Ash-Shams( الشمس)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Naser Makarem Shirazi(مکارم شیرازی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالشَّمسِ وَضُحىٰها(1)
به خورشید و گسترش نور آن سوگند،(1)
وَالقَمَرِ إِذا تَلىٰها(2)
و به ماه هنگامی که بعد از آن درآید،(2)
وَالنَّهارِ إِذا جَلّىٰها(3)
و به روز هنگامی که صفحه زمین را روشن سازد،(3)
وَالَّيلِ إِذا يَغشىٰها(4)
و به شب آن هنگام که زمین را بپوشاند،(4)
وَالسَّماءِ وَما بَنىٰها(5)
و قسم به آسمان و کسی که آسمان را بنا کرده،(5)
وَالأَرضِ وَما طَحىٰها(6)
و به زمین و کسی که آن را گسترانیده،(6)
وَنَفسٍ وَما سَوّىٰها(7)
و قسم به جان آدمی و آن کس که آن را (آفریده و) منظّم ساخته،(7)
فَأَلهَمَها فُجورَها وَتَقوىٰها(8)
سپس فجور و تقوا (شرّ و خیرش) را به او الهام کرده است،(8)
قَد أَفلَحَ مَن زَكّىٰها(9)
که هر کس نفس خود را پاک و تزکیه کرده، رستگار شده؛(9)
وَقَد خابَ مَن دَسّىٰها(10)
و آن کس که نفس خویش را با معصیت و گناه آلوده ساخته، نومید و محروم گشته است!(10)
كَذَّبَت ثَمودُ بِطَغوىٰها(11)
قوم «ثمود» بر اثر طغیان، (پیامبرشان را) تکذیب کردند،(11)
إِذِ انبَعَثَ أَشقىٰها(12)
آنگاه که شقی‌ترین آنها بپاخاست،(12)
فَقالَ لَهُم رَسولُ اللَّهِ ناقَةَ اللَّهِ وَسُقيٰها(13)
و فرستاده الهی [= صالح‌] به آنان گفت: «ناقه خدا [= همان شتری که معجزه الهی بود] را با آبشخورش واگذارید (و مزاحم آن نشوید)!»(13)
فَكَذَّبوهُ فَعَقَروها فَدَمدَمَ عَلَيهِم رَبُّهُم بِذَنبِهِم فَسَوّىٰها(14)
ولی آنها او را تکذیب و ناقه را پی کردند (و به هلاکت رساندند)؛ از این رو پروردگارشان آنها (و سرزمینشان) را بخاطر گناهانشان در هم کوبید و با خاک یکسان و صاف کرد!(14)
وَلا يَخافُ عُقبٰها(15)
و او هرگز از فرجام این کار [= مجازات ستمگران‌] بیم ندارد!(15)