Al-Waqi'a( الواقعة)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Mahdi Elahi Ghomshei(الهی قمشه‌ای)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ إِذا وَقَعَتِ الواقِعَةُ(1)
هنگامی که آن واقعه بزرگ (قیامت) واقع می‌گردد.(1)
لَيسَ لِوَقعَتِها كاذِبَةٌ(2)
که در وقوعش هیچ کذب و جای هیچ شک و ریب نیست.(2)
خافِضَةٌ رافِعَةٌ(3)
آن روز (قومی را به دوزخ) خوار و ذلیل کند و (طایفه‌ای را به جنّت) سربلند و رفیع گرداند.(3)
إِذا رُجَّتِ الأَرضُ رَجًّا(4)
آن‌گاه که زمین شدید به حرکت و لرزه در آید.(4)
وَبُسَّتِ الجِبالُ بَسًّا(5)
و کوههای سخت متلاشی شوند.(5)
فَكانَت هَباءً مُنبَثًّا(6)
و مانند ذرّات گرد در هوا پراکنده گردند.(6)
وَكُنتُم أَزوٰجًا ثَلٰثَةً(7)
و شما خلایق بر سه دسته مختلف شوید.(7)
فَأَصحٰبُ المَيمَنَةِ ما أَصحٰبُ المَيمَنَةِ(8)
گروهی راستان، اصحاب یمین باشند که چقدر حالشان (در بهشت ابد) نیکوست!(8)
وَأَصحٰبُ المَشـَٔمَةِ ما أَصحٰبُ المَشـَٔمَةِ(9)
و گروهی ناراستان، اصحاب شومی و شقاوتند که چقدر روزگارشان (در دوزخ) سخت است.(9)
وَالسّٰبِقونَ السّٰبِقونَ(10)
و (طایفه سوم) آنان که (مشتاقانه در ایمان) بر همه پیشی گرفتند و (در اطاعت خدا و رسول) مقام تقدم یافتند.(10)
أُولٰئِكَ المُقَرَّبونَ(11)
آنان به حقیقت مقربان درگاهند.(11)
فى جَنّٰتِ النَّعيمِ(12)
آنان در بهشت پرنعمت جاودانی متنعّمند.(12)
ثُلَّةٌ مِنَ الأَوَّلينَ(13)
آنها جمعی بسیار از امم پیشینیان هستند.(13)
وَقَليلٌ مِنَ الءاخِرينَ(14)
و عدّه قلیلی از متأخّران (یا بسیاری از مقدّمان امّت محمّد ص و قلیلی از مردم آخر زمان این امّت باشند).(14)
عَلىٰ سُرُرٍ مَوضونَةٍ(15)
آنان بر سریرهای زربفت مرصّع به انواع جواهر تکیه زنند.(15)
مُتَّكِـٔينَ عَلَيها مُتَقٰبِلينَ(16)
همه (شادان) با یاران و دوستان رو به روی یکدیگر بر آن سریرهای عزّت می‌نشینند.(16)
يَطوفُ عَلَيهِم وِلدٰنٌ مُخَلَّدونَ(17)
و پسرانی زیبا که حسن و جوانیشان همیشگی و ابدی است گرد آنها به خدمت می‌گردند.(17)
بِأَكوابٍ وَأَباريقَ وَكَأسٍ مِن مَعينٍ(18)
با کوزه‌ها (ی بلورین) و مشربه‌ها (ی زرّین) و جامهای پر از شراب ناب.(18)
لا يُصَدَّعونَ عَنها وَلا يُنزِفونَ(19)
نه هرگز از آنها (هر چه نوشند) دردسری یابند و نه مستی عقل و رنج خمار کشند.(19)
وَفٰكِهَةٍ مِمّا يَتَخَيَّرونَ(20)
و میوه خوش از هر چه برگزینند،(20)
وَلَحمِ طَيرٍ مِمّا يَشتَهونَ(21)
و گوشت مرغان و هر غذا که مایل باشند،(21)
وَحورٌ عينٌ(22)
و زنان سیه چشم زیبا صورت،(22)
كَأَمثٰلِ اللُّؤلُؤِ المَكنونِ(23)
