Ar-Rahman( الرحمن)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mohammad Kazem Moezzi(معزی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ الرَّحمٰنُ(1)
خدای مهربان‌(1)
عَلَّمَ القُرءانَ(2)
بیاموخت قرآن‌(2)
خَلَقَ الإِنسٰنَ(3)
بیافرید انسان‌(3)
عَلَّمَهُ البَيانَ(4)
بیاموختش بیان‌(4)
الشَّمسُ وَالقَمَرُ بِحُسبانٍ(5)
مهر و ماه به شمارند(5)
وَالنَّجمُ وَالشَّجَرُ يَسجُدانِ(6)
و ستاره و درخت سجده‌کنانند(6)
وَالسَّماءَ رَفَعَها وَوَضَعَ الميزانَ(7)
و آسمان را برافراشت و بنهاد ترازو را(7)
أَلّا تَطغَوا فِى الميزانِ(8)
که سرکشی نکنید در سنجش‌(8)
وَأَقيمُوا الوَزنَ بِالقِسطِ وَلا تُخسِرُوا الميزانَ(9)
و بپای دارید سنجش را به داد و نکاهید سنجش را(9)
وَالأَرضَ وَضَعَها لِلأَنامِ(10)
و زمین را بنهادش برای جهانیان‌(10)
فيها فٰكِهَةٌ وَالنَّخلُ ذاتُ الأَكمامِ(11)
در آن است میوه و خرمابن دارنده شکوفه‌ها(11)
وَالحَبُّ ذُو العَصفِ وَالرَّيحانُ(12)
و دانه دارنده برگ و روزی‌(12)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(13)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(13)
خَلَقَ الإِنسٰنَ مِن صَلصٰلٍ كَالفَخّارِ(14)
آفرید انسان را از گل خشکی مانند سفال پخته‌(14)
وَخَلَقَ الجانَّ مِن مارِجٍ مِن نارٍ(15)
و آفرید پری را از آمیخته‌ای از آتش‌(15)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(16)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(16)
رَبُّ المَشرِقَينِ وَرَبُّ المَغرِبَينِ(17)
پروردگار خاوران و پروردگار باختران‌(17)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(18)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(18)
مَرَجَ البَحرَينِ يَلتَقِيانِ(19)
آمیخت دو دریا را به هم رسند(19)
بَينَهُما بَرزَخٌ لا يَبغِيانِ(20)
که میان آنها است فاصله (دیواری) تا ستم نکنند(20)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(21)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(21)
يَخرُجُ مِنهُمَا اللُّؤلُؤُ وَالمَرجانُ(22)
برون آید از آنها مروارید و مرجان‌(22)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(23)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(23)
وَلَهُ الجَوارِ المُنشَـٔاتُ فِى البَحرِ كَالأَعلٰمِ(24)
و او را است رونده‌هائی برافراشته در دریا مانند کوه‌ها(24)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(25)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(25)
كُلُّ مَن عَلَيها فانٍ(26)
هر کس بر آن است نابود شود(26)
وَيَبقىٰ وَجهُ رَبِّكَ ذُو الجَلٰلِ وَالإِكرامِ(27)
و به جای ماند روی پروردگار تو دارای مهتری و بزرگواری‌(27)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(28)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(28)
يَسـَٔلُهُ مَن فِى السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ ۚ كُلَّ يَومٍ هُوَ فى شَأنٍ(29)
پرسندش آنان که در آسمانها و زمینند هر روزی او است در کاری‌(29)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(30)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(30)
سَنَفرُغُ لَكُم أَيُّهَ الثَّقَلانِ(31)
زود است بپردازیم به شما ای سنگینان (ای دو گرانمایگان)(31)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(32)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(32)
يٰمَعشَرَ الجِنِّ وَالإِنسِ إِنِ استَطَعتُم أَن تَنفُذوا مِن أَقطارِ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ فَانفُذوا ۚ لا تَنفُذونَ إِلّا بِسُلطٰنٍ(33)
ای گروه جنّ و انس اگر توانستید درون روید از اطراف آسمانها در زمین (یا برون روید) پس بروید نمی‌روید مگر به فرمانروائی‌(33)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(34)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(34)
يُرسَلُ عَلَيكُما شُواظٌ مِن نارٍ وَنُحاسٌ فَلا تَنتَصِرانِ(35)
ریخته شود بر شما شراره (یا گداخته یا آمیخته) از آتش و مس پس یاری نشوید(35)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(36)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(36)
فَإِذَا انشَقَّتِ السَّماءُ فَكانَت وَردَةً كَالدِّهانِ(37)
تا گاهی که بشکافد آسمان پس گردد گُلی‌رنگ چون روغن روان‌(37)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(38)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(38)
فَيَومَئِذٍ لا يُسـَٔلُ عَن ذَنبِهِ إِنسٌ وَلا جانٌّ(39)
