An-Nabaa( النبأ)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Naser Makarem Shirazi(مکارم شیرازی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ عَمَّ يَتَساءَلونَ(1)
آنها از چه چیز از یکدیگر سؤال می‌کنند؟!(1)
عَنِ النَّبَإِ العَظيمِ(2)
از خبر بزرگ و پراهمیّت (رستاخیز)!(2)
الَّذى هُم فيهِ مُختَلِفونَ(3)
همان خبری که پیوسته در آن اختلاف دارند!(3)
كَلّا سَيَعلَمونَ(4)
چنین نیست که آنها فکر می‌کنند، و بزودی می‌فهمند!(4)
ثُمَّ كَلّا سَيَعلَمونَ(5)
باز هم چنین نیست که آنها می‌پندارند، و بزودی می‌فهمند (که قیامت حق است)!(5)
أَلَم نَجعَلِ الأَرضَ مِهٰدًا(6)
آیا زمین را محل آرامش (شما) قرار ندادیم؟!(6)
وَالجِبالَ أَوتادًا(7)
و کوه‌ها را میخهای زمین؟!(7)
وَخَلَقنٰكُم أَزوٰجًا(8)
و شما را بصورت زوجها آفریدیم!(8)
وَجَعَلنا نَومَكُم سُباتًا(9)
و خواب شما را مایه آرامشتان قرار دادیم،(9)
وَجَعَلنَا الَّيلَ لِباسًا(10)
و شب را پوششی (برای شما)،(10)
وَجَعَلنَا النَّهارَ مَعاشًا(11)
و روز را وسیله‌ای برای زندگی و معاش!(11)
وَبَنَينا فَوقَكُم سَبعًا شِدادًا(12)
و بر فراز شما هفت (آسمان) محکم بنا کردیم!(12)
وَجَعَلنا سِراجًا وَهّاجًا(13)
و چراغی روشن و حرارت‌بخش آفریدیم!(13)
وَأَنزَلنا مِنَ المُعصِرٰتِ ماءً ثَجّاجًا(14)
و از ابرهای باران‌زا آبی فراوان نازل کردیم،(14)
لِنُخرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَباتًا(15)
تا بوسیله آن دانه و گیاه بسیار برویانیم،(15)
وَجَنّٰتٍ أَلفافًا(16)
و باغهایی پردرخت!(16)
إِنَّ يَومَ الفَصلِ كانَ ميقٰتًا(17)
(آری) روز جدایی، میعاد همگان است!(17)
يَومَ يُنفَخُ فِى الصّورِ فَتَأتونَ أَفواجًا(18)
روزی که در «صور» دمیده می‌شود و شما فوج فوج (به محشر) می‌آیید!(18)
وَفُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَت أَبوٰبًا(19)
و آسمان گشوده می‌شود و بصورت درهای متعددی درمی‌آید!(19)
وَسُيِّرَتِ الجِبالُ فَكانَت سَرابًا(20)
و کوه‌ها به حرکت درمی‌آید و بصورت سرابی می‌شود!(20)
إِنَّ جَهَنَّمَ كانَت مِرصادًا(21)
مسلّماً (در آن روز) جهنّم کمینگاهی است بزرگ،(21)
لِلطّٰغينَ مَـٔابًا(22)
و محل بازگشتی برای طغیانگران!(22)
لٰبِثينَ فيها أَحقابًا(23)
مدّتهای طولانی در آن می‌مانند!(23)
لا يَذوقونَ فيها بَردًا وَلا شَرابًا(24)
در آنجا نه چیز خنکی می‌چشند و نه نوشیدنی گوارایی،(24)
إِلّا حَميمًا وَغَسّاقًا(25)
جز آبی سوزان و مایعی از چرک و خون!(25)
جَزاءً وِفاقًا(26)
این مجازاتی است موافق و مناسب (اعمالشان)!(26)
إِنَّهُم كانوا لا يَرجونَ حِسابًا(27)
چرا که آنها هیچ امیدی به حساب نداشتند،(27)
وَكَذَّبوا بِـٔايٰتِنا كِذّابًا(28)
و آیات ما را بکلی تکذیب کردند!(28)
وَكُلَّ شَيءٍ أَحصَينٰهُ كِتٰبًا(29)
و ما همه چیز را شمارش و ثبت کرده‌ایم!(29)
فَذوقوا فَلَن نَزيدَكُم إِلّا عَذابًا(30)
پس بچشید که چیزی جز عذاب بر شما نمی‌افزاییم!(30)
إِنَّ لِلمُتَّقينَ مَفازًا(31)
مسلّماً برای پرهیزگاران نجات و پیروزی بزرگی است:(31)
حَدائِقَ وَأَعنٰبًا(32)
باغهایی سرسبز، و انواع انگورها،(32)
وَكَواعِبَ أَترابًا(33)
و حوریانی بسیار جوان و هم‌سن و سال،(33)
وَكَأسًا دِهاقًا(34)
و جامهایی لبریز و پیاپی (از شراب طهور)!(34)
لا يَسمَعونَ فيها لَغوًا وَلا كِذّٰبًا(35)
در آنجا نه سخن لغو و بیهوده‌ای می‌شنوند و نه دروغی!(35)
جَزاءً مِن رَبِّكَ عَطاءً حِسابًا(36)
این کیفری است از سوی پروردگارت و عطیه‌ای است کافی!(36)
رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ وَما بَينَهُمَا الرَّحمٰنِ ۖ لا يَملِكونَ مِنهُ خِطابًا(37)
همان پروردگار آسمانها و زمین و آنچه در میان آن دو است، پروردگار رحمان! و (در آن روز) هیچ کس حق ندارد بی اجازه او سخنی بگوید (یا شفاعتی کند)!(37)
يَومَ يَقومُ الرّوحُ وَالمَلٰئِكَةُ صَفًّا ۖ لا يَتَكَلَّمونَ إِلّا مَن أَذِنَ لَهُ الرَّحمٰنُ وَقالَ صَوابًا(38)
روزی که «روح» و «ملائکه» در یک صف می‌ایستند و هیچ یک، جز به اذن خداوند رحمان، سخن نمی‌گویند، و (آنگاه که می‌گویند) درست می‌گویند!(38)
ذٰلِكَ اليَومُ الحَقُّ ۖ فَمَن شاءَ اتَّخَذَ إِلىٰ رَبِّهِ مَـٔابًا(39)
آن روز حق است؛ هر کس بخواهد راهی به سوی پروردگارش برمی‌گزیند!(39)
إِنّا أَنذَرنٰكُم عَذابًا قَريبًا يَومَ يَنظُرُ المَرءُ ما قَدَّمَت يَداهُ وَيَقولُ الكافِرُ يٰلَيتَنى كُنتُ تُرٰبًا(40)
و ما شما را از عذاب نزدیکی بیم دادیم! این عذاب در روزی خواهد بود که انسان آنچه را از قبل با دستهای خود فرستاده می‌بیند، و کافر می‌گوید: «ای کاش خاک بودم (و گرفتار عذاب نمی‌شدم)!»(40)