که (در بهاء و لطافت) چون درّ و لؤلؤ مکنونند (بر آنها مهیّاست).(23)
جَزاءً بِما كانوا يَعمَلونَ(24)
(این نعمتهای الهی) پاداش اعمال نیک آن بهشتیان است.(24)
لا يَسمَعونَ فيها لَغوًا وَلا تَأثيمًا(25)
نه آنجا هیچ حرفی لغو و بیهوده شنوند و نه به یکدیگر گناهی بربندند.(25)
إِلّا قيلًا سَلٰمًا سَلٰمًا(26)
هیچ جز سلام و تحیّت و احترام هم نگویند و نشنوند.(26)
وَأَصحٰبُ اليَمينِ ما أَصحٰبُ اليَمينِ(27)
و اصحاب یمین هم چه خوش روزگارند!(27)
فى سِدرٍ مَخضودٍ(28)
در سایه درختان سدر پرمیوه بی‌خار.(28)
وَطَلحٍ مَنضودٍ(29)
و درختان پربرگ سایه‌دار.(29)
وَظِلٍّ مَمدودٍ(30)
و در سایه بلند درختان.(30)
وَماءٍ مَسكوبٍ(31)
و در طرف نهر آبهای روان زلال.(31)
وَفٰكِهَةٍ كَثيرَةٍ(32)
و میوه‌های بسیار.(32)
لا مَقطوعَةٍ وَلا مَمنوعَةٍ(33)
که هیچ وقت منقطع نشود و هیچ کس بهشتیان را از آن میوه‌ها منع نکند.(33)
وَفُرُشٍ مَرفوعَةٍ(34)
و فرشهای پربها (یا فراش و زنان زیبا).(34)
إِنّا أَنشَأنٰهُنَّ إِنشاءً(35)
که آنها را ما در کمال حسن و زیبایی بیافریده‌ایم.(35)
فَجَعَلنٰهُنَّ أَبكارًا(36)
و همیشه آن زنان را با کره گردانیده‌ایم.(36)
عُرُبًا أَترابًا(37)
و شوهر دوست و با غنج و ناز و جوان و همسالان دلنواز.(37)
لِأَصحٰبِ اليَمينِ(38)
این نعمتهای بهشتی مخصوص اصحاب یمین است.(38)
ثُلَّةٌ مِنَ الأَوَّلينَ(39)
که جمعی از پیشینیان،(39)
وَثُلَّةٌ مِنَ الءاخِرينَ(40)
و جمعی از امت رسول آخر زمان هستند.(40)
وَأَصحٰبُ الشِّمالِ ما أَصحٰبُ الشِّمالِ(41)
و اما اصحاب شومی و شقاوت (که نامه عملشان به دست چپ است) چقدر روزگارشان سخت است!(41)
فى سَمومٍ وَحَميمٍ(42)
آنها در عذاب باد سموم و آب گرم باشند.(42)
وَظِلٍّ مِن يَحمومٍ(43)
و سایه‌ای از دود آتش دوزخ.(43)
لا بارِدٍ وَلا كَريمٍ(44)
که نه هرگز سرد شود و نه خوش نسیم گردد.(44)
إِنَّهُم كانوا قَبلَ ذٰلِكَ مُترَفينَ(45)
این عذاب آنها را بدین سبب است که از این پیش به ناز و نعمت پرداختند.(45)
وَكانوا يُصِرّونَ عَلَى الحِنثِ العَظيمِ(46)
و بر گناه بزرگ (شرک و عناد) لجاجت و اصرار داشتند.(46)
وَكانوا يَقولونَ أَئِذا مِتنا وَكُنّا تُرابًا وَعِظٰمًا أَءِنّا لَمَبعوثونَ(47)
و دایم می‌گفتند: آیا ما چون مردیم و خاک و استخوان پوسیده شدیم باز هم ما زنده می‌شویم؟(47)
أَوَءاباؤُنَا الأَوَّلونَ(48)
و آیا پدران گذشته ما زنده خواهند شد؟(48)
قُل إِنَّ الأَوَّلينَ وَالءاخِرينَ(49)
بگو: البته تمام خلق اولین و آخرین،(49)
لَمَجموعونَ إِلىٰ ميقٰتِ يَومٍ مَعلومٍ(50)
همه در وعده گاه روز معیّن محشر گرد آورده می‌شوند.(50)
