As-Saffat( الصافات)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Einar Berg(Einar Berg)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالصّٰفّٰتِ صَفًّا(1)
Ved dem på rad og rekke,(1)
فَالزّٰجِرٰتِ زَجرًا(2)
de barskt tilrettevisende,(2)
فَالتّٰلِيٰتِ ذِكرًا(3)
som leser opp formaningen.(3)
إِنَّ إِلٰهَكُم لَوٰحِدٌ(4)
Sannelig, deres Gud er én,(4)
رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ وَما بَينَهُما وَرَبُّ المَشٰرِقِ(5)
Herren over himlene og jorden, og det som mellom dem er, soloppgangens Herre!(5)
إِنّا زَيَّنَّا السَّماءَ الدُّنيا بِزينَةٍ الكَواكِبِ(6)
Vi har prydet den nederste himmel med stjernenes pryd,(6)
وَحِفظًا مِن كُلِّ شَيطٰنٍ مارِدٍ(7)
Og som et vern mot hver opprørsk Satan.(7)
لا يَسَّمَّعونَ إِلَى المَلَإِ الأَعلىٰ وَيُقذَفونَ مِن كُلِّ جانِبٍ(8)
De kan ikke avlytte det himmelske råd, for de angripes fra alle kanter for å forjages,(8)
دُحورًا ۖ وَلَهُم عَذابٌ واصِبٌ(9)
og de har i vente en varig straff,(9)
إِلّا مَن خَطِفَ الخَطفَةَ فَأَتبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ(10)
unntatt en enkelt som snapper opp litt, og så forfølges av en gnistrende flamme.(10)
فَاستَفتِهِم أَهُم أَشَدُّ خَلقًا أَم مَن خَلَقنا ۚ إِنّا خَلَقنٰهُم مِن طينٍ لازِبٍ(11)
Be dem uttale seg: Er menneskene vanskeligere å skape, eller annet Vi har skapt? Vi skapte dem av myk leire!(11)
بَل عَجِبتَ وَيَسخَرونَ(12)
Nei, du undrer deg, og de spotter.(12)
وَإِذا ذُكِّروا لا يَذكُرونَ(13)
Når de formanes, husker de ikke,(13)
وَإِذا رَأَوا ءايَةً يَستَسخِرونَ(14)
og når de ser et jærtegn, håner de,(14)
وَقالوا إِن هٰذا إِلّا سِحرٌ مُبينٌ(15)
og sier: «Dette er skjær magi!(15)
أَءِذا مِتنا وَكُنّا تُرابًا وَعِظٰمًا أَءِنّا لَمَبعوثونَ(16)
Når vi er døde og er blitt jord og knokler,(16)
أَوَءاباؤُنَا الأَوَّلونَ(17)
skal vi da gjenoppvekkes, og våre henfarne fedre?»(17)
قُل نَعَم وَأَنتُم دٰخِرونَ(18)
Si: «Ja, og i all underdanighet.»(18)
فَإِنَّما هِىَ زَجرَةٌ وٰحِدَةٌ فَإِذا هُم يَنظُرونَ(19)
Det lyder bare et stort skrik, og så kan de se.(19)
وَقالوا يٰوَيلَنا هٰذا يَومُ الدّينِ(20)
Og de sier: «Trøste oss, dette er dommens dag.»(20)
هٰذا يَومُ الفَصلِ الَّذى كُنتُم بِهِ تُكَذِّبونَ(21)
Dette er avgjørelsens dag, som dere holdt for løgn.(21)
۞ احشُرُوا الَّذينَ ظَلَموا وَأَزوٰجَهُم وَما كانوا يَعبُدونَ(22)
«Samle sammen de som handlet ondt, og deres hustruer, og det de tilbad,(22)
مِن دونِ اللَّهِ فَاهدوهُم إِلىٰ صِرٰطِ الجَحيمِ(23)
utenom Gud, og før dem til veien til helvete!(23)
