Ad-Dukhan( الدخان)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mohammad Kazem Moezzi(معزی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ حم(1)
حم‌(1)
وَالكِتٰبِ المُبينِ(2)
سوگند به کتاب آشکار(2)
إِنّا أَنزَلنٰهُ فى لَيلَةٍ مُبٰرَكَةٍ ۚ إِنّا كُنّا مُنذِرينَ(3)
که ما فرستادیمش همانا در شبی فرخنده که ما بودیم هر آینه بیم‌دهندگان‌(3)
فيها يُفرَقُ كُلُّ أَمرٍ حَكيمٍ(4)
در آن جدا گردد هر کاری استوار(4)
أَمرًا مِن عِندِنا ۚ إِنّا كُنّا مُرسِلينَ(5)
کاری از نزد ما همانا مائیم فرستندگان‌(5)
رَحمَةً مِن رَبِّكَ ۚ إِنَّهُ هُوَ السَّميعُ العَليمُ(6)
رحمتی از پروردگار تو که او است شنوای دانا(6)
رَبِّ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ وَما بَينَهُما ۖ إِن كُنتُم موقِنينَ(7)
پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنها است اگر هستید یقین‌دارندگان‌(7)
لا إِلٰهَ إِلّا هُوَ يُحيۦ وَيُميتُ ۖ رَبُّكُم وَرَبُّ ءابائِكُمُ الأَوَّلينَ(8)
نیست خدائی جز او زنده کند و بمیراند پروردگار شما و پروردگار پدران شما پیشینیان‌(8)
بَل هُم فى شَكٍّ يَلعَبونَ(9)
بلکه ایشانند در شکّی بازی‌کنان‌(9)
فَارتَقِب يَومَ تَأتِى السَّماءُ بِدُخانٍ مُبينٍ(10)
پس چشم به راه باش روزی را که بیارد آسمان دودی آشکار(10)
يَغشَى النّاسَ ۖ هٰذا عَذابٌ أَليمٌ(11)
فراگیرد مردم را این است عذابی دردناک‌(11)
رَبَّنَا اكشِف عَنَّا العَذابَ إِنّا مُؤمِنونَ(12)
پروردگارا بگشای از ما عذاب را که مائیم ایمان‌آرندگان‌(12)
أَنّىٰ لَهُمُ الذِّكرىٰ وَقَد جاءَهُم رَسولٌ مُبينٌ(13)
کجا است ایشان را یادآوردن و بیامدشان فرستاده‌ای آشکار(13)
ثُمَّ تَوَلَّوا عَنهُ وَقالوا مُعَلَّمٌ مَجنونٌ(14)
پس روی برتافتند از او و گفتند آموخته‌ای است دیوانه‌(14)
إِنّا كاشِفُوا العَذابِ قَليلًا ۚ إِنَّكُم عائِدونَ(15)
همانا گشاینده‌ایم عذاب را اندکی همانا شمائید بازگشت‌کنان‌(15)
يَومَ نَبطِشُ البَطشَةَ الكُبرىٰ إِنّا مُنتَقِمونَ(16)
روزی که خشم آریم خشم بزرگ را همانا مائیم انتقام‌گیرندگان‌(16)
۞ وَلَقَد فَتَنّا قَبلَهُم قَومَ فِرعَونَ وَجاءَهُم رَسولٌ كَريمٌ(17)
و هر آینه آزمودیم پیش از ایشان قوم فرعون را و بیامدشان فرستاده‌ای گرامی‌(17)
أَن أَدّوا إِلَىَّ عِبادَ اللَّهِ ۖ إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ(18)
