Al-Inshiqaq(الانشقاق)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
AbdolMohammad Ayati(آیتی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ إِذَا السَّماءُ انشَقَّت(1)
چون آسمان شكافته شود،(1)
وَأَذِنَت لِرَبِّها وَحُقَّت(2)
و به فرمان پروردگارش گوش دهد و حق بود كه چنين كند.(2)
وَإِذَا الأَرضُ مُدَّت(3)
و چون زمين منبسط شود،(3)
وَأَلقَت ما فيها وَتَخَلَّت(4)
و هر چه را كه در درون دارد بيرون افكند و تهى گردد،(4)
وَأَذِنَت لِرَبِّها وَحُقَّت(5)
و به فرمان پروردگارش گوش دهد و حق بود كه چنين كند.(5)
يٰأَيُّهَا الإِنسٰنُ إِنَّكَ كادِحٌ إِلىٰ رَبِّكَ كَدحًا فَمُلٰقيهِ(6)
اى انسان، تو در راه پروردگارت رنج فراوان مى‌كشى؛ پس پاداش آن را خواهى ديد.(6)
فَأَمّا مَن أوتِىَ كِتٰبَهُ بِيَمينِهِ(7)
هر كس كه نامه‌اش را به دست راستش دهند،(7)
فَسَوفَ يُحاسَبُ حِسابًا يَسيرًا(8)
زودا كه آسان از او حساب كشند،(8)
وَيَنقَلِبُ إِلىٰ أَهلِهِ مَسرورًا(9)
و شادمان نزد كسانش باز گردد.(9)
وَأَمّا مَن أوتِىَ كِتٰبَهُ وَراءَ ظَهرِهِ(10)
اما هر كس كه نامه‌اش از پشت سر داده شود،(10)
فَسَوفَ يَدعوا ثُبورًا(11)
زودا كه بگويد: واى بر من كه هلاك شدم.(11)
وَيَصلىٰ سَعيرًا(12)
و به آتش افروخته درآيد.(12)
إِنَّهُ كانَ فى أَهلِهِ مَسرورًا(13)
او در دنيا نزد كسانش شادمان زيسته بود.(13)
إِنَّهُ ظَنَّ أَن لَن يَحورَ(14)
و مى‌پنداشته است كه هرگز باز نخواهد گشت.(14)
بَلىٰ إِنَّ رَبَّهُ كانَ بِهِ بَصيرًا(15)
آرى پروردگارش او را مى‌ديده است.(15)
فَلا أُقسِمُ بِالشَّفَقِ(16)
پس به شفق سوگند مى‌خورم،(16)
وَالَّيلِ وَما وَسَقَ(17)
و سوگند به شب و هر چه را فرو پوشد،(17)
وَالقَمَرِ إِذَا اتَّسَقَ(18)
و سوگند به ماه چون فروغش كامل شود،(18)
لَتَركَبُنَّ طَبَقًا عَن طَبَقٍ(19)
كه به حالى بعد از حال ديگر تحول خواهيد يافت.(19)
فَما لَهُم لا يُؤمِنونَ(20)
چه مى‌شودشان كه ايمان نمى‌آورند؟(20)
وَإِذا قُرِئَ عَلَيهِمُ القُرءانُ لا يَسجُدونَ ۩(21)
و چون قرآن بر آنها خوانده شود سجده نمى‌كنند؟(21)
بَلِ الَّذينَ كَفَروا يُكَذِّبونَ(22)
بلكه، كافران تكذيب مى‌كنند.(22)
وَاللَّهُ أَعلَمُ بِما يوعونَ(23)
و خدا به آنچه در دل دارند آگاه است.(23)
فَبَشِّرهُم بِعَذابٍ أَليمٍ(24)
پس آنان را به عذابى دردآور بشارت ده؛(24)
إِلَّا الَّذينَ ءامَنوا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ لَهُم أَجرٌ غَيرُ مَمنونٍ(25)
مگر آنان كه ايمان آورده‌اند و كارهاى شايسته كرده‌اند كه پاداششان را پايانى نيست.(25)