An-Nazi'at( النازعات)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mahdi Elahi Ghomshei(الهی قمشه‌ای)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالنّٰزِعٰتِ غَرقًا(1)
قسم به فرشتگانی که (جان کافران را) به سختی بگیرند.(1)
وَالنّٰشِطٰتِ نَشطًا(2)
قسم به فرشتگانی که (جان اهل ایمان را) به آسایش و نشاط ببرند.(2)
وَالسّٰبِحٰتِ سَبحًا(3)
و قسم به فرشتگانی که با کمال سرعت (فرمان حق را) انجام دهند.(3)
فَالسّٰبِقٰتِ سَبقًا(4)
قسم به فرشتگانی که (درنظم عالم) بر هم سبقت گیرند.(4)
فَالمُدَبِّرٰتِ أَمرًا(5)
قسم به فرشتگانی که (به فرمان حق) به تدبیر نظام خلق می‌کوشند (که قیامتی و حشری خواهد آمد).(5)
يَومَ تَرجُفُ الرّاجِفَةُ(6)
روزی که آن لرزاننده (یعنی نفخه صور الهی، جهان را) بلرزاند.(6)
تَتبَعُهَا الرّادِفَةُ(7)
و لرزاننده دیگر (یعنی نفخه صور دیگر) از پی آن در آید.(7)
قُلوبٌ يَومَئِذٍ واجِفَةٌ(8)
در آن روز سخت دلهای برخی مضطرب و هراسان شود.(8)
أَبصٰرُها خٰشِعَةٌ(9)
که (از ترس) چشمها به زیر افکنند.(9)
يَقولونَ أَءِنّا لَمَردودونَ فِى الحافِرَةِ(10)
(مردم غافل دنیا) گویند: آیا ما پس از مرگ باز زندگانی دیگری خواهیم یافت؟(10)
أَءِذا كُنّا عِظٰمًا نَخِرَةً(11)
چگونه چون مردیم و استخوان ما پوسید زنده خواهیم شد؟(11)
قالوا تِلكَ إِذًا كَرَّةٌ خاسِرَةٌ(12)
و گویند: در این صورت که دیگر بار زنده شویم بسی زیانکار خواهیم بود.(12)
فَإِنَّما هِىَ زَجرَةٌ وٰحِدَةٌ(13)
جز یک صدای مهیب (که در صور اسرافیل کنند) نشنوند.(13)
فَإِذا هُم بِالسّاهِرَةِ(14)
و ناگاه همه از خاک بر شوند و به صحرای قیامت رهسپار گردند.(14)
هَل أَتىٰكَ حَديثُ موسىٰ(15)
آیا خبر موسی عمران به تو رسیده؟(15)
إِذ نادىٰهُ رَبُّهُ بِالوادِ المُقَدَّسِ طُوًى(16)
آن گاه که خدایش او را در وادی مقدس طوی (قرب طور) ندا کرد.(16)
اذهَب إِلىٰ فِرعَونَ إِنَّهُ طَغىٰ(17)
که به سوی فرعون برو که او سخت به راه طغیان رفته است.(17)
فَقُل هَل لَكَ إِلىٰ أَن تَزَكّىٰ(18)
پس بگو: میل داری که (از پلیدی خود پرستی و شرک) پاک و پاکیزه شوی؟(18)
وَأَهدِيَكَ إِلىٰ رَبِّكَ فَتَخشىٰ(19)
و تو را به راه خدا هدایت کنم تا بترسی (و به درگاه عظمت و قدرت او خاشع و فروتن شوی).(19)
فَأَرىٰهُ الءايَةَ الكُبرىٰ(20)
پس آن آیت و معجزه بزرگتر را به او نمود.(20)
فَكَذَّبَ وَعَصىٰ(21)
فرعون تکذیب و نافرمانی کرد.(21)
ثُمَّ أَدبَرَ يَسعىٰ(22)
از آن پس (که معجزه موسی دید) باز روی از حق بگردانید و (برای دفع موسی) به جهد و کوشش برخاست.(22)
فَحَشَرَ فَنادىٰ(23)
پس (با رجال بزرگ دربار خود) انجمن کرد و ندا داد.(23)
