An-Nazi'at( النازعات)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
AbdolMohammad Ayati(آیتی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالنّٰزِعٰتِ غَرقًا(1)
سوگند به فرشتگانى كه جانها را به قوت مى‌گيرند،(1)
وَالنّٰشِطٰتِ نَشطًا(2)
و سوگند به فرشتگانى كه جانها را به آسانى مى‌گيرند،(2)
وَالسّٰبِحٰتِ سَبحًا(3)
و سوگند به فرشتگانى كه شناورند،(3)
فَالسّٰبِقٰتِ سَبقًا(4)
و سوگند به فرشتگانى كه بر ديوان پيشى مى‌گيرند،(4)
فَالمُدَبِّرٰتِ أَمرًا(5)
و سوگند به آنها كه تدبير كارها مى‌كنند،(5)
يَومَ تَرجُفُ الرّاجِفَةُ(6)
كه آن روز كه نخستين نفخه قيامت زمين را بلرزاند،(6)
تَتبَعُهَا الرّادِفَةُ(7)
و نفخه دوم از پس آن بيايد،(7)
قُلوبٌ يَومَئِذٍ واجِفَةٌ(8)
در آن روز دلهايى در هراس باشند،(8)
أَبصٰرُها خٰشِعَةٌ(9)
و نشان خشوع در ديدگان نمايان.(9)
يَقولونَ أَءِنّا لَمَردودونَ فِى الحافِرَةِ(10)
مى‌گويند: آيا ما به حالت نخستين بازمى‌گرديم،(10)
أَءِذا كُنّا عِظٰمًا نَخِرَةً(11)
آنگاه كه استخوانهايى پوسيده بوديم؟(11)
قالوا تِلكَ إِذًا كَرَّةٌ خاسِرَةٌ(12)
گويند: اين بازگشت ما بازگشتى است زيان‌آور.(12)
فَإِنَّما هِىَ زَجرَةٌ وٰحِدَةٌ(13)
جز اين نيست كه تنها يك بانگ برمى‌آيد،(13)
فَإِذا هُم بِالسّاهِرَةِ(14)
و آنها خود را در آن صحرا خواهند يافت.(14)
هَل أَتىٰكَ حَديثُ موسىٰ(15)
آيا داستان موسى به تو رسيده است؟(15)
إِذ نادىٰهُ رَبُّهُ بِالوادِ المُقَدَّسِ طُوًى(16)
آنگاه كه پروردگارش او را در وادى مقدس طوى ندا داد:(16)
اذهَب إِلىٰ فِرعَونَ إِنَّهُ طَغىٰ(17)
به سوى فرعون برو كه طغيان كرده است.(17)
فَقُل هَل لَكَ إِلىٰ أَن تَزَكّىٰ(18)
بگو: آيا تو را رغبتى هست كه پاكيزه شوى،(18)
وَأَهدِيَكَ إِلىٰ رَبِّكَ فَتَخشىٰ(19)
و من تو را به پروردگارت راه بنمايم و تو پروا كنى؟(19)
فَأَرىٰهُ الءايَةَ الكُبرىٰ(20)
پس آن آيت بزرگ را به او نشان داد.(20)
فَكَذَّبَ وَعَصىٰ(21)
و او تكذيب كرد و عصيان ورزيد.(21)
ثُمَّ أَدبَرَ يَسعىٰ(22)
سپس پشت كرد و مى‌شتافت.(22)
فَحَشَرَ فَنادىٰ(23)
پس همه را گرد كرد و ندا داد،(23)
فَقالَ أَنا۠ رَبُّكُمُ الأَعلىٰ(24)
و گفت: من پروردگار برتر شما هستم.(24)
فَأَخَذَهُ اللَّهُ نَكالَ الءاخِرَةِ وَالأولىٰ(25)
خدايش به عذاب آخرت و دنيا گرفتار كرد.(25)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَعِبرَةً لِمَن يَخشىٰ(26)
در اين عبرتى است براى كسى كه مى‌ترسد.(26)
ءَأَنتُم أَشَدُّ خَلقًا أَمِ السَّماءُ ۚ بَنىٰها(27)
آيا شما به خلقت سخت‌تريد يا اين آسمانى كه او بنا نهاده؟(27)
رَفَعَ سَمكَها فَسَوّىٰها(28)
سقفش را برافراشت و بپرداختش،(28)
وَأَغطَشَ لَيلَها وَأَخرَجَ ضُحىٰها(29)
شبش را تاريك كرد و روشنايى‌اش را آشكار ساخت،(29)
وَالأَرضَ بَعدَ ذٰلِكَ دَحىٰها(30)
و پس از آن زمين را بگسترد،(30)
أَخرَجَ مِنها ماءَها وَمَرعىٰها(31)
و از آن آب بيرون آورد و چراگاه‌ها پديد كرد،(31)
وَالجِبالَ أَرسىٰها(32)
و كوه‌ها را استوار گردانيد،(32)
مَتٰعًا لَكُم وَلِأَنعٰمِكُم(33)
براى بهره‌گيرى شما و چارپايانتان.(33)
فَإِذا جاءَتِ الطّامَّةُ الكُبرىٰ(34)
چون آن حادثه بزرگ دررسد،(34)
يَومَ يَتَذَكَّرُ الإِنسٰنُ ما سَعىٰ(35)
روزى كه آدمى همه اعمال خود را به ياد آورد،(35)
وَبُرِّزَتِ الجَحيمُ لِمَن يَرىٰ(36)
و جهنم را به هر كه مى‌بيند نشان دهند؛(36)
فَأَمّا مَن طَغىٰ(37)
پس هر كه طغيان كرده،(37)
وَءاثَرَ الحَيوٰةَ الدُّنيا(38)
و زندگى اينجهانى را برگزيده،(38)
فَإِنَّ الجَحيمَ هِىَ المَأوىٰ(39)
جهنم جايگاه اوست.(39)
وَأَمّا مَن خافَ مَقامَ رَبِّهِ وَنَهَى النَّفسَ عَنِ الهَوىٰ(40)
اما هر كس كه از ايستادن در برابر پروردگارش ترسيده و نفس را از هوى بازداشته،(40)
فَإِنَّ الجَنَّةَ هِىَ المَأوىٰ(41)
بهشت جايگاه اوست.(41)
يَسـَٔلونَكَ عَنِ السّاعَةِ أَيّانَ مُرسىٰها(42)
تو را از قيامت مى‌پرسند كه چه وقت واقع شود.(42)
فيمَ أَنتَ مِن ذِكرىٰها(43)
از يادكردن آن تو را چه كار است؟(43)
إِلىٰ رَبِّكَ مُنتَهىٰها(44)
منتهاى آن نزد پروردگار توست.(44)
إِنَّما أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخشىٰها(45)
جز اين نيست كه تو كسانى را كه از آن روز بترسند بيم مى‌دهى.(45)
كَأَنَّهُم يَومَ يَرَونَها لَم يَلبَثوا إِلّا عَشِيَّةً أَو ضُحىٰها(46)
چون آن را ببينند، پندارند در اين جهان جز يك شامگاه يا چاشت درنگ نكرده‌اند.(46)