Al-Ma'arij( المعارج)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mohammad Kazem Moezzi(معزی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ(1)
پرسید پرسش‌کننده‌ای از عذابی فرودآینده‌(1)
لِلكٰفِرينَ لَيسَ لَهُ دافِعٌ(2)
برای کافران نیستش بازدارنده‌(2)
مِنَ اللَّهِ ذِى المَعارِجِ(3)
از خدا خداوند نردبانها (معراجها)(3)
تَعرُجُ المَلٰئِكَةُ وَالرّوحُ إِلَيهِ فى يَومٍ كانَ مِقدارُهُ خَمسينَ أَلفَ سَنَةٍ(4)
بالاروند فرشتگان و روح بسویش در روزی که اندازه آن است پنجاه هزار سال‌(4)
فَاصبِر صَبرًا جَميلًا(5)
پس شکیبائی کن شکیبائی نکو(5)
إِنَّهُم يَرَونَهُ بَعيدًا(6)
که آنان بینندش دور(6)
وَنَرىٰهُ قَريبًا(7)
و ما بینیمش نزدیک‌(7)
يَومَ تَكونُ السَّماءُ كَالمُهلِ(8)
روزی که گردد آسمان چون روغن گداخته‌(8)
وَتَكونُ الجِبالُ كَالعِهنِ(9)
و گردند کوه‌ها چون پشم‌(9)
وَلا يَسـَٔلُ حَميمٌ حَميمًا(10)
و نپرسد دوستی دوستی را(10)
يُبَصَّرونَهُم ۚ يَوَدُّ المُجرِمُ لَو يَفتَدى مِن عَذابِ يَومِئِذٍ بِبَنيهِ(11)
نمایانیده شوند بدیشان دوست دارد گناهکار کاش فدیه می‌داد از عذاب آن روز پسرانش‌(11)
وَصٰحِبَتِهِ وَأَخيهِ(12)
و یارش (همسرش) و برادرش‌(12)
وَفَصيلَتِهِ الَّتى تُـٔويهِ(13)
و خویشاوندانی که پناهش‌دهند(13)
وَمَن فِى الأَرضِ جَميعًا ثُمَّ يُنجيهِ(14)
و هر که در زمین است همگی پس برهاندش‌(14)
كَلّا ۖ إِنَّها لَظىٰ(15)
نه چنین است همانا آن است شراره‌(15)
نَزّاعَةً لِلشَّوىٰ(16)
کننده پوست‌(16)
تَدعوا مَن أَدبَرَ وَتَوَلّىٰ(17)
می‌خواند آن را که پشت کرد و روی برتافت‌(17)
وَجَمَعَ فَأَوعىٰ(18)
و گردآورد پس نگهداشت‌(18)
۞ إِنَّ الإِنسٰنَ خُلِقَ هَلوعًا(19)
همانا انسان آفریده شده است آزمند(19)
إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزوعًا(20)
گاهی که رسدش بدیی نالان‌(20)
وَإِذا مَسَّهُ الخَيرُ مَنوعًا(21)
و گاهی که رسدش خوبیی خودداری‌کنان‌(21)
إِلَّا المُصَلّينَ(22)
مگر نمازگزاران‌(22)
الَّذينَ هُم عَلىٰ صَلاتِهِم دائِمونَ(23)
آنان که بر نماز خویشند پیوستگان‌(23)
وَالَّذينَ فى أَموٰلِهِم حَقٌّ مَعلومٌ(24)
و آنان که در خواسته‌های ایشان است بهره دانسته‌(24)
لِلسّائِلِ وَالمَحرومِ(25)
برای دریوزه و بینوا(25)
وَالَّذينَ يُصَدِّقونَ بِيَومِ الدّينِ(26)
آنان که تصدیق کنند به روز دین‌(26)
