Al-Mutaffife( المطففين)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Naser Makarem Shirazi(مکارم شیرازی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَيلٌ لِلمُطَفِّفينَ(1)
وای بر کم‌فروشان!(1)
الَّذينَ إِذَا اكتالوا عَلَى النّاسِ يَستَوفونَ(2)
آنان که وقتی برای خود پیمانه می‌کنند، حق خود را بطور کامل می‌گیرند؛(2)
وَإِذا كالوهُم أَو وَزَنوهُم يُخسِرونَ(3)
امّا هنگامی که می‌خواهند برای دیگران پیمانه یا وزن کنند، کم می‌گذارند!(3)
أَلا يَظُنُّ أُولٰئِكَ أَنَّهُم مَبعوثونَ(4)
آیا آنها گمان نمی‌کنند که برانگیخته می‌شوند،(4)
لِيَومٍ عَظيمٍ(5)
در روزی بزرگ؛(5)
يَومَ يَقومُ النّاسُ لِرَبِّ العٰلَمينَ(6)
روزی که مردم در پیشگاه پروردگار جهانیان می‌ایستند.(6)
كَلّا إِنَّ كِتٰبَ الفُجّارِ لَفى سِجّينٍ(7)
چنین نیست که آنها (درباره قیامت) می‌پندارند، به یقین نامه اعمال بدکاران در «سجّین» است!(7)
وَما أَدرىٰكَ ما سِجّينٌ(8)
تو چه می‌دانی «سجّین» چیست؟(8)
كِتٰبٌ مَرقومٌ(9)
نامه‌ای است رقم زده شده و سرنوشتی است حتمی!(9)
وَيلٌ يَومَئِذٍ لِلمُكَذِّبينَ(10)
وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان!(10)
الَّذينَ يُكَذِّبونَ بِيَومِ الدّينِ(11)
همانها که روز جزا را انکار می‌کنند.(11)
وَما يُكَذِّبُ بِهِ إِلّا كُلُّ مُعتَدٍ أَثيمٍ(12)
تنها کسی آن را انکار می‌کند که متجاوز و گنهکار است!(12)
إِذا تُتلىٰ عَلَيهِ ءايٰتُنا قالَ أَسٰطيرُ الأَوَّلينَ(13)
(همان کسی که) وقتی آیات ما بر او خوانده می‌شود می‌گوید: «این افسانه‌های پیشینیان است!»(13)
كَلّا ۖ بَل ۜ رانَ عَلىٰ قُلوبِهِم ما كانوا يَكسِبونَ(14)
چنین نیست که آنها می‌پندارند، بلکه اعمالشان چون زنگاری بر دلهایشان نشسته است!(14)
كَلّا إِنَّهُم عَن رَبِّهِم يَومَئِذٍ لَمَحجوبونَ(15)
چنین نیست که می‌پندارند، بلکه آنها در آن روز از پروردگارشان محجوبند!(15)
ثُمَّ إِنَّهُم لَصالُوا الجَحيمِ(16)
سپس آنها به یقین وارد دوزخ می‌شوند!(16)
ثُمَّ يُقالُ هٰذَا الَّذى كُنتُم بِهِ تُكَذِّبونَ(17)
بعد به آنها گفته می‌شود: «این همان چیزی است که آن را انکار می‌کردید!»(17)
كَلّا إِنَّ كِتٰبَ الأَبرارِ لَفى عِلِّيّينَ(18)
چنان نیست که آنها (درباره معاد) می‌پندارند، بلکه نامه اعمال نیکان در «علیّین» است!(18)
وَما أَدرىٰكَ ما عِلِّيّونَ(19)
و تو چه می‌دانی «علیّین» چیست!(19)
كِتٰبٌ مَرقومٌ(20)
نامه‌ای است رقم‌خورده و سرنوشتی است قطعی،(20)
يَشهَدُهُ المُقَرَّبونَ(21)
که مقربان شاهد آنند!(21)
إِنَّ الأَبرارَ لَفى نَعيمٍ(22)
مسلّماً نیکان در انواع نعمت‌اند:(22)
عَلَى الأَرائِكِ يَنظُرونَ(23)
بر تختهای زیبای بهشتی تکیه کرده و (به زیباییهای بهشت) می‌نگرند!(23)
تَعرِفُ فى وُجوهِهِم نَضرَةَ النَّعيمِ(24)
در چهره‌هایشان طراوت و نشاط نعمت را می‌بینی و می‌شناسی!(24)
يُسقَونَ مِن رَحيقٍ مَختومٍ(25)
آنها از شراب (طهور) زلال دست‌نخورده و سربسته‌ای سیراب می‌شوند!(25)
خِتٰمُهُ مِسكٌ ۚ وَفى ذٰلِكَ فَليَتَنافَسِ المُتَنٰفِسونَ(26)
مهری که بر آن نهاده شده از مشک است؛ و در این نعمتهای بهشتی راغبان باید بر یکدیگر پیشی گیرند!(26)
وَمِزاجُهُ مِن تَسنيمٍ(27)
این شراب (طهور) آمیخته با «تسنیم» است،(27)
عَينًا يَشرَبُ بِهَا المُقَرَّبونَ(28)
همان چشمه‌ای که مقرّبان از آن می‌نوشند.(28)
إِنَّ الَّذينَ أَجرَموا كانوا مِنَ الَّذينَ ءامَنوا يَضحَكونَ(29)
بدکاران (در دنیا) پیوسته به مؤمنان می‌خندیدند،(29)
وَإِذا مَرّوا بِهِم يَتَغامَزونَ(30)
و هنگامی که از کنارشان می‌گذشتند آنان را با اشاره تمسخر می‌کردند،(30)
وَإِذَا انقَلَبوا إِلىٰ أَهلِهِمُ انقَلَبوا فَكِهينَ(31)
و چون به سوی خانواده خود بازمی‌گشتند مسرور و خندان بودند،(31)
وَإِذا رَأَوهُم قالوا إِنَّ هٰؤُلاءِ لَضالّونَ(32)
و هنگامی که آنها را می‌دیدند می‌گفتند: «اینها گمراهانند!»(32)
وَما أُرسِلوا عَلَيهِم حٰفِظينَ(33)
در حالی که هرگز مأمور مراقبت و متکفّل آنان [= مؤمنان‌] نبودند!(33)
فَاليَومَ الَّذينَ ءامَنوا مِنَ الكُفّارِ يَضحَكونَ(34)
ولی امروز مؤمنان به کفار می‌خندند،(34)
عَلَى الأَرائِكِ يَنظُرونَ(35)
در حالی که بر تختهای آراسته بهشتی نشسته و (به سرنوشت شوم آنها) می‌نگرند!(35)
هَل ثُوِّبَ الكُفّارُ ما كانوا يَفعَلونَ(36)
آیا (با این حال) کافران پاداش اعمال خود را گرفتند؟!(36)