Al-Adiyat( العاديات)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
AbdolMohammad Ayati(آیتی)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالعٰدِيٰتِ ضَبحًا(1)
سوگند به اسبان دونده‌اى كه نفس‌نفس مى‌زنند،(1)
فَالمورِيٰتِ قَدحًا(2)
سوگند به اسبانى كه به سُم از سنگ آتش مى‌جهانند،(2)
فَالمُغيرٰتِ صُبحًا(3)
و سوگند به اسبانى كه بامدادان هجوم آورند،(3)
فَأَثَرنَ بِهِ نَقعًا(4)
و در آنجا غبار برانگيزند،(4)
فَوَسَطنَ بِهِ جَمعًا(5)
و در آنجا همه را در ميان گيرند،(5)
إِنَّ الإِنسٰنَ لِرَبِّهِ لَكَنودٌ(6)
كه: آدمى پروردگار خود را سپاس نمى‌گويد،(6)
وَإِنَّهُ عَلىٰ ذٰلِكَ لَشَهيدٌ(7)
و او خود بر اين گواه است،(7)
وَإِنَّهُ لِحُبِّ الخَيرِ لَشَديدٌ(8)
او مال را فراوان دوست دارد.(8)
۞ أَفَلا يَعلَمُ إِذا بُعثِرَ ما فِى القُبورِ(9)
آيا نمى‌داند كه چون آنچه در گورهاست زنده گردد،(9)
وَحُصِّلَ ما فِى الصُّدورِ(10)
و آنچه در دلها نهان است آشكار شود،(10)
إِنَّ رَبَّهُم بِهِم يَومَئِذٍ لَخَبيرٌ(11)
پروردگارشان در آن روز از حالشان آگاه است؟(11)