Al-Qamar( القمر)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mohammad Kazem Moezzi(معزی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ اقتَرَبَتِ السّاعَةُ وَانشَقَّ القَمَرُ(1)
نزدیک شد ساعت و بشکافت ماه‌(1)
وَإِن يَرَوا ءايَةً يُعرِضوا وَيَقولوا سِحرٌ مُستَمِرٌّ(2)
و اگر بینند آیتی روی برتابند و گویند جادوئی است گذران (یا نیرومند)(2)
وَكَذَّبوا وَاتَّبَعوا أَهواءَهُم ۚ وَكُلُّ أَمرٍ مُستَقِرٌّ(3)
و تکذیب کردند و پیروی کردند هوسهای خویش را و هر کاری است پایدار (جایگزین)(3)
وَلَقَد جاءَهُم مِنَ الأَنباءِ ما فيهِ مُزدَجَرٌ(4)
و هر آینه بیامدشان از داستانها آنچه در آن است بازداشتی‌(4)
حِكمَةٌ بٰلِغَةٌ ۖ فَما تُغنِ النُّذُرُ(5)
حکمتی است رسا پس بی‌نیاز نکنند ترسانندگان‌(5)
فَتَوَلَّ عَنهُم ۘ يَومَ يَدعُ الدّاعِ إِلىٰ شَيءٍ نُكُرٍ(6)
پس روی برتاب از ایشان روزی که خواند خواننده به چیزی ناپسند(6)
خُشَّعًا أَبصٰرُهُم يَخرُجونَ مِنَ الأَجداثِ كَأَنَّهُم جَرادٌ مُنتَشِرٌ(7)
سرافکنده است دیدگانشان برون آیند از گورها گوئیا آنانند ملخهای پراکنده‌(7)
مُهطِعينَ إِلَى الدّاعِ ۖ يَقولُ الكٰفِرونَ هٰذا يَومٌ عَسِرٌ(8)
شتابندگان بسوی خواننده گویند کافران امروز است روزی سخت‌(8)
۞ كَذَّبَت قَبلَهُم قَومُ نوحٍ فَكَذَّبوا عَبدَنا وَقالوا مَجنونٌ وَازدُجِرَ(9)
تکذیب کردند پیش از ایشان قوم نوح پس تکذیب کردند بنده ما را و گفتند دیوانه است و آزرده شد(9)
فَدَعا رَبَّهُ أَنّى مَغلوبٌ فَانتَصِر(10)
پس خواند پروردگار خویش را که منم شکست‌خورده پس یاری کن‌(10)
فَفَتَحنا أَبوٰبَ السَّماءِ بِماءٍ مُنهَمِرٍ(11)
پس گشودیم درهای آسمان را به آبی ریزنده‌(11)
وَفَجَّرنَا الأَرضَ عُيونًا فَالتَقَى الماءُ عَلىٰ أَمرٍ قَد قُدِرَ(12)
و بشکافتیم زمین را چشمه‌هائی پس به هم پیوستند آبها بر کاری مقدّرشده‌(12)
وَحَمَلنٰهُ عَلىٰ ذاتِ أَلوٰحٍ وَدُسُرٍ(13)
و سوارش کردیم بر دارنده تخته‌ها و میخهائی‌(13)
تَجرى بِأَعيُنِنا جَزاءً لِمَن كانَ كُفِرَ(14)
روان می‌شد پیش چشم ما پاداشی برای آنکه کفران شد(14)
وَلَقَد تَرَكنٰها ءايَةً فَهَل مِن مُدَّكِرٍ(15)
و همانا گذاردیم آن را آیتی پس آیا هست یادآورنده‌(15)
فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ(16)
پس چگونه بود عذابم و ترسانیدنم‌(16)
وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ(17)
و همانا آسان ساختیم قرآن را برای یادآوردن پس آیا هست یادآورنده‌(17)