وَقِفوهُم ۖ إِنَّهُم مَسـٔولونَ(24)
Og still dem opp! De skal trekkes til regnskap.(24)
ما لَكُم لا تَناصَرونَ(25)
Hva er i veien med dere, så dere ikke hjelper hverandre?»(25)
بَل هُمُ اليَومَ مُستَسلِمونَ(26)
Nei, på denne dag kapitulerer de,(26)
وَأَقبَلَ بَعضُهُم عَلىٰ بَعضٍ يَتَساءَلونَ(27)
går hen til hverandre i samtale og sier:(27)
قالوا إِنَّكُم كُنتُم تَأتونَنا عَنِ اليَمينِ(28)
«Dere pleide å komme til oss fra høyre side?»(28)
قالوا بَل لَم تَكونوا مُؤمِنينَ(29)
Disse svarer: «Nei, dere var så allikevel ikke troende.(29)
وَما كانَ لَنا عَلَيكُم مِن سُلطٰنٍ ۖ بَل كُنتُم قَومًا طٰغينَ(30)
Vi hadde ingen makt over dere. Nei, dere var opprørske folk.(30)
فَحَقَّ عَلَينا قَولُ رَبِّنا ۖ إِنّا لَذائِقونَ(31)
Nå er Herrens ord realitet for oss, vi får smake det.(31)
فَأَغوَينٰكُم إِنّا كُنّا غٰوينَ(32)
Vi forførte dere. Vi var selv på villstrå.»(32)
فَإِنَّهُم يَومَئِذٍ فِى العَذابِ مُشتَرِكونَ(33)
Denne dag har de alle sin del i straffen.(33)
إِنّا كَذٰلِكَ نَفعَلُ بِالمُجرِمينَ(34)
Slik gjør Vi med synderne,(34)
إِنَّهُم كانوا إِذا قيلَ لَهُم لا إِلٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَستَكبِرونَ(35)
for når man sa til dem: «Det er ingen gud utenom Gud,» viste de hovmod,(35)
وَيَقولونَ أَئِنّا لَتارِكوا ءالِهَتِنا لِشاعِرٍ مَجنونٍ(36)
og sa: «Skal vi oppgi våre guder for en besatt rimsmed?»(36)
بَل جاءَ بِالحَقِّ وَصَدَّقَ المُرسَلينَ(37)
Nei, han brakte sannheten, og stadfestet sendebudene.(37)
إِنَّكُم لَذائِقُوا العَذابِ الأَليمِ(38)
Dere skal visselig få smake den smertelige straff,(38)
وَما تُجزَونَ إِلّا ما كُنتُم تَعمَلونَ(39)
og ikke belønnes for annet enn det dere har gjort.(39)
إِلّا عِبادَ اللَّهِ المُخلَصينَ(40)
Unntatt er Guds oppriktige tjenere.(40)
أُولٰئِكَ لَهُم رِزقٌ مَعلومٌ(41)
Disse har i vente den omsorg som er kunngjort,(41)
فَوٰكِهُ ۖ وَهُم مُكرَمونَ(42)
frukt, og de blir gjort ære på(42)
فى جَنّٰتِ النَّعيمِ(43)
i lykksalighetens haver,(43)
عَلىٰ سُرُرٍ مُتَقٰبِلينَ(44)
på leier overfor hverandre,(44)
يُطافُ عَلَيهِم بِكَأسٍ مِن مَعينٍ(45)
og et drikkebeger går rundt blant dem, fylt fra en kilde,(45)
بَيضاءَ لَذَّةٍ لِلشّٰرِبينَ(46)
rent og velsmakende for dem som drikker,(46)
لا فيها غَولٌ وَلا هُم عَنها يُنزَفونَ(47)
hvori ingen beruselse er, og de blir ikke utmattet.(47)
وَعِندَهُم قٰصِرٰتُ الطَّرفِ عينٌ(48)
Hos dem er storøyde jomfruer med blyge blikk,(48)
كَأَنَّهُنَّ بَيضٌ مَكنونٌ(49)
de er som velbeskyttede perler.(49)
فَأَقبَلَ بَعضُهُم عَلىٰ بَعضٍ يَتَساءَلونَ(50)
