Al-Muddathth( المدّثر)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mohammad Kazem Moezzi(معزی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ يٰأَيُّهَا المُدَّثِّرُ(1)
ای به جامه خواب‌رفته‌(1)
قُم فَأَنذِر(2)
بپای شو پس بترسان‌(2)
وَرَبَّكَ فَكَبِّر(3)
و پروردگار خویش را بزرگ شمر(3)
وَثِيابَكَ فَطَهِّر(4)
و جامه‌های خویش را پاک ساز(4)
وَالرُّجزَ فَاهجُر(5)
و چرک را دوری گزین‌(5)
وَلا تَمنُن تَستَكثِرُ(6)
و منّت منه که فزونی جوئی‌(6)
وَلِرَبِّكَ فَاصبِر(7)
و برای پروردگار خویش بشکیب‌(7)
فَإِذا نُقِرَ فِى النّاقورِ(8)
پس گاهی که دمیده شد در صور(8)
فَذٰلِكَ يَومَئِذٍ يَومٌ عَسيرٌ(9)
آن است آن روز روزی دشوار(9)
عَلَى الكٰفِرينَ غَيرُ يَسيرٍ(10)
بر کافران ناهموار(10)
ذَرنى وَمَن خَلَقتُ وَحيدًا(11)
بهل مرا با آنکه آفریدم تنها(11)
وَجَعَلتُ لَهُ مالًا مَمدودًا(12)
و نهادم برایش مالی پهناور(12)
وَبَنينَ شُهودًا(13)
و پسرانی گواهان‌(13)
وَمَهَّدتُ لَهُ تَمهيدًا(14)
و آماده کردم برایش آمادگی‌(14)
ثُمَّ يَطمَعُ أَن أَزيدَ(15)
سپس امید دارد که بیفزایم‌(15)
كَلّا ۖ إِنَّهُ كانَ لِءايٰتِنا عَنيدًا(16)
نه چنین است همانا او است آیتهای ما را دشمن‌(16)
سَأُرهِقُهُ صَعودًا(17)
زود است رسانمش به عذابی سخت‌(17)
إِنَّهُ فَكَّرَ وَقَدَّرَ(18)
همانا او اندیشید و سنجید(18)
فَقُتِلَ كَيفَ قَدَّرَ(19)
پس کشته شود چگونه سنجید(19)
ثُمَّ قُتِلَ كَيفَ قَدَّرَ(20)
سپس کشته شود چگونه سنجید(20)
ثُمَّ نَظَرَ(21)
پس نگریست‌(21)
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ(22)
پس چهره دژم ساخت و روی در هم کشید(22)
ثُمَّ أَدبَرَ وَاستَكبَرَ(23)
پس پشت کرد و کبر ورزید(23)
فَقالَ إِن هٰذا إِلّا سِحرٌ يُؤثَرُ(24)
پس گفت نیست این جز جادوئی که رسد(24)
إِن هٰذا إِلّا قَولُ البَشَرِ(25)
نیست این جز گفتار بشر(25)
سَأُصليهِ سَقَرَ(26)
زود است چشانیمش دوزخ‌(26)
وَما أَدرىٰكَ ما سَقَرُ(27)
و ندانی تو چیست دوزخ‌(27)
لا تُبقى وَلا تَذَرُ(28)
نه به جای گذارد و نه فروهلد(28)
لَوّاحَةٌ لِلبَشَرِ(29)
دگرگون سازد پوست را(29)
عَلَيها تِسعَةَ عَشَرَ(30)
بر آن است نوزده تن‌(30)
وَما جَعَلنا أَصحٰبَ النّارِ إِلّا مَلٰئِكَةً ۙ وَما جَعَلنا عِدَّتَهُم إِلّا فِتنَةً لِلَّذينَ كَفَروا لِيَستَيقِنَ الَّذينَ أوتُوا الكِتٰبَ وَيَزدادَ الَّذينَ ءامَنوا إيمٰنًا ۙ وَلا يَرتابَ الَّذينَ أوتُوا الكِتٰبَ وَالمُؤمِنونَ ۙ وَلِيَقولَ الَّذينَ فى قُلوبِهِم مَرَضٌ وَالكٰفِرونَ ماذا أَرادَ اللَّهُ بِهٰذا مَثَلًا ۚ كَذٰلِكَ يُضِلُّ اللَّهُ مَن يَشاءُ وَيَهدى مَن يَشاءُ ۚ وَما يَعلَمُ جُنودَ رَبِّكَ إِلّا هُوَ ۚ وَما هِىَ إِلّا ذِكرىٰ لِلبَشَرِ(31)
