Al-Ma'arij( المعارج)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Naser Makarem Shirazi(مکارم شیرازی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ(1)
تقاضاکننده‌ای تقاضای عذابی کرد که واقع شد!(1)
لِلكٰفِرينَ لَيسَ لَهُ دافِعٌ(2)
این عذاب مخصوص کافران است، و هیچ کس نمی‌تواند آن را دفع کند،(2)
مِنَ اللَّهِ ذِى المَعارِجِ(3)
از سوی خداوند ذی المعارج [= خداوندی که فرشتگانش بر آسمانها صعود و عروج می‌کنند]!(3)
تَعرُجُ المَلٰئِكَةُ وَالرّوحُ إِلَيهِ فى يَومٍ كانَ مِقدارُهُ خَمسينَ أَلفَ سَنَةٍ(4)
فرشتگان و روح [= فرشته مقرّب خداوند] بسوی او عروج می‌کنند در آن روزی که مقدارش پنجاه هزار سال است!(4)
فَاصبِر صَبرًا جَميلًا(5)
پس صبر جمیل پیشه کن،(5)
إِنَّهُم يَرَونَهُ بَعيدًا(6)
زیرا آنها آن روز را دور می‌بینند،(6)
وَنَرىٰهُ قَريبًا(7)
و ما آن را نزدیک می‌بینیم!(7)
يَومَ تَكونُ السَّماءُ كَالمُهلِ(8)
همان روز که آسمان همچون فلز گداخته می‌شود،(8)
وَتَكونُ الجِبالُ كَالعِهنِ(9)
و کوه‌ها مانند پشم رنگین متلاشی خواهد بود،(9)
وَلا يَسـَٔلُ حَميمٌ حَميمًا(10)
و هیچ دوست صمیمی سراغ دوستش را نمی‌گیرد!(10)
يُبَصَّرونَهُم ۚ يَوَدُّ المُجرِمُ لَو يَفتَدى مِن عَذابِ يَومِئِذٍ بِبَنيهِ(11)
آنها را نشانشان می‌دهند (ولی هر کس گرفتار کار خویشتن است)، چنان است که گنهکار دوست می‌دارد فرزندان خود را در برابر عذاب آن روز فدا کند،(11)
وَصٰحِبَتِهِ وَأَخيهِ(12)
و همسر و برادرش را،(12)
وَفَصيلَتِهِ الَّتى تُـٔويهِ(13)
و قبیله‌اش را که همیشه از او حمایت می‌کرد،(13)
وَمَن فِى الأَرضِ جَميعًا ثُمَّ يُنجيهِ(14)
و همه مردم روی زمین را تا مایه نجاتش گردند؛(14)
كَلّا ۖ إِنَّها لَظىٰ(15)
امّا هرگز چنین نیست (که با اینها بتوان نجات یافت، آری) شعله‌های سوزان آتش است،(15)
نَزّاعَةً لِلشَّوىٰ(16)
دست و پا و پوست سر را می‌کند و می‌برد!(16)
تَدعوا مَن أَدبَرَ وَتَوَلّىٰ(17)
و کسانی را که به فرمان خدا پشت کردند صدا می‌زند،(17)
وَجَمَعَ فَأَوعىٰ(18)
و (همچنین آنها که) اموال را جمع و ذخیره کردند!(18)
۞ إِنَّ الإِنسٰنَ خُلِقَ هَلوعًا(19)
به یقین انسان حریص و کم‌طاقت آفریده شده است،(19)
إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزوعًا(20)
هنگامی که بدی به او رسد بیتابی می‌کند،(20)
وَإِذا مَسَّهُ الخَيرُ مَنوعًا(21)
و هنگامی که خوبی به او رسد مانع دیگران می‌شود (و بخل می‌ورزد)،(21)
إِلَّا المُصَلّينَ(22)
مگر نمازگزاران،(22)
الَّذينَ هُم عَلىٰ صَلاتِهِم دائِمونَ(23)
آنها که نمازها را پیوسته بجا می‌آورند،(23)
وَالَّذينَ فى أَموٰلِهِم حَقٌّ مَعلومٌ(24)
و آنها که در اموالشان حق معلومی است...(24)
لِلسّائِلِ وَالمَحرومِ(25)
