At-Tur( الطور)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mohammad Kazem Moezzi(معزی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالطّورِ(1)
سوگند به طور(1)
وَكِتٰبٍ مَسطورٍ(2)
و نامه نوشته‌(2)
فى رَقٍّ مَنشورٍ(3)
در پوستی گسترده‌(3)
وَالبَيتِ المَعمورِ(4)
و خانه آبادان‌(4)
وَالسَّقفِ المَرفوعِ(5)
و پوش افراشته‌(5)
وَالبَحرِ المَسجورِ(6)
و دریای آکنده‌(6)
إِنَّ عَذابَ رَبِّكَ لَوٰقِعٌ(7)
همانا عذاب پروردگار تو است فرودآینده‌(7)
ما لَهُ مِن دافِعٍ(8)
نیستش دورکننده‌(8)
يَومَ تَمورُ السَّماءُ مَورًا(9)
روزی که خزد آسمان خزیدنی‌(9)
وَتَسيرُ الجِبالُ سَيرًا(10)
و روان شوند کوه‌ها روان شدنی‌(10)
فَوَيلٌ يَومَئِذٍ لِلمُكَذِّبينَ(11)
پس وای در آن روز بر تکذیب‌کنندگان‌(11)
الَّذينَ هُم فى خَوضٍ يَلعَبونَ(12)
آنان که در سرگرمیی بازی کنند(12)
يَومَ يُدَعّونَ إِلىٰ نارِ جَهَنَّمَ دَعًّا(13)
روزی که رانده شوند بسوی آتش دوزخ راندنی‌(13)
هٰذِهِ النّارُ الَّتى كُنتُم بِها تُكَذِّبونَ(14)
این است آن آتش که بودید بدان تکذیب می‌کردید(14)
أَفَسِحرٌ هٰذا أَم أَنتُم لا تُبصِرونَ(15)
پس آیا جادوئی است این یا شما نمی‌بینید(15)
اصلَوها فَاصبِروا أَو لا تَصبِروا سَواءٌ عَلَيكُم ۖ إِنَّما تُجزَونَ ما كُنتُم تَعمَلونَ(16)
بچشیدش که شکیبا شوید یا ناشکیبا یکسان است بر شما جز این نیست که پاداش داده می‌شوید آنچه را بودید می‌کردید(16)
إِنَّ المُتَّقينَ فى جَنّٰتٍ وَنَعيمٍ(17)
همانا پرهیزکارانند در باغها و نعمتها(17)
فٰكِهينَ بِما ءاتىٰهُم رَبُّهُم وَوَقىٰهُم رَبُّهُم عَذابَ الجَحيمِ(18)
برخوردارند از آنچه دادشان پروردگارشان و بازداشت ایشان را پروردگارشان از عذاب دوزخ‌(18)
كُلوا وَاشرَبوا هَنيـًٔا بِما كُنتُم تَعمَلونَ(19)
بخورید و بیاشامید گوارا بدانچه بودید می‌کردید(19)
مُتَّكِـٔينَ عَلىٰ سُرُرٍ مَصفوفَةٍ ۖ وَزَوَّجنٰهُم بِحورٍ عينٍ(20)
تکیه کنند بر تختهائی به صف‌آورده و همسر گردانیدیمشان با حورعین (سفید پوستان چشم درشت)(20)
وَالَّذينَ ءامَنوا وَاتَّبَعَتهُم ذُرِّيَّتُهُم بِإيمٰنٍ أَلحَقنا بِهِم ذُرِّيَّتَهُم وَما أَلَتنٰهُم مِن عَمَلِهِم مِن شَيءٍ ۚ كُلُّ امرِئٍ بِما كَسَبَ رَهينٌ(21)
و آنان که ایمان آوردند و پیروی کردند ایشان را فرزندانشان به ایمان پیوستیم بدیشان فرزندانشان را و نکاستیمشان از کردارشان چیزی هر مردی است بدانچه فراهم آورده است گروگان‌(21)
وَأَمدَدنٰهُم بِفٰكِهَةٍ وَلَحمٍ مِمّا يَشتَهونَ(22)
و کمک کردیمشان به میوه و گوشتی از آنچه هوس کنند(22)
يَتَنٰزَعونَ فيها كَأسًا لا لَغوٌ فيها وَلا تَأثيمٌ(23)
بربایند از همدیگر جامی را (یا بستیزند با هم در جامی) که نه هرزه است در آن و نه گناه‌آوری‌(23)
۞ وَيَطوفُ عَلَيهِم غِلمانٌ لَهُم كَأَنَّهُم لُؤلُؤٌ مَكنونٌ(24)
و گردش کنند بر ایشان پسرانی گوئیا آنانند مرواریدی پوشیده‌(24)
وَأَقبَلَ بَعضُهُم عَلىٰ بَعضٍ يَتَساءَلونَ(25)
و روی آورد برخی از ایشان به برخی پرسش‌کنان‌(25)
قالوا إِنّا كُنّا قَبلُ فى أَهلِنا مُشفِقينَ(26)
گفتند همانا ما بودیم پیش از این در خاندان خویش هراسان‌(26)
فَمَنَّ اللَّهُ عَلَينا وَوَقىٰنا عَذابَ السَّمومِ(27)
پس منّت نهاد خدا بر ما و نگهداشت ما را از عذاب نفوذکننده‌(27)
