An-Nazi'at( النازعات)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mohammad Kazem Moezzi(معزی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالنّٰزِعٰتِ غَرقًا(1)
سوگند به برکنندگان به قوّت‌(1)
وَالنّٰشِطٰتِ نَشطًا(2)
و به کشندگان کشیدنی (یا جهندگاه جهشی)(2)
وَالسّٰبِحٰتِ سَبحًا(3)
و به شناوری‌کنان شناوریی‌(3)
فَالسّٰبِقٰتِ سَبقًا(4)
پس پیشی‌گیرندگان پیشی‌گرفتنی‌(4)
فَالمُدَبِّرٰتِ أَمرًا(5)
پس کارپردازان کاری‌(5)
يَومَ تَرجُفُ الرّاجِفَةُ(6)
روزی که بلرزد لرزنده‌(6)
تَتبَعُهَا الرّادِفَةُ(7)
از پیش آید پی درآینده‌(7)
قُلوبٌ يَومَئِذٍ واجِفَةٌ(8)
دلهائی است در آن روز هراسان‌(8)
أَبصٰرُها خٰشِعَةٌ(9)
دیدگان آنها است سرافکنده‌(9)
يَقولونَ أَءِنّا لَمَردودونَ فِى الحافِرَةِ(10)
گویند آیا مائیم بازگردانیده در گور (یا در حال نخستین)(10)
أَءِذا كُنّا عِظٰمًا نَخِرَةً(11)
آیا گاهی که گردیدیم استخوانهائی پوسیده‌(11)
قالوا تِلكَ إِذًا كَرَّةٌ خاسِرَةٌ(12)
گویند آن است آن هنگام بازگشتی زیانمند(12)
فَإِنَّما هِىَ زَجرَةٌ وٰحِدَةٌ(13)
پس جز این نیست که خروشی است یگانه‌(13)
فَإِذا هُم بِالسّاهِرَةِ(14)
ناگهان ایشانند به روی زمین‌(14)
هَل أَتىٰكَ حَديثُ موسىٰ(15)
آیا بیامدت داستان موسی‌(15)
إِذ نادىٰهُ رَبُّهُ بِالوادِ المُقَدَّسِ طُوًى(16)
گاهی که بانگ دادش پروردگارش بر درّه مقدّس طوی‌(16)
اذهَب إِلىٰ فِرعَونَ إِنَّهُ طَغىٰ(17)
برو بسوی فرعون که او سرکشی کرد(17)
فَقُل هَل لَكَ إِلىٰ أَن تَزَكّىٰ(18)
پس بگو آیا تو را است بسوی آنکه پاکی جوئی‌(18)
وَأَهدِيَكَ إِلىٰ رَبِّكَ فَتَخشىٰ(19)
و رهبریت کنم بسوی پروردگارت پس بترسی‌(19)
فَأَرىٰهُ الءايَةَ الكُبرىٰ(20)
پس نمایاندش آیت بزرگ را(20)
فَكَذَّبَ وَعَصىٰ(21)
پس تکذیب کرد و سرپیچید(21)
ثُمَّ أَدبَرَ يَسعىٰ(22)
سپس پشت کرد می‌دوید(22)
فَحَشَرَ فَنادىٰ(23)
پس گردآورد پس برخواند(23)
فَقالَ أَنا۠ رَبُّكُمُ الأَعلىٰ(24)
پس گفت منم پروردگار بزرگتر شما(24)
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكالَ الءاخِرَةِ وَالأولىٰ(25)
پس گرفتش خدا به کیفر انجام و آغاز(25)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَعِبرَةً لِمَن يَخشىٰ(26)
همانا در این است عبرتی برای آنکه بترسد(26)
ءَأَنتُم أَشَدُّ خَلقًا أَمِ السَّماءُ ۚ بَنىٰها(27)
آیا شما سخت‌ترید در آفرینش یا آسمان که ساختش‌(27)
رَفَعَ سَمكَها فَسَوّىٰها(28)
برافراشت پوشش را پس بیاراستش‌(28)
وَأَغطَشَ لَيلَها وَأَخرَجَ ضُحىٰها(29)
و تاریک ساخت شبش را و برآورد روزش‌(29)
وَالأَرضَ بَعدَ ذٰلِكَ دَحىٰها(30)
و زمین را از آن پس گسترانیدش‌(30)
أَخرَجَ مِنها ماءَها وَمَرعىٰها(31)
برون آورد از آن آبش را و چراگاهش‌(31)
وَالجِبالَ أَرسىٰها(32)
و کوه‌ها را لنگر گردانیدش‌(32)
مَتٰعًا لَكُم وَلِأَنعٰمِكُم(33)
بهره‌مندیی برای شما و برای دامهای شما(33)
فَإِذا جاءَتِ الطّامَّةُ الكُبرىٰ(34)
پس گاهی که آید فرودآینده‌ای بزرگتر(34)
يَومَ يَتَذَكَّرُ الإِنسٰنُ ما سَعىٰ(35)
روزی که یاد آورد انسان آنچه را کوشیده است‌(35)
وَبُرِّزَتِ الجَحيمُ لِمَن يَرىٰ(36)
و آشکار گردد دوزخ برای هر که بیند(36)
فَأَمّا مَن طَغىٰ(37)
پس اما آنکه سرپیچید(37)
وَءاثَرَ الحَيوٰةَ الدُّنيا(38)
و زندگانی دنیا را برگزید(38)
فَإِنَّ الجَحيمَ هِىَ المَأوىٰ(39)
همانا دوزخ است جایگاهش‌(39)
وَأَمّا مَن خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفسَ عَنِ الهَوىٰ(40)
و امّا آنکه بترسد جایگاه پروردگار خویش را و بازدارد خویشتن را از هوسها(40)
فَإِنَّ الجَنَّةَ هِىَ المَأوىٰ(41)
همانا بهشت است جایگاهش‌(41)
يَسـَٔلونَكَ عَنِ السّاعَةِ أَيّانَ مُرسىٰها(42)
پرسندت از ساعت کی است لنگرگاهش‌(42)
فيمَ أَنتَ مِن ذِكرىٰها(43)
در چیستی تو از یادآوردنش‌(43)
إِلىٰ رَبِّكَ مُنتَهىٰها(44)
بسوی پروردگار تو است پایانش‌(44)
إِنَّما أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخشىٰها(45)
جز این نیست که توئی ترساننده آنکه بترسدش‌(45)
كَأَنَّهُم يَومَ يَرَونَها لَم يَلبَثوا إِلّا عَشِيَّةً أَو ضُحىٰها(46)
گوئیا ایشان روزی که بینندش نماندند جز شبی یا روزش‌(46)