De vender seg mot hverandre idet de samtaler.(50)
قالَ قائِلٌ مِنهُم إِنّى كانَ لى قَرينٌ(51)
En av dem sier: «Jeg hadde en venn, som sa:(51)
يَقولُ أَءِنَّكَ لَمِنَ المُصَدِّقينَ(52)
’Hører du til dem som holder det for sant?(52)
أَءِذا مِتنا وَكُنّا تُرابًا وَعِظٰمًا أَءِنّا لَمَدينونَ(53)
At når vi er døde og er blitt jord og knokler, kommer vi for dommen?’»(53)
قالَ هَل أَنتُم مُطَّلِعونَ(54)
Og han fortsetter: «Skal vi kikke ned?»(54)
فَاطَّلَعَ فَرَءاهُ فى سَواءِ الجَحيمِ(55)
Så kikker han, og ser ham midt i helvete, og sier:(55)
قالَ تَاللَّهِ إِن كِدتَ لَتُردينِ(56)
«Ved Gud! Du var nær ved å styrte meg i fordervelsen!(56)
وَلَولا نِعمَةُ رَبّى لَكُنتُ مِنَ المُحضَرينَ(57)
Hadde det ikke vært for Herrens nåde, ville jeg måttet møte der.(57)
أَفَما نَحنُ بِمَيِّتينَ(58)
Skal vi bare dø(58)
إِلّا مَوتَتَنَا الأولىٰ وَما نَحنُ بِمُعَذَّبينَ(59)
vår første død, og ikke bli straffet?(59)
إِنَّ هٰذا لَهُوَ الفَوزُ العَظيمُ(60)
Det er den store seier!(60)
لِمِثلِ هٰذا فَليَعمَلِ العٰمِلونَ(61)
For noe slikt må de strevende streve!»(61)
أَذٰلِكَ خَيرٌ نُزُلًا أَم شَجَرَةُ الزَّقّومِ(62)
Hva er å foretrekke som gjestfrihet, dette, eller Zaqqumtreet i helvete?(62)
إِنّا جَعَلنٰها فِتنَةً لِلظّٰلِمينَ(63)
Dette har Vi gjort til en prøvelse for de urettferdige.(63)
إِنَّها شَجَرَةٌ تَخرُجُ فى أَصلِ الجَحيمِ(64)
Det er et tre som vokser opp fra helvetes grunn,(64)
طَلعُها كَأَنَّهُ رُءوسُ الشَّيٰطينِ(65)
og dets fruktkolber ser ut som satanhoder.(65)
فَإِنَّهُم لَءاكِلونَ مِنها فَمالِـٔونَ مِنهَا البُطونَ(66)
De spiser av det, og fyller sin buk fra det,(66)
ثُمَّ إِنَّ لَهُم عَلَيها لَشَوبًا مِن حَميمٍ(67)
og derpå får de et brygg av kokende vann.(67)
ثُمَّ إِنَّ مَرجِعَهُم لَإِلَى الجَحيمِ(68)
Så vender de tilbake til helvetesilden.(68)
إِنَّهُم أَلفَوا ءاباءَهُم ضالّينَ(69)
De fant sine fedre på villspor.(69)
فَهُم عَلىٰ ءاثٰرِهِم يُهرَعونَ(70)
Men de haster frem i deres spor.(70)
وَلَقَد ضَلَّ قَبلَهُم أَكثَرُ الأَوَّلينَ(71)
Før dem fór de fleste av deres forfedre vill.(71)
وَلَقَد أَرسَلنا فيهِم مُنذِرينَ(72)
Vi sendte ut blant dem advarere,(72)
فَانظُر كَيفَ كانَ عٰقِبَةُ المُنذَرينَ(73)
men se, hva enden ble for de advarte!(73)
إِلّا عِبادَ اللَّهِ المُخلَصينَ(74)
Unntatt Guds oppriktige tjenere.(74)
وَلَقَد نادىٰنا نوحٌ فَلَنِعمَ المُجيبونَ(75)
Noa ropte til Oss. Hvor utmerket er Vi som svarer!(75)
وَنَجَّينٰهُ وَأَهلَهُ مِنَ الكَربِ العَظيمِ(76)
Og Vi reddet ham og hans fra den store nød,(76)
وَجَعَلنا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الباقينَ(77)