ثُمَّ إِنَّكُم أَيُّهَا الضّالّونَ المُكَذِّبونَ(51)
آن گاه شما ای گمراهان منکر (قیامت).(51)
لَءاكِلونَ مِن شَجَرٍ مِن زَقّومٍ(52)
از درخت زقّوم تلخ دوزخ البته خواهید خورد.(52)
فَمالِـٔونَ مِنهَا البُطونَ(53)
تا آنکه شکم را از آن پر می‌سازید.(53)
فَشٰرِبونَ عَلَيهِ مِنَ الحَميمِ(54)
آن‌گاه همه از آب گرم جهنم بر روی آن می‌آشامند.(54)
فَشٰرِبونَ شُربَ الهيمِ(55)
بدان‌سان از عطش، آن آب را می‌نوشید که شتران تشنه آب می‌آشامند.(55)
هٰذا نُزُلُهُم يَومَ الدّينِ(56)
این است طعام و شراب کافران در روز جزا.(56)
نَحنُ خَلَقنٰكُم فَلَولا تُصَدِّقونَ(57)
ما شما را بیافریدیم پس چرا تصدیق نمی‌کنید؟(57)
أَفَرَءَيتُم ما تُمنونَ(58)
آیا ندیدید (و به حقیقت در نیافتید) که نخست شما نطفه‌ای (بی‌قدر و قابلیّت) بودید؟(58)
ءَأَنتُم تَخلُقونَهُ أَم نَحنُ الخٰلِقونَ(59)
آیا شما خود آن نطفه را (به صورت فرزند انسان) می‌آفرینید یا ما آفریننده‌ایم؟(59)
نَحنُ قَدَّرنا بَينَكُمُ المَوتَ وَما نَحنُ بِمَسبوقينَ(60)
ما مرگ را بر همه شما مقدّر ساختیم و هیچ کس بر قدرت ما سبق نتواند برد.(60)
عَلىٰ أَن نُبَدِّلَ أَمثٰلَكُم وَنُنشِئَكُم فى ما لا تَعلَمونَ(61)
در اینکه شما را فانی کرده و خلقی دیگر مثل شما بیافرینیم و شما را به صورتی (در جهانی دیگر) که اکنون از آن بی‌خبرید برانگیزیم.(61)
وَلَقَد عَلِمتُمُ النَّشأَةَ الأولىٰ فَلَولا تَذَكَّرونَ(62)
و بی‌شک شما از نشأه اوّل خود آگاه شدید (که از عدم به وجودتان آوردیم) پس چرا متذکر (عالم آخرت) نمی‌شوید؟(62)
أَفَرَءَيتُم ما تَحرُثونَ(63)
آیا دیدید تخمی را که در زمین می‌کارید؟(63)
ءَأَنتُم تَزرَعونَهُ أَم نَحنُ الزّٰرِعونَ(64)
آیا شما آن تخم را می‌رویانید یا ما رویاننده‌ایم؟(64)
لَو نَشاءُ لَجَعَلنٰهُ حُطٰمًا فَظَلتُم تَفَكَّهونَ(65)
اگر ما بخواهیم کشت و زرع شما را خشک و تباه می‌سازیم تا با حسرت و ندامت به سخنان بیهوده پردازید.(65)
إِنّا لَمُغرَمونَ(66)
(و گویید) که ما سخت در زیان و غرامت افتادیم.(66)
بَل نَحنُ مَحرومونَ(67)
بلکه به کلی محروم گردیدیم.(67)
أَفَرَءَيتُمُ الماءَ الَّذى تَشرَبونَ(68)
آیا آبی را که شما می‌نوشید متوجهید؟(68)
ءَأَنتُم أَنزَلتُموهُ مِنَ المُزنِ أَم نَحنُ المُنزِلونَ(69)
آیا شما آن آب را از ابر فرو ریختید یا ما نازل ساختیم؟(69)
لَو نَشاءُ جَعَلنٰهُ أُجاجًا فَلَولا تَشكُرونَ(70)
اگر می‌خواستیم آن آب را شور و تلخ می‌گردانیدیم، پس چرا شکرگزاری نمی‌کنید؟!(70)
أَفَرَءَيتُمُ النّارَ الَّتى تورونَ(71)
آیا آتشی که روشن می‌کنید می‌نگرید؟(71)
