Ash-Shams( الشمس)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mahdi Elahi Ghomshei(الهی قمشه‌ای)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالشَّمسِ وَضُحىٰها(1)
قسم به آفتاب و تابش آن (هنگام رفعتش).(1)
وَالقَمَرِ إِذا تَلىٰها(2)
و قسم به ماه آن گاه که در پی آفتاب تابان در آید.(2)
وَالنَّهارِ إِذا جَلّىٰها(3)
و قسم به روز هنگامی که جهان را روشن سازد.(3)
وَالَّيلِ إِذا يَغشىٰها(4)
و به شب وقتی که عالم را در پرده سیاهی کشد.(4)
وَالسَّماءِ وَما بَنىٰها(5)
و قسم به آسمان بلند و آن که این کاخ رفیع را بنا کرد.(5)
وَالأَرضِ وَما طَحىٰها(6)
و به زمین و آن که آن را بگسترد.(6)
وَنَفسٍ وَما سَوّىٰها(7)
و قسم به نفس ناطقه انسان و آن که او را نیکو به حد کمال بیافرید.(7)
فَأَلهَمَها فُجورَها وَتَقوىٰها(8)
و به او شر و خیر او را الهام کرد.(8)
قَد أَفلَحَ مَن زَكّىٰها(9)
(قسم به این آیات الهی) که هر کس نفس ناطقه خود را از گناه و بدکاری پاک و منزه سازد به یقین (در دو عالم) رستگار خواهد بود.(9)
وَقَد خابَ مَن دَسّىٰها(10)
و هر که او را (به کفر و گناه) پلید گرداند البته (در دو جهان) زیانکار خواهد گشت.(10)
كَذَّبَت ثَمودُ بِطَغوىٰها(11)
طایفه ثمود از غرور و سرکشی (پیغمبر خود صالح را) تکذیب کردند.(11)
إِذِ انبَعَثَ أَشقىٰها(12)
هنگامی که شقی‌ترینشان (قدار بن سالف) بر انگیخته شد (تا ناقه صالح را پی کند).(12)
فَقالَ لَهُم رَسولُ اللَّهِ ناقَةَ اللَّهِ وَسُقيٰها(13)
و رسول خدا (صالح) به آنها گفت: این ناقه آیت خداست، از خدا بترسید و آن را سیراب گردانید.(13)
فَكَذَّبوهُ فَعَقَروها فَدَمدَمَ عَلَيهِم رَبُّهُم بِذَنبِهِم فَسَوّىٰها(14)
آن قوم رسول را تکذیب و ناقه او را پی کردند، خدا هم آنان را به کیفر (ظلم و) گناهشان هلاک ساخت و شهرشان را با خاک یکسان نمود.(14)
وَلا يَخافُ عُقبٰها(15)
و هیچ باک از هلاک آنها نمی‌داشت (یا آنها هیچ از عاقبت بدگناه خود نمی‌ترسیدند).(15)