعَونَ بِسُلطٰنٍ مُبينٍ(38)
و در (زندگی) موسی نیز (نشانه و درس عبرتی بود) هنگامی که او را با دلیلی آشکار به سوی فرعون فرستادیم؛(38)
فَتَوَلّىٰ بِرُكنِهِ وَقالَ سٰحِرٌ أَو مَجنونٌ(39)
امّا او با تمام وجودش از وی روی برتافت و گفت: «این مرد یا ساحر است یا دیوانه!»(39)
فَأَخَذنٰهُ وَجُنودَهُ فَنَبَذنٰهُم فِى اليَمِّ وَهُوَ مُليمٌ(40)
از این رو ما او و لشکریانش را گرفتیم و به دریا افکندیم در حالی که در خور سرزنش بود!(40)
وَفى عادٍ إِذ أَرسَلنا عَلَيهِمُ الرّيحَ العَقيمَ(41)
و (همچنین) در سرگذشت «عاد» (آیتی است) در آن هنگام که تندبادی بی‌باران بر آنها فرستادیم،(41)
ما تَذَرُ مِن شَيءٍ أَتَت عَلَيهِ إِلّا جَعَلَتهُ كَالرَّميمِ(42)
که بر هیچ چیز نمی‌گذشت مگر اینکه آن را همچون استخوانهای پوسیده می‌ساخت.(42)
وَفى ثَمودَ إِذ قيلَ لَهُم تَمَتَّعوا حَتّىٰ حينٍ(43)
و نیز در سرگذشت قوم «ثمود» عبرتی است در آن هنگام که به آنان گفته شد: «مدّتی کوتاه بهره‌مند باشید (و سپس منتظر عذاب)!»(43)
فَعَتَوا عَن أَمرِ رَبِّهِم فَأَخَذَتهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُم يَنظُرونَ(44)
آنها از فرمان پروردگارشان سرباز زدند، و صاعقه آنان را فراگرفت در حالی که (خیره خیره) نگاه می‌کردند (بی‌آنکه قدرت دفاع داشته باشند)!(44)
فَمَا استَطٰعوا مِن قِيامٍ وَما كانوا مُنتَصِرينَ(45)
چنان بر زمین افتادند که توان برخاستن نداشتند و نتوانستند از کسی یاری طلبند!(45)
وَقَومَ نوحٍ مِن قَبلُ ۖ إِنَّهُم كانوا قَومًا فٰسِقينَ(46)
همچنین قوم نوح را پیش از آنها هلاک کردیم، چرا که قوم فاسقی بودند!(46)
وَالسَّماءَ بَنَينٰها بِأَيي۟دٍ وَإِنّا لَموسِعونَ(47)
و ما آسمان را با قدرت بنا کردیم، و همواره آن را وسعت می‌بخشیم!(47)
وَالأَرضَ فَرَشنٰها فَنِعمَ المٰهِدونَ(48)
و زمین را گستردیم، و چه خوب گستراننده‌ای هستیم!(48)
وَمِن كُلِّ شَيءٍ خَلَقنا زَوجَينِ لَعَلَّكُم تَذَكَّرونَ(49)
و از هر چیز دو جفت آفریدیم، شاید متذکّر شوید!(49)
فَفِرّوا إِلَى اللَّهِ ۖ إِنّى لَكُم مِنهُ نَذيرٌ مُبينٌ(50)
پس به سوی خدا بگریزید، که من از سوی او برای شما بیم‌دهنده‌ای آشکارم!(50)
وَلا تَجعَلوا مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ ۖ إِنّى لَكُم مِنهُ نَذيرٌ مُبينٌ(51)
و با خدا معبود دیگری قرار ندهید، که من برای شما از سوی او بیم‌دهنده‌ای آشکارم!(51)
كَذٰلِكَ ما أَتَى الَّذينَ مِن قَبلِهِم مِن رَسولٍ إِلّا قالوا ساحِرٌ أَو مَجنونٌ(52)
این گونه است که هیچ پیامبری قبل از اینها بسوی قومی فرستاده نشد مگر اینکه گفتند: «او ساحر است یا دیوانه!»(52)
أَتَواصَوا بِهِ ۚ بَل هُم قَومٌ طاغونَ(53)
آیا یکدیگر را به آن سفارش می‌کردند (که همه چنین تهمتی بزنند)؟! نه، بلکه آنها قومی طغیانگرند.(53)
فَتَوَلَّ عَنهُم فَما أَنتَ بِمَلومٍ(54)
حال که چنین است از آنها روی بگردان که هرگز در خور ملامت نخواهی بود؛(54)
وَذَكِّر فَإِنَّ الذِّكرىٰ تَنفَعُ المُؤمِنينَ(55)
و پیوسته تذکّر ده، زیرا تذکّر مؤمنان را سود می‌بخشد.(55)
وَما خَلَقتُ الجِنَّ وَالإِنسَ إِلّا لِيَعبُدونِ(56)
من جنّ و انس را نیافریدم جز برای اینکه عبادتم کنند (و از این راه تکامل یابند و به من نزدیک شوند)!(56)
ما أُريدُ مِنهُم مِن رِزقٍ وَما أُريدُ أَن يُطعِمونِ(57)
هرگز از آنها روزی نمی‌خواهم، و نمی‌خواهم مرا اطعام کنند!(57)
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزّاقُ ذُو القُوَّةِ المَتينُ(58)
خداوند روزی‌دهنده و صاحب قوّت و قدرت است!(58)
فَإِنَّ لِلَّذينَ ظَلَموا ذَنوبًا مِثلَ ذَنوبِ أَصحٰبِهِم فَلا يَستَعجِلونِ(59)
و برای کسانی که ستم کردند، سهم بزرگی از عذاب است همانند سهم یارانشان (از اقوام ستمگر پیشین)؛ بنابر این عجله نکنند!(59)
فَوَيلٌ لِلَّذينَ كَفَروا مِن يَومِهِمُ الَّذى يوعَدونَ(60)
پس وای بر کسانی که کافر شدند از روزی که به آنها وعده داده می‌شود!(60)