برای تقاضاکننده و محروم،(25)
وَالَّذينَ يُصَدِّقونَ بِيَومِ الدّينِ(26)
و آنها که به روز جزا ایمان دارند،(26)
وَالَّذينَ هُم مِن عَذابِ رَبِّهِم مُشفِقونَ(27)
و آنها که از عذاب پروردگارشان بیمناکند،(27)
إِنَّ عَذابَ رَبِّهِم غَيرُ مَأمونٍ(28)
چرا که هیچ کس از عذاب پروردگارش در امان نیست،(28)
وَالَّذينَ هُم لِفُروجِهِم حٰفِظونَ(29)
و آنها که دامان خویش را (از بی‌عفّتی) حفظ می‌کنند،(29)
إِلّا عَلىٰ أَزوٰجِهِم أَو ما مَلَكَت أَيمٰنُهُم فَإِنَّهُم غَيرُ مَلومينَ(30)
جز با همسران و کنیزان (که در حکم همسرند آمیزش ندارند)، چرا که در بهره‌گیری از اینها مورد سرزنش نخواهند بود!(30)
فَمَنِ ابتَغىٰ وَراءَ ذٰلِكَ فَأُولٰئِكَ هُمُ العادونَ(31)
و هر کس جز اینها را طلب کند، متجاوز است!(31)
وَالَّذينَ هُم لِأَمٰنٰتِهِم وَعَهدِهِم رٰعونَ(32)
و آنها که امانتها و عهد خود را رعایت می‌کنند،(32)
وَالَّذينَ هُم بِشَهٰدٰتِهِم قائِمونَ(33)
و آنها که با ادای شهادتشان قیام می‌نمایند،(33)
وَالَّذينَ هُم عَلىٰ صَلاتِهِم يُحافِظونَ(34)
و آنها که بر نماز مواظبت دارند،(34)
أُولٰئِكَ فى جَنّٰتٍ مُكرَمونَ(35)
آنان در باغهای بهشتی (پذیرایی و) گرامی داشته می‌شوند.(35)
فَمالِ الَّذينَ كَفَروا قِبَلَكَ مُهطِعينَ(36)
این کافران را چه می‌شود که با سرعت نزد تو می‌آیند...(36)
عَنِ اليَمينِ وَعَنِ الشِّمالِ عِزينَ(37)
از راست و چپ، گروه گروه (و آرزوی بهشت دارند)!(37)
أَيَطمَعُ كُلُّ امرِئٍ مِنهُم أَن يُدخَلَ جَنَّةَ نَعيمٍ(38)
آیا هر یک از آنها (با این اعمال زشتش) طمع دارد که او را در بهشت پر نعمت الهی وارد کنند؟!(38)
كَلّا ۖ إِنّا خَلَقنٰهُم مِمّا يَعلَمونَ(39)
هرگز چنین نیست؛ ما آنها را از آنچه خودشان می‌دانند آفریده‌ایم!(39)
فَلا أُقسِمُ بِرَبِّ المَشٰرِقِ وَالمَغٰرِبِ إِنّا لَقٰدِرونَ(40)
سوگند به پروردگار مشرقها و مغربها که ما قادریم...(40)
عَلىٰ أَن نُبَدِّلَ خَيرًا مِنهُم وَما نَحنُ بِمَسبوقينَ(41)
که جای آنان را به کسانی بدهیم که از آنها بهترند؛ و ما هرگز مغلوب نخواهیم شد!(41)
فَذَرهُم يَخوضوا وَيَلعَبوا حَتّىٰ يُلٰقوا يَومَهُمُ الَّذى يوعَدونَ(42)
آنان را به حال خود واگذار تا در باطل خود فروروند و بازی کنند تا زمانی که روز موعود خود را ملاقات نمایند!(42)
يَومَ يَخرُجونَ مِنَ الأَجداثِ سِراعًا كَأَنَّهُم إِلىٰ نُصُبٍ يوفِضونَ(43)
همان روز که از قبرها بسرعت خارج می‌شوند، گویی به سوی بتها می‌دوند...(43)
خٰشِعَةً أَبصٰرُهُم تَرهَقُهُم ذِلَّةٌ ۚ ذٰلِكَ اليَومُ الَّذى كانوا يوعَدونَ(44)
در حالی که چشمهایشان از شرم و وحشت به زیر افتاده، و پرده‌ای از ذلّت و خواری آنها را پوشانده است! این همان روزی است که به آنها وعده داده می‌شد!(44)