پس آن روز پرسش نشود از گناهش آدمی و نه پری‌(39)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(40)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(40)
يُعرَفُ المُجرِمونَ بِسيمٰهُم فَيُؤخَذُ بِالنَّوٰصى وَالأَقدامِ(41)
شناخته شوند گنهکاران به نشانیشان (به چهره‌شان) پس گرفته شوند پیشانیها و قدمها(41)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(42)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(42)
هٰذِهِ جَهَنَّمُ الَّتى يُكَذِّبُ بِهَا المُجرِمونَ(43)
این است دوزخی که تکذیب می‌کردند بدان گنهکاران‌(43)
يَطوفونَ بَينَها وَبَينَ حَميمٍ ءانٍ(44)
گردش کنند میان آن و میان آب جوشانی گرم‌(44)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(45)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(45)
وَلِمَن خافَ مَقامَ رَبِّهِ جَنَّتانِ(46)
و آن را که بترسد جایگاه پروردگار خویش را در بهشت است‌(46)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(47)
پس آیا بکدامین نعمتهای پروردگار شما تکذیب می‌کنید(47)
ذَواتا أَفنانٍ(48)
دارندگان شاخسارها(48)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(49)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(49)
فيهِما عَينانِ تَجرِيانِ(50)
در آنها است دو چشمه روان‌(50)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(51)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(51)
فيهِما مِن كُلِّ فٰكِهَةٍ زَوجانِ(52)
در آنها است از هر میوه دو جُفت‌(52)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(53)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(53)
مُتَّكِـٔينَ عَلىٰ فُرُشٍ بَطائِنُها مِن إِستَبرَقٍ ۚ وَجَنَى الجَنَّتَينِ دانٍ(54)
تکیه‌کنندگان بر جامه‌های خواب که آسترهای (یا لبه‌های) آنها است از استبرق و میوه دو بهشت است نزدیک‌(54)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(55)
پس آیا بکدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(55)
فيهِنَّ قٰصِرٰتُ الطَّرفِ لَم يَطمِثهُنَّ إِنسٌ قَبلَهُم وَلا جانٌّ(56)
در آنها است کوته‌چشمانی که نیامیخته است با آنان آدمی پیش از ایشان و نه پری‌(56)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(57)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(57)
كَأَنَّهُنَّ الياقوتُ وَالمَرجانُ(58)
گوئیا آنانند یاقوت و مرجان‌(58)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(59)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(59)
هَل جَزاءُ الإِحسٰنِ إِلَّا الإِحسٰنُ(60)
آیا هست پاداش نکوکاری جز نکوکاری‌(60)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(61)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(61)
وَمِن دونِهِما جَنَّتانِ(62)
و نزدیک آنها است دو بهشت‌(62)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(63)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(63)
مُدهامَّتانِ(64)
دو بهشت سبز سیاه‌فام‌(64)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(65)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(65)
فيهِما عَينانِ نَضّاخَتانِ(66)
در آنها است دو چشمه جوشان‌(66)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(67)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(67)
فيهِما فٰكِهَةٌ وَنَخلٌ وَرُمّانٌ(68)
در آنها است میوه و خرما بنی و اناری‌(68)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(69)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(69)
فيهِنَّ خَيرٰتٌ حِسانٌ(70)
در آنها است نکو زنانی زیبایان‌(70)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(71)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(71)
حورٌ مَقصورٰتٌ فِى الخِيامِ(72)
سفیدپوستانی بازداشته در سراپرده‌ها(72)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(73)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(73)
لَم يَطمِثهُنَّ إِنسٌ قَبلَهُم وَلا جانٌّ(74)
نیامیخته است با آنان آدمی پیش از ایشان و نه پری‌(74)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(75)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(75)
مُتَّكِـٔينَ عَلىٰ رَفرَفٍ خُضرٍ وَعَبقَرِىٍّ حِسانٍ(76)
تکیه‌کنندگان بر بالشهای سبز و زر تارهایی نکو (یا زیبا)(76)
فَبِأَىِّ ءالاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ(77)
پس آیا به کدامین نعمتهای پروردگار شما (ای دو کس) تکذیب می‌کنید(77)
تَبٰرَكَ اسمُ رَبِّكَ ذِى الجَلٰلِ وَالإِكرامِ(78)
فرخنده باد نام پروردگار تو خداوند شکوه و احترام‌(78)