و نگردانیدیم یاران آتش را مگر فرشتگانی و نگردانیدیم شمار آنان را جز آزمایشی برای آنان که کفر ورزیدند تا یقین رسانند آنان که داده شدند کتاب را و بیفزایند آنان که ایمان آوردند ایمانی و دودل نکردند آنان که داده شدند کتاب را و مؤمنان و تا گویند آنان که در دلهاشان بیماری است و کافران چه چیز خواست خدا بدین مثَل چنین گمراه سازد خدا هر که را که خواهد و رهبری کند هر که را که خواهد و نداند لشگرهای پروردگارت را جز او و نیست آن جز یادآوریی برای بشر(31)
كَلّا وَالقَمَرِ(32)
نه چنین است سوگند به ماه‌(32)
وَالَّيلِ إِذ أَدبَرَ(33)
و شب گاهی که روی برتابد(33)
وَالصُّبحِ إِذا أَسفَرَ(34)
و بامداد گاهی که رخ گشاید(34)
إِنَّها لَإِحدَى الكُبَرِ(35)
که آن است همانا یکی از گرانها(35)
نَذيرًا لِلبَشَرِ(36)
ترساننده برای بشر(36)
لِمَن شاءَ مِنكُم أَن يَتَقَدَّمَ أَو يَتَأَخَّرَ(37)
برای هر که بخواهد از شما پیش رود یا پس آید(37)
كُلُّ نَفسٍ بِما كَسَبَت رَهينَةٌ(38)
هر کس (هر جان) بدانچه فراهم کرد گروگان است‌(38)
إِلّا أَصحٰبَ اليَمينِ(39)
مگر یاران راست‌(39)
فى جَنّٰتٍ يَتَساءَلونَ(40)
در باغهائی پرسش کنند(40)
عَنِ المُجرِمينَ(41)
از گنهکاران‌(41)
ما سَلَكَكُم فى سَقَرَ(42)
که چه چیز شما را درآورد به دوزخ‌(42)
قالوا لَم نَكُ مِنَ المُصَلّينَ(43)
گویند نبودیم از نمازگزاران‌(43)
وَلَم نَكُ نُطعِمُ المِسكينَ(44)
و نبودیم بخورانیم به ناتوان‌(44)
وَكُنّا نَخوضُ مَعَ الخائِضينَ(45)
و بودیم فرو می‌رفتیم با فروروندگان‌(45)
وَكُنّا نُكَذِّبُ بِيَومِ الدّينِ(46)
و بودیم تکذیب می‌کردیم به روز دین‌(46)
حَتّىٰ أَتىٰنَا اليَقينُ(47)
تا بیامد ما را یقین‌(47)
فَما تَنفَعُهُم شَفٰعَةُ الشّٰفِعينَ(48)
پس سود ندهدشان شفاعت شفاعتگران‌(48)
فَما لَهُم عَنِ التَّذكِرَةِ مُعرِضينَ(49)
پس چه شودشان که از یاد آوردند روی گردانان‌(49)
كَأَنَّهُم حُمُرٌ مُستَنفِرَةٌ(50)
گوئیا آنانند خران رمنده‌(50)
فَرَّت مِن قَسوَرَةٍ(51)
که گریخته‌اند از شیری ژیان‌(51)
بَل يُريدُ كُلُّ امرِئٍ مِنهُم أَن يُؤتىٰ صُحُفًا مُنَشَّرَةً(52)
بلکه خواهد هر مردی از ایشان که داده شود نامه‌هائی گشاده (پهناور)(52)
كَلّا ۖ بَل لا يَخافونَ الءاخِرَةَ(53)
نه چنین است بلکه بیم ندارند آخرت را(53)
كَلّا إِنَّهُ تَذكِرَةٌ(54)
نه چنین است همانا آن یادآوریی است‌(54)
فَمَن شاءَ ذَكَرَهُ(55)
که هر که خواهد یاد آوردش‌(55)
وَما يَذكُرونَ إِلّا أَن يَشاءَ اللَّهُ ۚ هُوَ أَهلُ التَّقوىٰ وَأَهلُ المَغفِرَةِ(56)
و یادآور نشوند جز آنکه بخواهد خدا اوست اهل پرهیزکاری و اهل آمرزیدن‌(56)