og Vi lot hans etterkommere bli overlevende.(77)
وَتَرَكنا عَلَيهِ فِى الءاخِرينَ(78)
Og Vi etterlot om ham blant senere slektledd disse ord:(78)
سَلٰمٌ عَلىٰ نوحٍ فِى العٰلَمينَ(79)
«Fred over Noa blant all verdens mennesker.»(79)
إِنّا كَذٰلِكَ نَجزِى المُحسِنينَ(80)
Slik lønner Vi dem som handler vel!(80)
إِنَّهُ مِن عِبادِنَا المُؤمِنينَ(81)
Han er en av Våre troende tjenere!(81)
ثُمَّ أَغرَقنَا الءاخَرينَ(82)
Så druknet Vi resten.(82)
۞ وَإِنَّ مِن شيعَتِهِ لَإِبرٰهيمَ(83)
Av hans sort var også Abraham,(83)
إِذ جاءَ رَبَّهُ بِقَلبٍ سَليمٍ(84)
da han kom til Herren med et rent hjerte, og(84)
إِذ قالَ لِأَبيهِ وَقَومِهِ ماذا تَعبُدونَ(85)
sa til sin far og sitt folk: «Hva er det dere tilber?(85)
أَئِفكًا ءالِهَةً دونَ اللَّهِ تُريدونَ(86)
Vil dere på falsk vis ha guder fremfor Gud?(86)
فَما ظَنُّكُم بِرَبِّ العٰلَمينَ(87)
Hva er da deres mening om all verdens Herre?»(87)
فَنَظَرَ نَظرَةً فِى النُّجومِ(88)
Og han kastet et blikk på stjernene, og sa:(88)
فَقالَ إِنّى سَقيمٌ(89)
«Jeg er nok syk.»(89)
فَتَوَلَّوا عَنهُ مُدبِرينَ(90)
Da snudde de seg rundt og gikk bort fra ham.(90)
فَراغَ إِلىٰ ءالِهَتِهِم فَقالَ أَلا تَأكُلونَ(91)
Så vendte han seg til deres guder, og sa: «Vil dere ikke spise?(91)
ما لَكُم لا تَنطِقونَ(92)
Hva feiler det dere siden dere ikke snakker?»(92)
فَراغَ عَلَيهِم ضَربًا بِاليَمينِ(93)
Så gikk han innpå dem, og slo dem med sin høyre hånd.(93)
فَأَقبَلوا إِلَيهِ يَزِفّونَ(94)
Da kom de løpende hen til ham.(94)
قالَ أَتَعبُدونَ ما تَنحِتونَ(95)
Han sa: «Tilber dere noe som dere har meislet til,(95)
وَاللَّهُ خَلَقَكُم وَما تَعمَلونَ(96)
skjønt det er Gud som har skapt dere og alt dere lager?»(96)
قالُوا ابنوا لَهُ بُنيٰنًا فَأَلقوهُ فِى الجَحيمِ(97)
De sa: «Lag ham en ovn, og kast ham inn i ilden!»(97)
فَأَرادوا بِهِ كَيدًا فَجَعَلنٰهُمُ الأَسفَلينَ(98)
De ville prøve et knep med ham, men Vi gjorde at de selv kom til kort.(98)
وَقالَ إِنّى ذاهِبٌ إِلىٰ رَبّى سَيَهدينِ(99)
Abraham sa: «Jeg går hen til Herren. Han vil lede meg.(99)
رَبِّ هَب لى مِنَ الصّٰلِحينَ(100)
Herre, gi meg en sønn av de rettferdige!»(100)
فَبَشَّرنٰهُ بِغُلٰمٍ حَليمٍ(101)
Og Vi bebudet ham en mild sønn.(101)
فَلَمّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعىَ قالَ يٰبُنَىَّ إِنّى أَرىٰ فِى المَنامِ أَنّى أَذبَحُكَ فَانظُر ماذا تَرىٰ ۚ قالَ يٰأَبَتِ افعَل ما تُؤمَرُ ۖ سَتَجِدُنى إِن شاءَ اللَّهُ مِنَ الصّٰبِرينَ(102)