که بسپرید به من بندگان خدا را که منم برای شما فرستاده‌ای امین‌(18)
وَأَن لا تَعلوا عَلَى اللَّهِ ۖ إِنّى ءاتيكُم بِسُلطٰنٍ مُبينٍ(19)
و آنکه گردنکشی نکنید بر خدا که آرنده‌ام شما را به فرمانروائیی آشکار(19)
وَإِنّى عُذتُ بِرَبّى وَرَبِّكُم أَن تَرجُمونِ(20)
و همانا پناه بردم به پروردگار من و پروردگار شما از آنکه مرا بیفکنید(20)
وَإِن لَم تُؤمِنوا لى فَاعتَزِلونِ(21)
و اگر نگرویدید به من پس از من دوری گزینید(21)
فَدَعا رَبَّهُ أَنَّ هٰؤُلاءِ قَومٌ مُجرِمونَ(22)
پس خواند پروردگار خویش را که اینانند گروهی گنهکاران‌(22)
فَأَسرِ بِعِبادى لَيلًا إِنَّكُم مُتَّبَعونَ(23)
پس ببر بندگانم را در شب که شمائید پیروی‌شدگان‌(23)
وَاترُكِ البَحرَ رَهوًا ۖ إِنَّهُم جُندٌ مُغرَقونَ(24)
و بگذار دریا را آرام که ایشانند سپاهی غرق‌شدگان‌(24)
كَم تَرَكوا مِن جَنّٰتٍ وَعُيونٍ(25)
بسا بازگذاردند از باغها و چشمه‌سارهائی‌(25)
وَزُروعٍ وَمَقامٍ كَريمٍ(26)
و کشتزارها و جایگاهی گرامی‌(26)
وَنَعمَةٍ كانوا فيها فٰكِهينَ(27)
و نعمتی که بودند در آن برخورداران‌(27)
كَذٰلِكَ ۖ وَأَورَثنٰها قَومًا ءاخَرينَ(28)
بدینسان ارث دادیم آنها را به گروهی دگران‌(28)
فَما بَكَت عَلَيهِمُ السَّماءُ وَالأَرضُ وَما كانوا مُنظَرينَ(29)
پس نگریست بر ایشان آسمان و زمین و نبودند مهلت‌دادگان‌(29)
وَلَقَد نَجَّينا بَنى إِسرٰءيلَ مِنَ العَذابِ المُهينِ(30)
و همانا رهانیدیم بنی‌اسرائیل را از عذاب خوارکننده‌(30)
مِن فِرعَونَ ۚ إِنَّهُ كانَ عالِيًا مِنَ المُسرِفينَ(31)
از فرعون که او بود همانا گردن‌فرازی از فزونی‌جویان‌(31)
وَلَقَدِ اختَرنٰهُم عَلىٰ عِلمٍ عَلَى العٰلَمينَ(32)
و همانا برگزیدیمشان بر دانشی بر جهانیان‌(32)
وَءاتَينٰهُم مِنَ الءايٰتِ ما فيهِ بَلٰؤٌا۟ مُبينٌ(33)
و دادیمشان از آیتها آنچه را در آن است آزمایشی آشکار(33)
إِنَّ هٰؤُلاءِ لَيَقولونَ(34)
همانا اینان گویند(34)
إِن هِىَ إِلّا مَوتَتُنَا الأولىٰ وَما نَحنُ بِمُنشَرينَ(35)
نیست آن جز مرگ نخستین ما و نیستیم ما گردآوردگان‌(35)
فَأتوا بِـٔابائِنا إِن كُنتُم صٰدِقينَ(36)
پس بیارید پدران ما را اگر هستید راستگویان‌(36)
أَهُم خَيرٌ أَم قَومُ تُبَّعٍ وَالَّذينَ مِن قَبلِهِم ۚ أَهلَكنٰهُم ۖ إِنَّهُم كانوا مُجرِمينَ(37)
آیا اینان بهترند یا قوم تُبّع و آنان که پیش از ایشان بودند نابودشان کردیم که بودند ایشان همانا گنهکاران‌(37)
