Al-Waqi'a( الواقعة)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mohammad Mahdi Fooladvand(فولادوند)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ إِذا وَقَعَتِ الواقِعَةُ(1)
آن واقعه چون وقوع يابد،(1)
لَيسَ لِوَقعَتِها كاذِبَةٌ(2)
[كه‌] در وقوع آن دروغى نيست:(2)
خافِضَةٌ رافِعَةٌ(3)
پست‌كننده [و] بالابرنده است.(3)
إِذا رُجَّتِ الأَرضُ رَجًّا(4)
چون زمين با تكان [سختى‌] لرزانده شود،(4)
وَبُسَّتِ الجِبالُ بَسًّا(5)
و كوهها [جمله‌] ريزه ريزه شوند،(5)
فَكانَت هَباءً مُنبَثًّا(6)
و غبارى پراكنده گردند،(6)
وَكُنتُم أَزوٰجًا ثَلٰثَةً(7)
و شما سه دسته شويد:(7)
فَأَصحٰبُ المَيمَنَةِ ما أَصحٰبُ المَيمَنَةِ(8)
ياران دست راست، كدامند ياران دست راست؟(8)
وَأَصحٰبُ المَشـَٔمَةِ ما أَصحٰبُ المَشـَٔمَةِ(9)
و ياران چپ؛ كدامند ياران چپ؟(9)
وَالسّٰبِقونَ السّٰبِقونَ(10)
و سبقت‌گيرندگان مقدمند؛(10)
أُولٰئِكَ المُقَرَّبونَ(11)
آنانند همان مقربان [خدا]،(11)
فى جَنّٰتِ النَّعيمِ(12)
در باغستانهاى پر نعمت.(12)
ثُلَّةٌ مِنَ الأَوَّلينَ(13)
گروهى از پيشينيان،(13)
وَقَليلٌ مِنَ الءاخِرينَ(14)
و اندكى از متأخران.(14)
عَلىٰ سُرُرٍ مَوضونَةٍ(15)
بر تختهايى جواهرنشان،(15)
مُتَّكِـٔينَ عَلَيها مُتَقٰبِلينَ(16)
كه روبروى هم بر آنها تكيه داده‌اند.(16)
يَطوفُ عَلَيهِم وِلدٰنٌ مُخَلَّدونَ(17)
بر گردشان پسرانى جاودان [به خدمت‌] مى‌گردند،(17)
بِأَكوابٍ وَأَباريقَ وَكَأسٍ مِن مَعينٍ(18)
با جامها و آبريزها و پياله‌[ها]يى از باده ناب روان.(18)
لا يُصَدَّعونَ عَنها وَلا يُنزِفونَ(19)
[كه‌] نه از آن دردسر گيرند و نه بى‌خرد گردند.(19)
وَفٰكِهَةٍ مِمّا يَتَخَيَّرونَ(20)
و ميوه از هر چه اختيار كنند.(20)
وَلَحمِ طَيرٍ مِمّا يَشتَهونَ(21)
و از گوشت پرنده هر چه بخواهند.(21)
وَحورٌ عينٌ(22)
و حوران چشم‌درشت،(22)
كَأَمثٰلِ اللُّؤلُؤِ المَكنونِ(23)
مثل لؤلؤ نهان ميان صدف،(23)
جَزاءً بِما كانوا يَعمَلونَ(24)
[اينها] پاداشى است براى آنچه مى‌كردند.(24)
لا يَسمَعونَ فيها لَغوًا وَلا تَأثيمًا(25)
در آنجا نه بيهوده‌اى مى‌شنوند و نه [سخنى‌] گناه‌آلود.(25)
إِلّا قيلًا سَلٰمًا سَلٰمًا(26)
سخنى جز سلام و درود نيست.(26)
وَأَصحٰبُ اليَمينِ ما أَصحٰبُ اليَمينِ(27)
و ياران راست؛ ياران راست كدامند؟(27)
فى سِدرٍ مَخضودٍ(28)
در [زير] درختان كُنار بى‌خار،(28)
وَطَلحٍ مَنضودٍ(29)
و درختهاى موز كه ميوه‌اش خوشه خوشه روى هم چيده است.(29)
وَظِلٍّ مَمدودٍ(30)
و سايه‌اى پايدار.(30)
وَماءٍ مَسكوبٍ(31)
و آبى ريزان.(31)
وَفٰكِهَةٍ كَثيرَةٍ(32)
و ميوه‌اى فراوان،(32)
لا مَقطوعَةٍ وَلا مَمنوعَةٍ(33)
نه بريده و نه ممنوع.(33)
وَفُرُشٍ مَرفوعَةٍ(34)
و همخوابگانى بالا بلند.(34)
إِنّا أَنشَأنٰهُنَّ إِنشاءً(35)
ما آنان را پديد آورده‌ايم پديد آوردنى،(35)
فَجَعَلنٰهُنَّ أَبكارًا(36)
و ايشان را دوشيزه گردانيده‌ايم،(36)
عُرُبًا أَترابًا(37)
شوى دوست همسال،(37)
لِأَصحٰبِ اليَمينِ(38)
