Az-Zariyat( الذاريات)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mohammad Kazem Moezzi(معزی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالذّٰرِيٰتِ ذَروًا(1)
سوگند بپاشندگان پاشیدنی‌(1)
فَالحٰمِلٰتِ وِقرًا(2)
پس بردارندگان به سنگینی‌(2)
فَالجٰرِيٰتِ يُسرًا(3)
پس روندگان به آسانی‌(3)
فَالمُقَسِّمٰتِ أَمرًا(4)
پس بخش‌کنندگان کار(4)
إِنَّما توعَدونَ لَصادِقٌ(5)
که آنچه وعده داده شوید همانا راست است‌(5)
وَإِنَّ الدّينَ لَوٰقِعٌ(6)
و هر آینه دین است واقع‌(6)
وَالسَّماءِ ذاتِ الحُبُكِ(7)
سوگند به آسمان تو در تو(7)
إِنَّكُم لَفى قَولٍ مُختَلِفٍ(8)
شمائید همانا در گفتاری گوناگون‌(8)
يُؤفَكُ عَنهُ مَن أُفِكَ(9)
به دروغ رانده شود از آن آن که به دروغ رانده شود(9)
قُتِلَ الخَرّٰصونَ(10)
کشته شود دروغ‌پردازان‌(10)
الَّذينَ هُم فى غَمرَةٍ ساهونَ(11)
آنان که ایشانند در گردابی (یا فرورفتگی) فراموش‌کنان‌(11)
يَسـَٔلونَ أَيّانَ يَومُ الدّينِ(12)
پرسند چه هنگام است روز دین‌(12)
يَومَ هُم عَلَى النّارِ يُفتَنونَ(13)
روزی که ایشان بر آتش آزموده شوند(13)
ذوقوا فِتنَتَكُم هٰذَا الَّذى كُنتُم بِهِ تَستَعجِلونَ(14)
بچشید آزمایش خود را این است آنچه بودید بدان می‌شتافتید(14)
إِنَّ المُتَّقينَ فى جَنّٰتٍ وَعُيونٍ(15)
همانا پرهیزکارانند در باغهائی و چشمه‌هائی‌(15)
ءاخِذينَ ما ءاتىٰهُم رَبُّهُم ۚ إِنَّهُم كانوا قَبلَ ذٰلِكَ مُحسِنينَ(16)
گیرندگانند آنچه را دهدشان پروردگارشان همانا ایشان بودند پیش از این نکوکاران‌(16)
كانوا قَليلًا مِنَ الَّيلِ ما يَهجَعونَ(17)
بودند کمی از شب را می‌خوابیدند(17)
وَبِالأَسحارِ هُم يَستَغفِرونَ(18)
و در سحرها ایشان آمرزش می‌خواستند(18)
وَفى أَموٰلِهِم حَقٌّ لِلسّائِلِ وَالمَحرومِ(19)
و در مالهای ایشان بهره‌ای برای دریوزه و بینوا بود(19)
وَفِى الأَرضِ ءايٰتٌ لِلموقِنينَ(20)
و در زمین است آیتهائی برای یقین‌دارندگان‌(20)
وَفى أَنفُسِكُم ۚ أَفَلا تُبصِرونَ(21)
و در جانهای شما آیا نمی‌نگرید(21)
وَفِى السَّماءِ رِزقُكُم وَما توعَدونَ(22)
و در آسمان است روزی شما و آنچه وعده داده شوید(22)
فَوَرَبِّ السَّماءِ وَالأَرضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثلَ ما أَنَّكُم تَنطِقونَ(23)
پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین که همانا آن است حقّ مانند آنچه شما سخن گوئید(23)
هَل أَتىٰكَ حَديثُ ضَيفِ إِبرٰهيمَ المُكرَمينَ(24)
آیا رسیدت داستان مهمانان ابراهیم آن گرامیان‌(24)