Da han var stor nok til å gå ham til hånde, sa Abraham: «Min sønn, jeg så i en drøm at jeg skal ofre deg. Tenk over hva du synes.» Han svarte: «Min far, gjør det som du er pålagt. Du vil finne meg standhaftig, om Gud vil.»(102)
فَلَمّا أَسلَما وَتَلَّهُ لِلجَبينِ(103)
Da de hadde underkastet seg påbudet, og han hadde lagt sønnen(103)
وَنٰدَينٰهُ أَن يٰإِبرٰهيمُ(104)
med ansiktet ned, ropte vi til ham: «Abraham!(104)
قَد صَدَّقتَ الرُّءيا ۚ إِنّا كَذٰلِكَ نَجزِى المُحسِنينَ(105)
Du har rettet deg etter drømmesynet! Slik lønner Vi dem som handler vel.(105)
إِنَّ هٰذا لَهُوَ البَلٰؤُا۟ المُبينُ(106)
Dette var visselig en klar prøvelse.»(106)
وَفَدَينٰهُ بِذِبحٍ عَظيمٍ(107)
Og Vi løste ham ut ved et opphøyet offer.(107)
وَتَرَكنا عَلَيهِ فِى الءاخِرينَ(108)
Vi etterlot om ham blant senere slektledd disse ord:(108)
سَلٰمٌ عَلىٰ إِبرٰهيمَ(109)
«Fred over Abraham.»(109)
كَذٰلِكَ نَجزِى المُحسِنينَ(110)
Slik lønner Vi dem som handler vel.(110)
إِنَّهُ مِن عِبادِنَا المُؤمِنينَ(111)
Han var en av Våre troende tjenere.(111)
وَبَشَّرنٰهُ بِإِسحٰقَ نَبِيًّا مِنَ الصّٰلِحينَ(112)
Og Vi bebudet ham Isak, en profet, en av de rettferdige.(112)
وَبٰرَكنا عَلَيهِ وَعَلىٰ إِسحٰقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِما مُحسِنٌ وَظالِمٌ لِنَفسِهِ مُبينٌ(113)
Og Vi velsignet ham og Isak. Blant deres etterkommere handler noen vel, og andre belaster seg med åpenbar urett.(113)
وَلَقَد مَنَنّا عَلىٰ موسىٰ وَهٰرونَ(114)
Vi viste også godhet mot Moses og Aron,(114)
وَنَجَّينٰهُما وَقَومَهُما مِنَ الكَربِ العَظيمِ(115)
og Vi reddet dem og deres folk fra den store nød,(115)
وَنَصَرنٰهُم فَكانوا هُمُ الغٰلِبينَ(116)
og hjalp dem, så de vant seier.(116)
وَءاتَينٰهُمَا الكِتٰبَ المُستَبينَ(117)
Vi gav dem den tydelige skriften,(117)
وَهَدَينٰهُمَا الصِّرٰطَ المُستَقيمَ(118)
og ledet dem på rett vei.(118)
وَتَرَكنا عَلَيهِما فِى الءاخِرينَ(119)
Vi etterlot om dem hos senere slektledd disse ord:(119)
سَلٰمٌ عَلىٰ موسىٰ وَهٰرونَ(120)
«Fred over Moses og Aron!»(120)
إِنّا كَذٰلِكَ نَجزِى المُحسِنينَ(121)
Slik lønner Vi dem som handler vel.(121)
إِنَّهُما مِن عِبادِنَا المُؤمِنينَ(122)
De var av Våre troende tjenere.(122)
وَإِنَّ إِلياسَ لَمِنَ المُرسَلينَ(123)
Elias var også et av sendebudene,(123)
إِذ قالَ لِقَومِهِ أَلا تَتَّقونَ(124)
da han sa til sitt folk: «Vil dere ikke vise gudsfrykt?(124)
أَتَدعونَ بَعلًا وَتَذَرونَ أَحسَنَ الخٰلِقينَ(125)
Vil dere påkalle Bal, og oppgi den beste skaper?(125)
اللَّهَ رَبَّكُم وَرَبَّ ءابائِكُمُ الأَوَّلينَ(126)
Gud, deres Herre, og deres henfarne fedres Herre?»(126)
فَكَذَّبوهُ فَإِنَّهُم لَمُحضَرونَ(127)