فَقالَ أَنا۠ رَبُّكُمُ الأَعلىٰ(24)
و گفت: منم خدای بزرگ شما.(24)
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكالَ الءاخِرَةِ وَالأولىٰ(25)
خدا هم او را به عقاب دنیا و آخرت گرفتار کرد.(25)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَعِبرَةً لِمَن يَخشىٰ(26)
تا به هلاکت او اهل ترس از خدا عبرت گیرند.(26)
ءَأَنتُم أَشَدُّ خَلقًا أَمِ السَّماءُ ۚ بَنىٰها(27)
آیا بنای شما آدمیان استوارتر است یا بنای آسمان بلند که خدا آفرید؟(27)
رَفَعَ سَمكَها فَسَوّىٰها(28)
که سقفی بس بلند و محکم بنیان در کمال زیبایی استوار ساخت.(28)
وَأَغطَشَ لَيلَها وَأَخرَجَ ضُحىٰها(29)
و شامش را تیره و روزش را روشن گردانید.(29)
وَالأَرضَ بَعدَ ذٰلِكَ دَحىٰها(30)
و زمین را پس از آن بگسترانید.(30)
أَخرَجَ مِنها ماءَها وَمَرعىٰها(31)
و از آن آب و گیاه پدید آورد.(31)
وَالجِبالَ أَرسىٰها(32)
و کوهها را بر روی آن استوار ساخت.(32)
مَتٰعًا لَكُم وَلِأَنعٰمِكُم(33)
تا (از آن آب و گیاه که از بیابان و کوه بر انگیزد) قوت شما و چهارپایانتان بر آید.(33)
فَإِذا جاءَتِ الطّامَّةُ الكُبرىٰ(34)
پس چون آن واقعه بزرگ (و حادثه عظیم قیامت) پدید آید.(34)
يَومَ يَتَذَكَّرُ الإِنسٰنُ ما سَعىٰ(35)
در آن روز آدمی هر چه کرده به یاد آرد.(35)
وَبُرِّزَتِ الجَحيمُ لِمَن يَرىٰ(36)
و دوزخ برای بینندگان آشکار شود.(36)
فَأَمّا مَن طَغىٰ(37)
پس هر کس (از حکم شرع خدا) سرکش و طاغی شد.(37)
وَءاثَرَ الحَيوٰةَ الدُّنيا(38)
و زندگی دنیا را برگزید.(38)
فَإِنَّ الجَحيمَ هِىَ المَأوىٰ(39)
دوزخ جایگاه اوست.(39)
وَأَمّا مَن خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفسَ عَنِ الهَوىٰ(40)
و هر کس از حضور در پیشگاه عزّ ربوبیت بترسید و از هوای نفس دوری جست.(40)
فَإِنَّ الجَنَّةَ هِىَ المَأوىٰ(41)
همانا بهشت منزلگاه اوست.(41)
يَسـَٔلونَكَ عَنِ السّاعَةِ أَيّانَ مُرسىٰها(42)
از تو سؤال کنند که قیامت کی بر پا شود؟(42)
فيمَ أَنتَ مِن ذِكرىٰها(43)
تو را چه کار است دیگر که از آن به یاد آری؟ (بسیار یاد آور شدی و منکران از تو نپذیرفتند).(43)
إِلىٰ رَبِّكَ مُنتَهىٰها(44)
کار آن ساعت به خدای تو منتهی شود.(44)
إِنَّما أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخشىٰها(45)
تو را جز این نباشد که اهل ایمان را هر کس از یاد آن روز هراسان می‌شود به اهوال آن روز آگاه سازی.(45)
كَأَنَّهُم يَومَ يَرَونَها لَم يَلبَثوا إِلّا عَشِيَّةً أَو ضُحىٰها(46)
چون آن روز را مردم ببینند گویی همه عمر دنیا شامگاهی یا چاشتگاهی بیش نبوده است.(46)