إِنّا كُنّا مِن قَبلُ نَدعوهُ ۖ إِنَّهُ هُوَ البَرُّ الرَّحيمُ(28)
که ما بودیم از پیش می‌خواندیمش همانا او است نکوکار مهربان‌(28)
فَذَكِّر فَما أَنتَ بِنِعمَتِ رَبِّكَ بِكاهِنٍ وَلا مَجنونٍ(29)
پس یادآوری کن که نیستی تو قسم به نعمت پروردگارت پیش‌گوئی و نه دیوانه‌(29)
أَم يَقولونَ شاعِرٌ نَتَرَبَّصُ بِهِ رَيبَ المَنونِ(30)
یا گویند شاعری است که چشم به راهیم بدو گردش روزگار را (یا پیش‌آمدهای مرگ)(30)
قُل تَرَبَّصوا فَإِنّى مَعَكُم مِنَ المُتَرَبِّصينَ(31)
بگو چشم به راه باشید که منم با شما از چشم به راهان‌(31)
أَم تَأمُرُهُم أَحلٰمُهُم بِهٰذا ۚ أَم هُم قَومٌ طاغونَ(32)
یا دستورشان دهد خردهاشان بدین بلکه ایشانند گروهی گردنکش‌(32)
أَم يَقولونَ تَقَوَّلَهُ ۚ بَل لا يُؤمِنونَ(33)
یا گویند پرداختش (پرداخت این سخن را) بلکه ایمان نیارند(33)
فَليَأتوا بِحَديثٍ مِثلِهِ إِن كانوا صٰدِقينَ(34)
پس بیارند داستانی همانندش اگر هستند راستگویان‌(34)
أَم خُلِقوا مِن غَيرِ شَيءٍ أَم هُمُ الخٰلِقونَ(35)
یا آفریده شدند بی چیزی یا ایشانند آفرینندگان‌(35)
أَم خَلَقُوا السَّمٰوٰتِ وَالأَرضَ ۚ بَل لا يوقِنونَ(36)
یا آفریدند آسمانها و زمین را بلکه ایشان یقین ندارند(36)
أَم عِندَهُم خَزائِنُ رَبِّكَ أَم هُمُ المُصَۣيطِرونَ(37)
یا نزد ایشان است گنجهای پروردگار تو یا ایشانند فرمانفرمایان (فرمانروایان)(37)
أَم لَهُم سُلَّمٌ يَستَمِعونَ فيهِ ۖ فَليَأتِ مُستَمِعُهُم بِسُلطٰنٍ مُبينٍ(38)
یا آنان را است نردبانی که بشنوند بر آن پس بیارد شنونده ایشان به فرمانروائی آشکار(38)
أَم لَهُ البَنٰتُ وَلَكُمُ البَنونَ(39)
یا او را است دختران و شما را است پسران‌(39)
أَم تَسـَٔلُهُم أَجرًا فَهُم مِن مَغرَمٍ مُثقَلونَ(40)
یا پرسیشان پاداشی پس ایشانند از هزینه سنگین‌باران‌(40)
أَم عِندَهُمُ الغَيبُ فَهُم يَكتُبونَ(41)
یا نزد ایشان است ناپیدا پس ایشان می‌نویسند(41)
أَم يُريدونَ كَيدًا ۖ فَالَّذينَ كَفَروا هُمُ المَكيدونَ(42)
یا خواهند نیرنگی را پس آنان که کفر ورزیدند ایشانند فریب‌دادگان‌(42)
أَم لَهُم إِلٰهٌ غَيرُ اللَّهِ ۚ سُبحٰنَ اللَّهِ عَمّا يُشرِكونَ(43)
یا ایشان را است خدائی بجز خدا منزّه است خدا از آنچه شرک می‌ورزند(43)
وَإِن يَرَوا كِسفًا مِنَ السَّماءِ ساقِطًا يَقولوا سَحابٌ مَركومٌ(44)
و اگر بینند پاره‌ای را از آسمان فرودآینده گویند ابری است انبوه‌(44)
فَذَرهُم حَتّىٰ يُلٰقوا يَومَهُمُ الَّذى فيهِ يُصعَقونَ(45)
پس بگذارشان تا برسند به روزشان که در آن به صاعقه سوزند(45)
يَومَ لا يُغنى عَنهُم كَيدُهُم شَيـًٔا وَلا هُم يُنصَرونَ(46)
روزی که بی‌نیاز نگرداند از ایشان نیرنگشان چیزی را و نه یاری شوند(46)
وَإِنَّ لِلَّذينَ ظَلَموا عَذابًا دونَ ذٰلِكَ وَلٰكِنَّ أَكثَرَهُم لا يَعلَمونَ(47)
و همانا آنان را که ستم کردند عذابی است نارسیده بدان (نزدیک بدان) و لیکن بیشترشان نمی‌دانند(47)
وَاصبِر لِحُكمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعيُنِنا ۖ وَسَبِّح بِحَمدِ رَبِّكَ حينَ تَقومُ(48)
و شکیبا شو برای فرمان پروردگار خویش که توئی پیش چشم ما و تسبیح گوی به سپاس پروردگارت گاهی که برخیزی‌(48)
وَمِنَ الَّيلِ فَسَبِّحهُ وَإِدبٰرَ النُّجومِ(49)
و از شب پس تسبیح گویش و پشت سر ستارگان‌(49)