Men de holdt ham for løgner, så de vil måtte møte for dommen.(127)
إِلّا عِبادَ اللَّهِ المُخلَصينَ(128)
Unntatt er Guds oppriktige tjenere.(128)
وَتَرَكنا عَلَيهِ فِى الءاخِرينَ(129)
Vi etterlot om ham hos senere slektledd disse ord:(129)
سَلٰمٌ عَلىٰ إِل ياسينَ(130)
«Fred over Elias!»(130)
إِنّا كَذٰلِكَ نَجزِى المُحسِنينَ(131)
Slik lønner Vi dem som handler vel.(131)
إِنَّهُ مِن عِبادِنَا المُؤمِنينَ(132)
Han var en av Våre troende tjenere.(132)
وَإِنَّ لوطًا لَمِنَ المُرسَلينَ(133)
Lot var også et av sendebudene,(133)
إِذ نَجَّينٰهُ وَأَهلَهُ أَجمَعينَ(134)
da Vi reddet ham og alle hans,(134)
إِلّا عَجوزًا فِى الغٰبِرينَ(135)
unntatt en gammel kone som ble igjen.(135)
ثُمَّ دَمَّرنَا الءاخَرينَ(136)
Så utslettet Vi de andre.(136)
وَإِنَّكُم لَتَمُرّونَ عَلَيهِم مُصبِحينَ(137)
Dere ferdes forbi dem(137)
وَبِالَّيلِ ۗ أَفَلا تَعقِلونَ(138)
sent og tidlig. Vil dere da ikke forstå?(138)
وَإِنَّ يونُسَ لَمِنَ المُرسَلينَ(139)
Jonas var også et av sendebudene,(139)
إِذ أَبَقَ إِلَى الفُلكِ المَشحونِ(140)
da han flyktet om bord i det fullastede skip,(140)
فَساهَمَ فَكانَ مِنَ المُدحَضينَ(141)
og kastet lodd med mannskapet, og tapte.(141)
فَالتَقَمَهُ الحوتُ وَهُوَ مُليمٌ(142)
Så slukte hvalen ham, idet han var klanderverdig.(142)
فَلَولا أَنَّهُ كانَ مِنَ المُسَبِّحينَ(143)
Hadde han ikke vært av dem som priser Gud,(143)
لَلَبِثَ فى بَطنِهِ إِلىٰ يَومِ يُبعَثونَ(144)
ville han forblitt i dens buk til oppstandelsens dag.(144)
۞ فَنَبَذنٰهُ بِالعَراءِ وَهُوَ سَقيمٌ(145)
Men Vi kastet ham opp på en øde strand, og han var syk.(145)
وَأَنبَتنا عَلَيهِ شَجَرَةً مِن يَقطينٍ(146)
Og Vi lot vokse opp over ham en vekst.(146)
وَأَرسَلنٰهُ إِلىٰ مِا۟ئَةِ أَلفٍ أَو يَزيدونَ(147)
Så sendte Vi ham til hundre tusen, eller mer,(147)
فَـٔامَنوا فَمَتَّعنٰهُم إِلىٰ حينٍ(148)
og de ble troende. Og Vi lot dem nyte livet inntil videre.(148)
فَاستَفتِهِم أَلِرَبِّكَ البَناتُ وَلَهُمُ البَنونَ(149)
Be dem uttale seg, er det slik at Herren har døtre, mens de har sønner?(149)
أَم خَلَقنَا المَلٰئِكَةَ إِنٰثًا وَهُم شٰهِدونَ(150)
Har Vi skapt englene av kvinnekjønn, mens de var til stede?(150)
أَلا إِنَّهُم مِن إِفكِهِم لَيَقولونَ(151)
Sier de ikke i sin løgnaktighet:(151)
وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُم لَكٰذِبونَ(152)
«Gud har lagt seg til barn?» De er visselig løgnere!(152)
أَصطَفَى البَناتِ عَلَى البَنينَ(153)
Skulle Han foretrekke døtre fremfor sønner?(153)
ما لَكُم كَيفَ تَحكُمونَ(154)
Hva er i veien med deres dømmekraft?(154)