ءَأَنتُم أَنشَأتُم شَجَرَتَها أَم نَحنُ المُنشِـٔونَ(72)
آیا شما درخت آن را آفریدید یا ما آفریدیم؟(72)
نَحنُ جَعَلنٰها تَذكِرَةً وَمَتٰعًا لِلمُقوينَ(73)
ما آن را مایه پند و عبرت و توشه مسافران (کوه و بیابان عالم) گردانیدیم.(73)
فَسَبِّح بِاسمِ رَبِّكَ العَظيمِ(74)
پس (ای رسول) به نام بزرگ خدای خود تسبیح گو.(74)
۞ فَلا أُقسِمُ بِمَوٰقِعِ النُّجومِ(75)
سوگند به مواقع نزول ستارگان (یا آیات کریمه قرآن).(75)
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَو تَعلَمونَ عَظيمٌ(76)
و این سوگند اگر بدانید بسی سوگند بزرگی است.(76)
إِنَّهُ لَقُرءانٌ كَريمٌ(77)
که این قرآن کتابی بسیار بزرگوار و سودمند و گرامی است.(77)
فى كِتٰبٍ مَكنونٍ(78)
که در لوح محفوظ سرّ حق مقام دارد.(78)
لا يَمَسُّهُ إِلَّا المُطَهَّرونَ(79)
که جز دست پاکان (و فهم خاصّان) بدان نرسد.(79)
تَنزيلٌ مِن رَبِّ العٰلَمينَ(80)
تنزیلی از پروردگار عالم است.(80)
أَفَبِهٰذَا الحَديثِ أَنتُم مُدهِنونَ(81)
آیا با این سخن (آسمانی) باز انکار و نفاق می‌ورزید؟(81)
وَتَجعَلونَ رِزقَكُم أَنَّكُم تُكَذِّبونَ(82)
و بهره خود را تکذیب آن قرار می‌دهید؟(82)
فَلَولا إِذا بَلَغَتِ الحُلقومَ(83)
پس چرا هنگامی که جان کسی به گلو رسد.(83)
وَأَنتُم حينَئِذٍ تَنظُرونَ(84)
و شما وقت مرگ (بر بالین آن مرده حاضرید و او را) می‌نگرید.(84)
وَنَحنُ أَقرَبُ إِلَيهِ مِنكُم وَلٰكِن لا تُبصِرونَ(85)
و ما به او از شما نزدیکتریم لیکن شما بصیرت ندارید.(85)
فَلَولا إِن كُنتُم غَيرَ مَدينينَ(86)
پس چرا اگر حیات به دست شما و طبیعت است و شما را آفریننده‌ای نیست.(86)
تَرجِعونَها إِن كُنتُم صٰدِقينَ(87)
روح را دوباره به بدن مرده باز نمی‌گردانید اگر راست می‌گویید؟(87)
فَأَمّا إِن كانَ مِنَ المُقَرَّبينَ(88)
پس (بدانید آن که بمیرد) اگر از مقربان درگاه خداست.(88)
فَرَوحٌ وَرَيحانٌ وَجَنَّتُ نَعيمٍ(89)
آنجا در آسایش و نعمت و بهشت ابدی است.(89)
وَأَمّا إِن كانَ مِن أَصحٰبِ اليَمينِ(90)
و اگر از اصحاب یمین است.(90)
فَسَلٰمٌ لَكَ مِن أَصحٰبِ اليَمينِ(91)
پس (وی را بشارت دهید که) تو را (از هر رنج و درد و الم) ایمنی و سلامت است.(91)
وَأَمّا إِن كانَ مِنَ المُكَذِّبينَ الضّالّينَ(92)
و اما اگر از منکران و گمراهان است.(92)
فَنُزُلٌ مِن حَميمٍ(93)
نصیبش حمیم جهنم است.(93)
وَتَصلِيَةُ جَحيمٍ(94)
و جایگاهش آتش دوزخ است.(94)
إِنَّ هٰذا لَهُوَ حَقُّ اليَقينِ(95)
این (وعد و وعید) البته یقین و حق و حقیقت است.(95)
فَسَبِّح بِاسمِ رَبِّكَ العَظيمِ(96)
پس به نام بزرگ خدای خود تسبیح گوی.(96)