Al-Fajr( الفجر)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Naser Makarem Shirazi(مکارم شیرازی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالفَجرِ(1)
به سپیده دم سوگند،(1)
وَلَيالٍ عَشرٍ(2)
و به شبهای دهگانه،(2)
وَالشَّفعِ وَالوَترِ(3)
و به زوج و فرد،(3)
وَالَّيلِ إِذا يَسرِ(4)
و به شب، هنگامی که (به سوی روشنایی روز) حرکت می‌کند سوگند (که پروردگارت در کمین ظالمان است)!(4)
هَل فى ذٰلِكَ قَسَمٌ لِذى حِجرٍ(5)
آیا در آنچه گفته شد، سوگند مهمّی برای صاحبان خرد نیست؟!(5)
أَلَم تَرَ كَيفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ(6)
آیا ندیدی پروردگارت با قوم «عاد» چه کرد؟!(6)
إِرَمَ ذاتِ العِمادِ(7)
و با آن شهر «اِرَم» باعظمت،(7)
الَّتى لَم يُخلَق مِثلُها فِى البِلٰدِ(8)
همان شهری که مانندش در شهرها آفریده نشده بود!(8)
وَثَمودَ الَّذينَ جابُوا الصَّخرَ بِالوادِ(9)
و قوم «ثمود» که صخره‌های عظیم را از (کنار) درّه می‌بریدند (و از آن خانه و کاخ می‌ساختند)!(9)
وَفِرعَونَ ذِى الأَوتادِ(10)
و فرعونی که قدرتمند و شکنجه‌گر بود،(10)
الَّذينَ طَغَوا فِى البِلٰدِ(11)
همان اقوامی که در شهرها طغیان کردند،(11)
فَأَكثَروا فيهَا الفَسادَ(12)
و فساد فراوان در آنها به بار آوردند؛(12)
فَصَبَّ عَلَيهِم رَبُّكَ سَوطَ عَذابٍ(13)
به همین سبب خداوند تازیانه عذاب را بر آنان فرو ریخت!(13)
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالمِرصادِ(14)
به یقین پروردگار تو در کمینگاه (ستمگران) است!(14)
فَأَمَّا الإِنسٰنُ إِذا مَا ابتَلىٰهُ رَبُّهُ فَأَكرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقولُ رَبّى أَكرَمَنِ(15)
امّا انسان هنگامی که پروردگارش او را برای آزمایش، اکرام می‌کند و نعمت می‌بخشد (مغرور می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا گرامی داشته است!»(15)
وَأَمّا إِذا مَا ابتَلىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيهِ رِزقَهُ فَيَقولُ رَبّى أَهٰنَنِ(16)
و امّا هنگامی که برای امتحان، روزیش را بر او تنگ می‌گیرد (مأیوس می‌شود و) می‌گوید: «پروردگارم مرا خوار کرده است!»(16)
كَلّا ۖ بَل لا تُكرِمونَ اليَتيمَ(17)
چنان نیست که شما می‌پندارید؛ شما یتیمان را گرامی نمی‌دارید،(17)
وَلا تَحٰضّونَ عَلىٰ طَعامِ المِسكينِ(18)
و یکدیگر را بر اطعام مستمندان تشویق نمی‌کنید،(18)
وَتَأكُلونَ التُّراثَ أَكلًا لَمًّا(19)
و میراث را (از راه مشروع و نامشروع) جمع کرده می‌خورید،(19)
وَتُحِبّونَ المالَ حُبًّا جَمًّا(20)
و مال و ثروت را بسیار دوست دارید (و بخاطر آن گناهان زیادی مرتکب می‌شوید)!(20)
كَلّا إِذا دُكَّتِ الأَرضُ دَكًّا دَكًّا(21)
چنان نیست که آنها می‌پندارند! در آن هنگام که زمین سخت در هم کوبیده شود،(21)
وَجاءَ رَبُّكَ وَالمَلَكُ صَفًّا صَفًّا(22)
و فرمان پروردگارت فرا رسد و فرشتگان صف در صف حاضر شوند،(22)
وَجِا۟يءَ يَومَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَومَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الإِنسٰنُ وَأَنّىٰ لَهُ الذِّكرىٰ(23)
و در آن روز جهنم را حاضر می‌کنند؛ (آری) در آن روز انسان متذکّر می‌شود؛ امّا این تذکّر چه سودی برای او دارد؟!(23)
يَقولُ يٰلَيتَنى قَدَّمتُ لِحَياتى(24)
می‌گوید: «ای کاش برای (این) زندگیم چیزی از پیش فرستاده بودم!»(24)
فَيَومَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ(25)
در آن روز هیچ کس همانند او [= خدا] عذاب نمی‌کند،(25)
وَلا يوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ(26)
و هیچ کس همچون او کسی را به بند نمی‌کشد!(26)
يٰأَيَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئِنَّةُ(27)
تو ای روح آرام‌یافته!(27)
ارجِعى إِلىٰ رَبِّكِ راضِيَةً مَرضِيَّةً(28)
به سوی پروردگارت بازگرد در حالی که هم تو از او خشنودی و هم او از تو خشنود است،(28)
فَادخُلى فى عِبٰدى(29)
پس در سلک بندگانم درآی،(29)
وَادخُلى جَنَّتى(30)
و در بهشتم وارد شو!(30)