كَذَّبَت عادٌ فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ(18)
تکذیب کردند عاد پس چگونه بود عذاب من و ترسانیدنم‌(18)
إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم ريحًا صَرصَرًا فى يَومِ نَحسٍ مُستَمِرٍّ(19)
همانا فرستادیم بر ایشان تندبادی در روزی شوم پیوسته‌(19)
تَنزِعُ النّاسَ كَأَنَّهُم أَعجازُ نَخلٍ مُنقَعِرٍ(20)
برمی‌انداخت مردم را گوئیا آنانند بنهای نخلهای کنده‌شده‌(20)
فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ(21)
پس چگونه بود عذاب من و ترسانیدنم‌(21)
وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ(22)
و همانا هموار ساختیم قرآن را برای یادآوردن پس آیا هست یادآورنده‌(22)
كَذَّبَت ثَمودُ بِالنُّذُرِ(23)
دروغ پنداشتند ثمود ترسانندگان مرا(23)
فَقالوا أَبَشَرًا مِنّا وٰحِدًا نَتَّبِعُهُ إِنّا إِذًا لَفى ضَلٰلٍ وَسُعُرٍ(24)
پس گفتند آیا بشری را از خویش که یکتن است پیروی کنیمش همانا مائیم آن هنگام در گمراهی و آتشهایی‌(24)
أَءُلقِىَ الذِّكرُ عَلَيهِ مِن بَينِنا بَل هُوَ كَذّابٌ أَشِرٌ(25)
آیا افکنده شد بر او ذکر از میان ما بلکه او است دروغ‌پردازی برتری‌جوی‌(25)
سَيَعلَمونَ غَدًا مَنِ الكَذّابُ الأَشِرُ(26)
زود است بدانند فردا کیست دروغ‌پرداز برتری‌جوی‌(26)
إِنّا مُرسِلُوا النّاقَةِ فِتنَةً لَهُم فَارتَقِبهُم وَاصطَبِر(27)
ما فرستنده‌ایم اشتر ماده را آزمایشی برای ایشان پس بنگر ایشان را و شکیبا شو(27)
وَنَبِّئهُم أَنَّ الماءَ قِسمَةٌ بَينَهُم ۖ كُلُّ شِربٍ مُحتَضَرٌ(28)
و آگهیشان ده که آب بخش است میان ایشان هر آبشخوری است حاضر شده‌(28)
فَنادَوا صاحِبَهُم فَتَعاطىٰ فَعَقَرَ(29)
پس خواندند یار خویش را پس بیامد پس پی کرد(29)
فَكَيفَ كانَ عَذابى وَنُذُرِ(30)
پس چگونه بود عذاب من و ترسانندگان من‌(30)
إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم صَيحَةً وٰحِدَةً فَكانوا كَهَشيمِ المُحتَظِرِ(31)
همانا فرستادیم بر ایشان خروشی را تا شدند مانند برگ خشکیده کوخ سازنده‌(31)
وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ(32)
و همانا آسان ساختیم قرآن را برای یادآوردن پس آیا هست یادآورنده‌(32)
كَذَّبَت قَومُ لوطٍ بِالنُّذُرِ(33)
تکذیب کردند قوم لوط ترسانندگان را(33)
إِنّا أَرسَلنا عَلَيهِم حاصِبًا إِلّا ءالَ لوطٍ ۖ نَجَّينٰهُم بِسَحَرٍ(34)
همانا فرستادیم بر ایشان سنگریزه جز خاندان لوط که رهائیشان دادیم به سحر(34)
نِعمَةً مِن عِندِنا ۚ كَذٰلِكَ نَجزى مَن شَكَرَ(35)
نعمتی از نزد ما بدینسان پاداش دهیم آن را که سپاسگزارد(35)