براى ياران راست.(38)
ثُلَّةٌ مِنَ الأَوَّلينَ(39)
كه گروهى از پيشينيانند،(39)
وَثُلَّةٌ مِنَ الءاخِرينَ(40)
و گروهى از متأخران.(40)
وَأَصحٰبُ الشِّمالِ ما أَصحٰبُ الشِّمالِ(41)
و ياران چپ؛ كدامند ياران چپ؟(41)
فى سَمومٍ وَحَميمٍ(42)
در [ميان‌] باد گرم و آب داغ.(42)
وَظِلٍّ مِن يَحمومٍ(43)
و سايه‌اى از دود تار.(43)
لا بارِدٍ وَلا كَريمٍ(44)
نه خنك و نه خوش.(44)
إِنَّهُم كانوا قَبلَ ذٰلِكَ مُترَفينَ(45)
اينان بودند كه پيش از اين ناز پروردگان بودند.(45)
وَكانوا يُصِرّونَ عَلَى الحِنثِ العَظيمِ(46)
و بر گناه بزرگ پافشارى مى‌كردند.(46)
وَكانوا يَقولونَ أَئِذا مِتنا وَكُنّا تُرابًا وَعِظٰمًا أَءِنّا لَمَبعوثونَ(47)
و مى‌گفتند: «آيا چون مرديم و خاك واستخوان شديم، واقعاً [باز] زنده مى‌گرديم؟(47)
أَوَءاباؤُنَا الأَوَّلونَ(48)
يا پدران گذشته ما [نيز]؟»(48)
قُل إِنَّ الأَوَّلينَ وَالءاخِرينَ(49)
بگو: «در حقيقت، اولين و آخرين،(49)
لَمَجموعونَ إِلىٰ ميقٰتِ يَومٍ مَعلومٍ(50)
قطعاً همه در موعد روزى معلوم گرد آورده شوند.»(50)
ثُمَّ إِنَّكُم أَيُّهَا الضّالّونَ المُكَذِّبونَ(51)
آنگاه شما اى گمراهان دروغپرداز،(51)
لَءاكِلونَ مِن شَجَرٍ مِن زَقّومٍ(52)
قطعاً از درختى كه از زقّوم است خواهيد خورد.(52)
فَمالِـٔونَ مِنهَا البُطونَ(53)
و از آن شكمهايتان را خواهيد آكند.(53)
فَشٰرِبونَ عَلَيهِ مِنَ الحَميمِ(54)
و روى آن از آب جوش مى‌نوشيد؛(54)
فَشٰرِبونَ شُربَ الهيمِ(55)
[مانند] نوشيدن اشتران تشنه.(55)
هٰذا نُزُلُهُم يَومَ الدّينِ(56)
اين است پذيرايى آنان در روز جزا.(56)
نَحنُ خَلَقنٰكُم فَلَولا تُصَدِّقونَ(57)
ماييم كه شما را آفريده‌ايم، پس چرا تصديق نمى‌كنيد؟(57)
أَفَرَءَيتُم ما تُمنونَ(58)
آيا آنچه را [كه به صورت نطفه‌] فرو مى‌ريزيد ديده‌ايد؟(58)
ءَأَنتُم تَخلُقونَهُ أَم نَحنُ الخٰلِقونَ(59)
آيا شما آن را خلق مى‌كنيد يا ما آفريننده‌ايم؟(59)
نَحنُ قَدَّرنا بَينَكُمُ المَوتَ وَما نَحنُ بِمَسبوقينَ(60)
ماييم كه ميان شما مرگ را مقدر كرده‌ايم و بر ما سبقت نتوانيد جست؛(60)
عَلىٰ أَن نُبَدِّلَ أَمثٰلَكُم وَنُنشِئَكُم فى ما لا تَعلَمونَ(61)
[و مى‌توانيم‌] امثال شما را به جاى شما قرار دهيم و شما را [به صورت‌] آنچه نمى‌دانيد پديدار گردانيم.(61)
وَلَقَد عَلِمتُمُ النَّشأَةَ الأولىٰ فَلَولا تَذَكَّرونَ(62)
و قطعاً پديدار شدن نخستين خود را شناختيد؛ پس چرا سر عبرت گرفتن نداريد؟(62)
أَفَرَءَيتُم ما تَحرُثونَ(63)
آيا آنچه را كشت مى‌كنيد، ملاحظه كرده‌ايد؟(63)
ءَأَنتُم تَزرَعونَهُ أَم نَحنُ الزّٰرِعونَ(64)
آيا شما آن را [بى‌يارى ما] زراعت مى‌كنيد، يا ماييم كه زراعت مى‌كنيم؟(64)
لَو نَشاءُ لَجَعَلنٰهُ حُطٰمًا فَظَلتُم تَفَكَّهونَ(65)
اگر بخواهيم قطعاً خاشاكش مى‌گردانيم، پس در افسوس [و تعجب‌] مى‌افتيد.(65)
إِنّا لَمُغرَمونَ(66)
[و مى‌گوييد:] «واقعاً ما زيان زده‌ايم،(66)
بَل نَحنُ مَحرومونَ(67)
بلكه ما محروم شدگانيم.»(67)