وَما خَلَقنَا السَّمٰوٰتِ وَالأَرضَ وَما بَينَهُما لٰعِبينَ(38)
و نیافریدیم آسمانها و زمین و آنچه میان آنها است بازی‌کنان‌(38)
ما خَلَقنٰهُما إِلّا بِالحَقِّ وَلٰكِنَّ أَكثَرَهُم لا يَعلَمونَ(39)
نیافریدیمشان جز به حقّ و لیکن بیشتر ایشان نمی‌دانند(39)
إِنَّ يَومَ الفَصلِ ميقٰتُهُم أَجمَعينَ(40)
همانا روز جدا کردن وعده‌گاه ایشان است همگی‌(40)
يَومَ لا يُغنى مَولًى عَن مَولًى شَيـًٔا وَلا هُم يُنصَرونَ(41)
روزی که بی‌نیاز نگرداند دوستی از دوستی چیزی را و نه ایشان یاری شوند(41)
إِلّا مَن رَحِمَ اللَّهُ ۚ إِنَّهُ هُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(42)
مگر آنکو رحم کند خدا که او است همانا عزّتمند مهربان‌(42)
إِنَّ شَجَرَتَ الزَّقّومِ(43)
همانا درخت زَقّوم‌(43)
طَعامُ الأَثيمِ(44)
خوراک گنهکار است‌(44)
كَالمُهلِ يَغلى فِى البُطونِ(45)
چون آهن گداخته جوشد در شکمها(45)
كَغَلىِ الحَميمِ(46)
بسان جوشیدن آب جوشان‌(46)
خُذوهُ فَاعتِلوهُ إِلىٰ سَواءِ الجَحيمِ(47)
بگیریدش پس بکشیدش به میان دوزخ‌(47)
ثُمَّ صُبّوا فَوقَ رَأسِهِ مِن عَذابِ الحَميمِ(48)
پس بریزید بر سرش از شکنجه آب جوشان‌(48)
ذُق إِنَّكَ أَنتَ العَزيزُ الكَريمُ(49)
بچش که توئی همانا آن مهتر گرامی‌(49)
إِنَّ هٰذا ما كُنتُم بِهِ تَمتَرونَ(50)
این است آنچه بودید در آن شکّ می‌کردید(50)
إِنَّ المُتَّقينَ فى مَقامٍ أَمينٍ(51)
همانا پرهیزکارانند در جایگهی آرام‌(51)
فى جَنّٰتٍ وَعُيونٍ(52)
در باغها و چشمه‌سارهائی‌(52)
يَلبَسونَ مِن سُندُسٍ وَإِستَبرَقٍ مُتَقٰبِلينَ(53)
پوشند از سُندس و اِستَبرق روی به روی‌(53)
كَذٰلِكَ وَزَوَّجنٰهُم بِحورٍ عينٍ(54)
بدینگونه و همسر آوردیمشان به حور عین‌(54)
يَدعونَ فيها بِكُلِّ فٰكِهَةٍ ءامِنينَ(55)
خوانند در آن به هر میوه‌ای ایمن‌شدگان‌(55)
لا يَذوقونَ فيهَا المَوتَ إِلَّا المَوتَةَ الأولىٰ ۖ وَوَقىٰهُم عَذابَ الجَحيمِ(56)
نچشند در آن مرگ را جز مرگ نخستین و نگهداشت ایشان را از عذاب دوزخ‌(56)
فَضلًا مِن رَبِّكَ ۚ ذٰلِكَ هُوَ الفَوزُ العَظيمُ(57)
فضلی از پروردگار تو این است آن رستگاری بزرگ‌(57)
فَإِنَّما يَسَّرنٰهُ بِلِسانِكَ لَعَلَّهُم يَتَذَكَّرونَ(58)
جز این نیست که روانش ساختیم بر زبانت شاید یادآور شوند(58)
فَارتَقِب إِنَّهُم مُرتَقِبونَ(59)
پس منتظر باش که ایشانند هر آینه منتظران‌(59)