An-Nazi'at( النازعات)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mohammad Mahdi Fooladvand(فولادوند)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالنّٰزِعٰتِ غَرقًا(1)
سوگند به فرشتگانى كه [از كافران‌] به سختى جان ستانند،(1)
وَالنّٰشِطٰتِ نَشطًا(2)
و به فرشتگانى كه جان [مؤمنان‌] را به آرامى گيرند،(2)
وَالسّٰبِحٰتِ سَبحًا(3)
و به فرشتگانى كه [در درياى بى‌مانند] شناكنان شناورند،(3)
فَالسّٰبِقٰتِ سَبقًا(4)
پس در پيشى گرفتن [در فرمان خدا] سبقت‌گيرنده‌اند،(4)
فَالمُدَبِّرٰتِ أَمرًا(5)
و كار [بندگان‌] را تدبير مى‌كنند.(5)
يَومَ تَرجُفُ الرّاجِفَةُ(6)
آن روز كه لرزنده بلرزد،(6)
تَتبَعُهَا الرّادِفَةُ(7)
و از پى آن لرزه‌اى [دگر] افتد،(7)
قُلوبٌ يَومَئِذٍ واجِفَةٌ(8)
در آن روز، دلهايى سخت هراسانند.(8)
أَبصٰرُها خٰشِعَةٌ(9)
ديدگان آنها فرو افتاده.(9)
يَقولونَ أَءِنّا لَمَردودونَ فِى الحافِرَةِ(10)
گويند: «آيا [باز] ما به [مغاك‌] زمين برمى‌گرديم؟(10)
أَءِذا كُنّا عِظٰمًا نَخِرَةً(11)
آيا وقتى ما استخوان‌ريزه‌هاى پوسيده شديم [زندگى را از سر مى‌گيريم‌]؟»(11)
قالوا تِلكَ إِذًا كَرَّةٌ خاسِرَةٌ(12)
[و با خود] گويند: «در اين صورت، اين برگشتى زيان‌آور است.»(12)
فَإِنَّما هِىَ زَجرَةٌ وٰحِدَةٌ(13)
و[لى‌] در حقيقت، آن [بازگشت، بسته به‌] يك فرياد است [و بس‌].(13)
فَإِذا هُم بِالسّاهِرَةِ(14)
و بناگاه آنان در زمين هموار خواهند بود.(14)
هَل أَتىٰكَ حَديثُ موسىٰ(15)
آيا سرگذشت موسى بر تو آمد؟(15)
إِذ نادىٰهُ رَبُّهُ بِالوادِ المُقَدَّسِ طُوًى(16)
آنگاه كه پروردگارش او را در وادى مقدس «طوى» ندا درداد:(16)
اذهَب إِلىٰ فِرعَونَ إِنَّهُ طَغىٰ(17)
«به سوى فرعون برو كه وى سر برداشته است؛(17)
فَقُل هَل لَكَ إِلىٰ أَن تَزَكّىٰ(18)
و بگو: آيا سر آن دارى كه به پاكيزگى گرايى،(18)
وَأَهدِيَكَ إِلىٰ رَبِّكَ فَتَخشىٰ(19)
و تو را به سوى پروردگارت راه نمايم تا پروا بدارى؟»(19)
فَأَرىٰهُ الءايَةَ الكُبرىٰ(20)
پس معجزه بزرگ [خود] را بدو نمود.(20)
فَكَذَّبَ وَعَصىٰ(21)
و[لى فرعون‌] تكذيب نمود و عصيان كرد.(21)
ثُمَّ أَدبَرَ يَسعىٰ(22)
سپس پشت كرد [و] به كوشش برخاست،(22)
فَحَشَرَ فَنادىٰ(23)
و گروهى را فراهم آورد [و] ندا درداد،(23)
فَقالَ أَنا۠ رَبُّكُمُ الأَعلىٰ(24)
و گفت: «پروردگار بزرگتر شما منم!»(24)
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكالَ الءاخِرَةِ وَالأولىٰ(25)
و خدا [هم‌] او را به كيفر دنيا و آخرت گرفتار كرد.(25)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَعِبرَةً لِمَن يَخشىٰ(26)
در حقيقت، براى هر كس كه [از خدا] بترسد، در اين [ماجرا] عبرتى است.(26)
ءَأَنتُم أَشَدُّ خَلقًا أَمِ السَّماءُ ۚ بَنىٰها(27)
آيا آفرينش شما دشوارتر است يا آسمانى كه [او] آن را برپا كرده است؟(27)
رَفَعَ سَمكَها فَسَوّىٰها(28)
سقفش را برافراشت و آن را [به اندازه معين‌] درست كرد،(28)
وَأَغطَشَ لَيلَها وَأَخرَجَ ضُحىٰها(29)
و شبش را تيره و روزش را آشكار گردانيد،(29)
وَالأَرضَ بَعدَ ذٰلِكَ دَحىٰها(30)
و پس از آن، زمين را با غلتانيدن گسترد،(30)
أَخرَجَ مِنها ماءَها وَمَرعىٰها(31)
آبش و چراگاهش را از آن بيرون آورد،(31)
وَالجِبالَ أَرسىٰها(32)
و كوهها را لنگر آن گردانيد،(32)
مَتٰعًا لَكُم وَلِأَنعٰمِكُم(33)
[تا وسيله‌] استفاده براى شما و دامهايتان باشد.(33)
فَإِذا جاءَتِ الطّامَّةُ الكُبرىٰ(34)
پس آنگاه كه آن هنگامه بزرگ دررسد،(34)
يَومَ يَتَذَكَّرُ الإِنسٰنُ ما سَعىٰ(35)
[آن‌] روز است كه انسان آنچه را كه در پى آن كوشيده است به ياد آورد(35)
وَبُرِّزَتِ الجَحيمُ لِمَن يَرىٰ(36)
و جهنم براى هر كه بيند آشكار گردد.(36)
فَأَمّا مَن طَغىٰ(37)
اما هر كه طغيان كرد،(37)
وَءاثَرَ الحَيوٰةَ الدُّنيا(38)
و زندگى پست دنيا را برگزيد،(38)
فَإِنَّ الجَحيمَ هِىَ المَأوىٰ(39)
پس جايگاه او همان آتش است.(39)
وَأَمّا مَن خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفسَ عَنِ الهَوىٰ(40)
و اما كسى كه از ايستادن در برابر پروردگارش هراسيد، و نفس خود را از هوس باز داشت...(40)
فَإِنَّ الجَنَّةَ هِىَ المَأوىٰ(41)
پس جايگاه او همان بهشت است.(41)
يَسـَٔلونَكَ عَنِ السّاعَةِ أَيّانَ مُرسىٰها(42)
در باره رستاخيز از تو مى‌پرسند كه فرارسيدنش چه وقت است؟(42)
فيمَ أَنتَ مِن ذِكرىٰها(43)
تو را چه به گفتگو در آن.(43)
إِلىٰ رَبِّكَ مُنتَهىٰها(44)
علم آن با پروردگار تو است.(44)
إِنَّما أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخشىٰها(45)
تو فقط كسى را كه از آن مى‌ترسد هشدار مى‌دهى.(45)
كَأَنَّهُم يَومَ يَرَونَها لَم يَلبَثوا إِلّا عَشِيَّةً أَو ضُحىٰها(46)
روزى كه آن را مى‌بينند، گويى كه آنان جز شبى يا روزى درنگ نكرده‌اند.(46)