إِذ دَخَلوا عَلَيهِ فَقالوا سَلٰمًا ۖ قالَ سَلٰمٌ قَومٌ مُنكَرونَ(25)
هنگامی که بر او درآمدند پس گفتند سلامی پس گفت سلامی گروهی ناشناختگان‌(25)
فَراغَ إِلىٰ أَهلِهِ فَجاءَ بِعِجلٍ سَمينٍ(26)
پس خزید بسوی خاندان خویش و بیاورد گوساله فربه‌(26)
فَقَرَّبَهُ إِلَيهِم قالَ أَلا تَأكُلونَ(27)
پس نزدیکش ساخت بدانان و گفت چرا نخورید(27)
فَأَوجَسَ مِنهُم خيفَةً ۖ قالوا لا تَخَف ۖ وَبَشَّروهُ بِغُلٰمٍ عَليمٍ(28)
پس به دل برداشت از ایشان هراسی گفتند نترس و مژده دادندش به پسری دانشمند(28)
فَأَقبَلَتِ امرَأَتُهُ فى صَرَّةٍ فَصَكَّت وَجهَها وَقالَت عَجوزٌ عَقيمٌ(29)
پس روی آورد زنش با فریاد پس سیلی نواخت به چهره خویش و گفت پیرزنی نازا(29)
قالوا كَذٰلِكِ قالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الحَكيمُ العَليمُ(30)
گفتند چنین است گفتار پروردگارت که او است همانا حکیمی دانا(30)
۞ قالَ فَما خَطبُكُم أَيُّهَا المُرسَلونَ(31)
گفت پس چیست کار شما ای فرستادگان‌(31)
قالوا إِنّا أُرسِلنا إِلىٰ قَومٍ مُجرِمينَ(32)
گفتند همانا فرستاده شدیم بسوی گروهی گنهکاران‌(32)
لِنُرسِلَ عَلَيهِم حِجارَةً مِن طينٍ(33)
تا بفرستیم بر ایشان سنگی از گِل‌(33)
مُسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلمُسرِفينَ(34)
نشان‌زده نزد پروردگار تو برای فزونی‌خواهان‌(34)
فَأَخرَجنا مَن كانَ فيها مِنَ المُؤمِنينَ(35)
پس برون آوردیم هر که را در آن بود از مؤمنان‌(35)
فَما وَجَدنا فيها غَيرَ بَيتٍ مِنَ المُسلِمينَ(36)
پس نیافتیم در آن جز خانه‌ای از اسلام‌آرندگان‌(36)
وَتَرَكنا فيها ءايَةً لِلَّذينَ يَخافونَ العَذابَ الأَليمَ(37)
و بجا گذاشتیم در آن نشانه‌ای برای آنان که ترسند از عذاب دردناک‌(37)
وَفى موسىٰ إِذ أَرسَلنٰهُ إِلىٰ فِرعَونَ بِسُلطٰنٍ مُبينٍ(38)
و در موسی گاهی که فرستادیمش بسوی فرعون با فرمانروائی آشکار(38)
فَتَوَلّىٰ بِرُكنِهِ وَقالَ سٰحِرٌ أَو مَجنونٌ(39)
پس برتافت روی (یا پشت) خود را و گفت جادوگری است یا دیوانه‌(39)
فَأَخَذنٰهُ وَجُنودَهُ فَنَبَذنٰهُم فِى اليَمِّ وَهُوَ مُليمٌ(40)
پس گرفتیم او و لشکرهایش را پس بیفکندیمشان به دریا و او بود نکوهیده‌(40)
وَفى عادٍ إِذ أَرسَلنا عَلَيهِمُ الرّيحَ العَقيمَ(41)
و در عاد هنگامی که فرستادیم بر ایشان باد را نازا(41)
ما تَذَرُ مِن شَيءٍ أَتَت عَلَيهِ إِلّا جَعَلَتهُ كَالرَّميمِ(42)
نمی‌گذارد چیزی را که می‌گذشت بر آن جز می‌گردانیدش مانند خاکی پوسیده‌(42)
وَفى ثَمودَ إِذ قيلَ لَهُم تَمَتَّعوا حَتّىٰ حينٍ(43)