وَالَّذينَ هُم مِن عَذابِ رَبِّهِم مُشفِقونَ(27)
و آنان که از عذاب پروردگار خویشند هراسان‌(27)
إِنَّ عَذابَ رَبِّهِم غَيرُ مَأمونٍ(28)
همانا عذاب پروردگار ایشان است تا ایمن شده‌(28)
وَالَّذينَ هُم لِفُروجِهِم حٰفِظونَ(29)
و آنان که برای فرجهای خویشند نگه‌دارندگان‌(29)
إِلّا عَلىٰ أَزوٰجِهِم أَو ما مَلَكَت أَيمٰنُهُم فَإِنَّهُم غَيرُ مَلومينَ(30)
جز بر همسرانشان یا آنچه دارا است یمینهای ایشان که آنانند نانکوهیدگان‌(30)
فَمَنِ ابتَغىٰ وَراءَ ذٰلِكَ فَأُولٰئِكَ هُمُ العادونَ(31)
و آنکه خواست جز این را پس آنانند تجاوزگران‌(31)
وَالَّذينَ هُم لِأَمٰنٰتِهِم وَعَهدِهِم رٰعونَ(32)
و آنان که برای سپرده‌های خویش و پیمان خویشند رعایت‌کنندگان‌(32)
وَالَّذينَ هُم بِشَهٰدٰتِهِم قائِمونَ(33)
و آنان که به گواهیهای خویشند قیام‌کنندگان‌(33)
وَالَّذينَ هُم عَلىٰ صَلاتِهِم يُحافِظونَ(34)
و آنان که بر نماز خویشند محافظت‌کنندگان‌(34)
أُولٰئِكَ فى جَنّٰتٍ مُكرَمونَ(35)
آنانند در باغهائی گرامیان‌(35)
فَمالِ الَّذينَ كَفَروا قِبَلَكَ مُهطِعينَ(36)
چه شود آنان را که کفر ورزیدند به نزد تو رمندگان‌(36)
عَنِ اليَمينِ وَعَنِ الشِّمالِ عِزينَ(37)
از راست و از چپ گروه‌هائی‌(37)
أَيَطمَعُ كُلُّ امرِئٍ مِنهُم أَن يُدخَلَ جَنَّةَ نَعيمٍ(38)
آیا امید دارد هر مردی از ایشان که درآورده شود به بهشت نعمتها(38)
كَلّا ۖ إِنّا خَلَقنٰهُم مِمّا يَعلَمونَ(39)
نه چنین است همانا ما آفریدیمشان از آنچه می‌دانند(39)
فَلا أُقسِمُ بِرَبِّ المَشٰرِقِ وَالمَغٰرِبِ إِنّا لَقٰدِرونَ(40)
پس سوگند یاد نکنم به پروردگار خاورها و باخترها که مائیم توانایان‌(40)
عَلىٰ أَن نُبَدِّلَ خَيرًا مِنهُم وَما نَحنُ بِمَسبوقينَ(41)
بر آنکه تبدیل کنیم بهتر از ایشان را و نیستیم ما پیشی‌گرفتگان‌(41)
فَذَرهُم يَخوضوا وَيَلعَبوا حَتّىٰ يُلٰقوا يَومَهُمُ الَّذى يوعَدونَ(42)
پس بگذارشان فروروند و بازی کنند تا برسند به روزشان آنی که وعده داده شوند(42)
يَومَ يَخرُجونَ مِنَ الأَجداثِ سِراعًا كَأَنَّهُم إِلىٰ نُصُبٍ يوفِضونَ(43)
روزی که برون آیند از گورها شتابان گوئیا آنانند بسوی پایه‌های نشانه روان‌(43)
خٰشِعَةً أَبصٰرُهُم تَرهَقُهُم ذِلَّةٌ ۚ ذٰلِكَ اليَومُ الَّذى كانوا يوعَدونَ(44)
سرافکنده است دیدگانشان فراگیردشان خواری این است روزی که بودند وعده داده می‌شدند(44)