أَفَرَءَيتُمُ الماءَ الَّذى تَشرَبونَ(68)
آيا آبى را كه مى‌نوشيد ديده‌ايد؟(68)
ءَأَنتُم أَنزَلتُموهُ مِنَ المُزنِ أَم نَحنُ المُنزِلونَ(69)
آيا شما آن را از [دل‌] ابر سپيد فرود آورده‌ايد، يا ما فرودآورنده‌ايم؟(69)
لَو نَشاءُ جَعَلنٰهُ أُجاجًا فَلَولا تَشكُرونَ(70)
اگر بخواهيم آن را تلخ مى‌گردانيم، پس چرا سپاس نمى‌داريد؟(70)
أَفَرَءَيتُمُ النّارَ الَّتى تورونَ(71)
آيا آن آتشى را كه برمى‌افروزيد ملاحظه كرده‌ايد؟(71)
ءَأَنتُم أَنشَأتُم شَجَرَتَها أَم نَحنُ المُنشِـٔونَ(72)
آيا شما [چوب‌] درخت آن را پديدار كرده‌ايد، يا ما پديدآورنده‌ايم؟(72)
نَحنُ جَعَلنٰها تَذكِرَةً وَمَتٰعًا لِلمُقوينَ(73)
ما آن را [مايه‌] عبرت و [وسيله‌] استفاده براى بيابانگردان قرار داده‌ايم.(73)
فَسَبِّح بِاسمِ رَبِّكَ العَظيمِ(74)
پس به نام پروردگار بزرگت تسبيح گوى.(74)
۞ فَلا أُقسِمُ بِمَوٰقِعِ النُّجومِ(75)
نه [چنين است كه مى‌پنداريد]، سوگند به جايگاه‌هاى [ويژه و فواصل معيّن‌] ستارگان.(75)
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَو تَعلَمونَ عَظيمٌ(76)
اگر بدانيد، آن سوگندى سخت بزرگ است!(76)
إِنَّهُ لَقُرءانٌ كَريمٌ(77)
كه اين [پيام‌] قطعاً قرآنى است ارجمند،(77)
فى كِتٰبٍ مَكنونٍ(78)
در كتابى نهفته،(78)
لا يَمَسُّهُ إِلَّا المُطَهَّرونَ(79)
كه جز پاك‌شدگان بر آن دست ندارند،(79)
تَنزيلٌ مِن رَبِّ العٰلَمينَ(80)
وحيى است از جانب پروردگار جهانيان.(80)
أَفَبِهٰذَا الحَديثِ أَنتُم مُدهِنونَ(81)
آيا شما اين سخن را سبك [و سست‌] مى‌گيريد؟(81)
وَتَجعَلونَ رِزقَكُم أَنَّكُم تُكَذِّبونَ(82)
و تنها نصيب خود را در تكذيب [آن‌] قرار مى‌دهيد؟(82)
فَلَولا إِذا بَلَغَتِ الحُلقومَ(83)
پس چرا آنگاه كه [جان شما] به گلو مى‌رسد،(83)
وَأَنتُم حينَئِذٍ تَنظُرونَ(84)
و در آن هنگام خود نظاره گريد -(84)
وَنَحنُ أَقرَبُ إِلَيهِ مِنكُم وَلٰكِن لا تُبصِرونَ(85)
و ما به آن [محتضر] از شما نزديكتريم ولى نمى‌بينيد-(85)
فَلَولا إِن كُنتُم غَيرَ مَدينينَ(86)
پس چرا، اگر شما بى‌جزا مى‌مانيد [و حساب و كتابى در كار نيست‌]،(86)
تَرجِعونَها إِن كُنتُم صٰدِقينَ(87)
اگر راست مى‌گوييد، [روح‌] را برنمى‌گردانيد؟(87)
فَأَمّا إِن كانَ مِنَ المُقَرَّبينَ(88)
و اما اگر [او] از مقربان باشد،(88)
فَرَوحٌ وَرَيحانٌ وَجَنَّتُ نَعيمٍ(89)
[در] آسايش و راحت و بهشت پر نعمت [خواهد بود].(89)
وَأَمّا إِن كانَ مِن أَصحٰبِ اليَمينِ(90)
و اما اگر از ياران راست باشد،(90)
فَسَلٰمٌ لَكَ مِن أَصحٰبِ اليَمينِ(91)
از ياران راست بر تو سلام باد.(91)
وَأَمّا إِن كانَ مِنَ المُكَذِّبينَ الضّالّينَ(92)
و اما اگر از دروغزنان گمراه است،(92)
فَنُزُلٌ مِن حَميمٍ(93)
پس با آبى جوشان پذيرايى خواهد شد،(93)
وَتَصلِيَةُ جَحيمٍ(94)
و [فرجامش‌] درافتادن به جهنم است.(94)
إِنَّ هٰذا لَهُوَ حَقُّ اليَقينِ(95)
اين است همان حقيقت راست [و] يقين.(95)
فَسَبِّح بِاسمِ رَبِّكَ العَظيمِ(96)
پس به نام پروردگار بزرگ خود تسبيح گوى.(96)