أَفَلا تَذَكَّرونَ(155)
Vil dere ikke tenke etter?(155)
أَم لَكُم سُلطٰنٌ مُبينٌ(156)
Har dere noen klar autorisasjon?(156)
فَأتوا بِكِتٰبِكُم إِن كُنتُم صٰدِقينَ(157)
Legg frem skriften som dere har, om dere snakker sant!(157)
وَجَعَلوا بَينَهُ وَبَينَ الجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَد عَلِمَتِ الجِنَّةُ إِنَّهُم لَمُحضَرونَ(158)
De har laget slektskap mellom ham og dsjinnene, skjønt dsjinnene vel vet at de må møte for dommen.(158)
سُبحٰنَ اللَّهِ عَمّا يَصِفونَ(159)
Ære være Gud, fjernt borte fra det de påstår.(159)
إِلّا عِبادَ اللَّهِ المُخلَصينَ(160)
Unntatt er Guds oppriktige tjenere.(160)
فَإِنَّكُم وَما تَعبُدونَ(161)
Dere og det dere tilber,(161)
ما أَنتُم عَلَيهِ بِفٰتِنينَ(162)
dere kan ikke forføre noen mot Ham,(162)
إِلّا مَن هُوَ صالِ الجَحيمِ(163)
unntatt den som vil havne i Ilden.(163)
وَما مِنّا إِلّا لَهُ مَقامٌ مَعلومٌ(164)
Det er ingen av oss som ikke har sin bestemte plass!(164)
وَإِنّا لَنَحنُ الصّافّونَ(165)
Vi er det, som stiller opp i rad og rekke!(165)
وَإِنّا لَنَحنُ المُسَبِّحونَ(166)
Vi er det, som priser Gud!(166)
وَإِن كانوا لَيَقولونَ(167)
Om de nå sa:(167)
لَو أَنَّ عِندَنا ذِكرًا مِنَ الأَوَّلينَ(168)
«Hadde vi bare hatt en formaning fra de henfarne,(168)
لَكُنّا عِبادَ اللَّهِ المُخلَصينَ(169)
så skulle vi vært Guds oppriktige tjenere.»(169)
فَكَفَروا بِهِ ۖ فَسَوفَ يَعلَمونَ(170)
Men de forkaster den. De skal få å vite!(170)
وَلَقَد سَبَقَت كَلِمَتُنا لِعِبادِنَا المُرسَلينَ(171)
Visselig, Vårt ord er tidligere gitt til Våre tjenere, utsendingene,(171)
إِنَّهُم لَهُمُ المَنصورونَ(172)
og de er det som blir ytet hjelp.(172)
وَإِنَّ جُندَنا لَهُمُ الغٰلِبونَ(173)
Visselig, våre skarer, de vil vinne seieren.(173)
فَتَوَلَّ عَنهُم حَتّىٰ حينٍ(174)
Snu deg vekk fra dem inntil videre,(174)
وَأَبصِرهُم فَسَوفَ يُبصِرونَ(175)
og hold øye med dem. De skal få se!(175)
أَفَبِعَذابِنا يَستَعجِلونَ(176)
Ber de om å få Vår straff påskyndet?(176)
فَإِذا نَزَلَ بِساحَتِهِم فَساءَ صَباحُ المُنذَرينَ(177)
Når den står for døren, blir det en ond morgen for dem som ble advart!(177)
وَتَوَلَّ عَنهُم حَتّىٰ حينٍ(178)
Snu deg vekk fra dem inntil videre,(178)
وَأَبصِر فَسَوفَ يُبصِرونَ(179)
og hold et øye. De skal få se!(179)
سُبحٰنَ رَبِّكَ رَبِّ العِزَّةِ عَمّا يَصِفونَ(180)
Ære være Herren, maktens Herre, fjernt borte fra det de påstår!(180)
وَسَلٰمٌ عَلَى المُرسَلينَ(181)
Fred over sendebudene!(181)
وَالحَمدُ لِلَّهِ رَبِّ العٰلَمينَ(182)
Lovet være Gud, all verdens Herre!(182)