و در ثمود گاهی که گفته شد بدیشان بهره‌مند باشید تا هنگامی‌(43)
فَعَتَوا عَن أَمرِ رَبِّهِم فَأَخَذَتهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُم يَنظُرونَ(44)
پس سرکشیدند از فرمان پروردگار خویش پس بگرفتشان صاعقه و بودند نگرانان‌(44)
فَمَا استَطٰعوا مِن قِيامٍ وَما كانوا مُنتَصِرينَ(45)
پس نیارستند ایستادن را و نبودند یاری‌جویان‌(45)
وَقَومَ نوحٍ مِن قَبلُ ۖ إِنَّهُم كانوا قَومًا فٰسِقينَ(46)
و قوم نوح را از پیش که بودند ایشان قومی نافرمانان‌(46)
وَالسَّماءَ بَنَينٰها بِأَيي۟دٍ وَإِنّا لَموسِعونَ(47)
و آسمان را بنیاد نهادیم به نیرویی و همانا مائیم فراخی‌دهندگان‌(47)
وَالأَرضَ فَرَشنٰها فَنِعمَ المٰهِدونَ(48)
و زمین را گسترانیدیم پس چه خوبند گسترانندگان‌(48)
وَمِن كُلِّ شَيءٍ خَلَقنا زَوجَينِ لَعَلَّكُم تَذَكَّرونَ(49)
و از هر چیزی آفریدیم دو جُفت شاید یادآور شوید(49)
فَفِرّوا إِلَى اللَّهِ ۖ إِنّى لَكُم مِنهُ نَذيرٌ مُبينٌ(50)
پس بگریزید بسوی خدا که منم برای شما از او ترساننده آشکار(50)
وَلا تَجعَلوا مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ ۖ إِنّى لَكُم مِنهُ نَذيرٌ مُبينٌ(51)
و قرار ندهید با خدا خدائی دیگر همانا منم برای شما از او ترساننده آشکار(51)
كَذٰلِكَ ما أَتَى الَّذينَ مِن قَبلِهِم مِن رَسولٍ إِلّا قالوا ساحِرٌ أَو مَجنونٌ(52)
بدینسان نیامد آنان را که پیش از ایشان بودند فرستاده‌ای جز آنکه گفتند جادوگری است یا دیوانه‌(52)
أَتَواصَوا بِهِ ۚ بَل هُم قَومٌ طاغونَ(53)
آیا اندرز دادند یکدیگر را بدان بلکه ایشانند گروهی گردنکشان‌(53)
فَتَوَلَّ عَنهُم فَما أَنتَ بِمَلومٍ(54)
پس روی برتاب از ایشان که نیستی تو نکوهیده‌(54)
وَذَكِّر فَإِنَّ الذِّكرىٰ تَنفَعُ المُؤمِنينَ(55)
و یادآوری کن که یادآوری سود دهد به مؤمنان‌(55)
وَما خَلَقتُ الجِنَّ وَالإِنسَ إِلّا لِيَعبُدونِ(56)
و نه آفریدم پری و آدمی را مگر تا پرستشم کنند(56)
ما أُريدُ مِنهُم مِن رِزقٍ وَما أُريدُ أَن يُطعِمونِ(57)
نخواهم از آنان روزیی و نخواهم که مرا خورانند(57)
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزّاقُ ذُو القُوَّةِ المَتينُ(58)
همانا خدا است روزی‌دهنده توانای نیرومند(58)
فَإِنَّ لِلَّذينَ ظَلَموا ذَنوبًا مِثلَ ذَنوبِ أَصحٰبِهِم فَلا يَستَعجِلونِ(59)
هرآینه آنان را که ستم کردند بهره‌ای است مانند بهره یارانشان پس شتاب نجویند از من‌(59)
فَوَيلٌ لِلَّذينَ كَفَروا مِن يَومِهِمُ الَّذى يوعَدونَ(60)
پس وای از برای آنان که کفر ورزیدند از روز ایشان که وعده داده شوند(60)