وَلَقَد أَنذَرَهُم بَطشَتَنا فَتَمارَوا بِالنُّذُرِ(36)
و هر آینه ترسانید ایشان را از خشم ما پس ستیزه کردند با بیم‌دهندگان‌(36)
وَلَقَد رٰوَدوهُ عَن ضَيفِهِ فَطَمَسنا أَعيُنَهُم فَذوقوا عَذابى وَنُذُرِ(37)
و همانا کام خواستندش از میهمانانش پس پوشیدیم دیدگان ایشان را پس بچشید عذاب من و ترسانندگان مرا(37)
وَلَقَد صَبَّحَهُم بُكرَةً عَذابٌ مُستَقِرٌّ(38)
و همانا بامداد کرد بر ایشان بگاه عذابی جایگزین‌(38)
فَذوقوا عَذابى وَنُذُرِ(39)
پس بچشید عذاب من و ترسانندگان مرا(39)
وَلَقَد يَسَّرنَا القُرءانَ لِلذِّكرِ فَهَل مِن مُدَّكِرٍ(40)
و همانا آماده ساختیم قرآن را برای یادآوردن پس آیا هست یادآورنده‌(40)
وَلَقَد جاءَ ءالَ فِرعَونَ النُّذُرُ(41)
و همانا بیامدند خاندان فرعون را ترسانندگان‌(41)
كَذَّبوا بِـٔايٰتِنا كُلِّها فَأَخَذنٰهُم أَخذَ عَزيزٍ مُقتَدِرٍ(42)
پس تکذیب کردند به آیتهای ما همگی آنها پس گرفتیمشان گرفتن مهتری نیرومند(42)
أَكُفّارُكُم خَيرٌ مِن أُولٰئِكُم أَم لَكُم بَراءَةٌ فِى الزُّبُرِ(43)
آیا کافران شما بهترند از اینان یا شما را است بیزاری در کتب‌(43)
أَم يَقولونَ نَحنُ جَميعٌ مُنتَصِرٌ(44)
یا گویند مائیم همگی یاری‌شدگان‌(44)
سَيُهزَمُ الجَمعُ وَيُوَلّونَ الدُّبُرَ(45)
زود است شکست خورند گروه و بازگردانند پشتها را(45)
بَلِ السّاعَةُ مَوعِدُهُم وَالسّاعَةُ أَدهىٰ وَأَمَرُّ(46)
بلکه ساعت است وعده‌گاه ایشان و ساعت است هراسناک‌تر و تلخ‌تر(46)
إِنَّ المُجرِمينَ فى ضَلٰلٍ وَسُعُرٍ(47)
همانا گنهکارانند در گمراهی و آتشهای سوزان‌(47)
يَومَ يُسحَبونَ فِى النّارِ عَلىٰ وُجوهِهِم ذوقوا مَسَّ سَقَرَ(48)
روزی که کشیده شوند در آتش بر رویهای خویش بچشید سودن دوزخ‌(48)
إِنّا كُلَّ شَيءٍ خَلَقنٰهُ بِقَدَرٍ(49)
همانا ما همه چیز را آفریدیم به اندازه‌ای‌(49)
وَما أَمرُنا إِلّا وٰحِدَةٌ كَلَمحٍ بِالبَصَرِ(50)
و نیست کار ما جز یکی مانند دیدنی به چشم (بهم زدن چشم)(50)
وَلَقَد أَهلَكنا أَشياعَكُم فَهَل مِن مُدَّكِرٍ(51)
و هر آینه نابود ساختیم پیروان شما را پس آیا هست یادآورنده‌ای‌(51)
وَكُلُّ شَيءٍ فَعَلوهُ فِى الزُّبُرِ(52)
و هر چیزی که کردند در کتابها است‌(52)
وَكُلُّ صَغيرٍ وَكَبيرٍ مُستَطَرٌ(53)
و هر کوچکی و بزرگی است نوشته‌(53)
إِنَّ المُتَّقينَ فى جَنّٰتٍ وَنَهَرٍ(54)
همانا پرهیزکارانند در باغها و چشمه‌هائی‌(54)
فى مَقعَدِ صِدقٍ عِندَ مَليكٍ مُقتَدِرٍ(55)
در نشیمنی راست نزد پادشاهی نیرومند(55)