Al-Waqi'a( الواقعة)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Einar Berg(Einar Berg)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ إِذا وَقَعَتِ الواقِعَةُ(1)
Når begivenheten inntreffer,(1)
لَيسَ لِوَقعَتِها كاذِبَةٌ(2)
kan det ikke benektes at den inntreffer.(2)
خافِضَةٌ رافِعَةٌ(3)
Den fornedrer og opphøyer.(3)
إِذا رُجَّتِ الأَرضُ رَجًّا(4)
Når jorden rystes i en veldig skaking,(4)
وَبُسَّتِ الجِبالُ بَسًّا(5)
når fjellene smuldres til smuler,(5)
فَكانَت هَباءً مُنبَثًّا(6)
og blir som oppvirvlet støv,(6)
وَكُنتُم أَزوٰجًا ثَلٰثَةً(7)
da blir dere av tre slag:(7)
فَأَصحٰبُ المَيمَنَةِ ما أَصحٰبُ المَيمَنَةِ(8)
De til høyre, hva med dem til høyre?(8)
وَأَصحٰبُ المَشـَٔمَةِ ما أَصحٰبُ المَشـَٔمَةِ(9)
De til venstre, hva med dem til venstre?(9)
وَالسّٰبِقونَ السّٰبِقونَ(10)
Og de som ligger først i løpet? De som ligger først i løpet(10)
أُولٰئِكَ المُقَرَّبونَ(11)
– disse er det som kommer i Herrens nærhet,(11)
فى جَنّٰتِ النَّعيمِ(12)
i lykksalighetens haver.(12)
ثُلَّةٌ مِنَ الأَوَّلينَ(13)
En stor flokk fra tidligere tider,(13)
وَقَليلٌ مِنَ الءاخِرينَ(14)
men få fra de senere.(14)
عَلىٰ سُرُرٍ مَوضونَةٍ(15)
På pyntede benker hviler de(15)
مُتَّكِـٔينَ عَلَيها مُتَقٰبِلينَ(16)
overfor hverandre,(16)
يَطوفُ عَلَيهِم وِلدٰنٌ مُخَلَّدونَ(17)
mens evig unge gutter går rundt blant dem(17)
بِأَكوابٍ وَأَباريقَ وَكَأسٍ مِن مَعينٍ(18)
med skåler og krus og beger med den klareste drikk,(18)
لا يُصَدَّعونَ عَنها وَلا يُنزِفونَ(19)
som man ikke får vondt i hodet eller mister vettet av,(19)
وَفٰكِهَةٍ مِمّا يَتَخَيَّرونَ(20)
med slike frukter som de velger seg ut,(20)
وَلَحمِ طَيرٍ مِمّا يَشتَهونَ(21)
og kjøtt og fugl som de ønsker seg.(21)
وَحورٌ عينٌ(22)
Og storøyde kvinner er der,(22)
كَأَمثٰلِ اللُّؤلُؤِ المَكنونِ(23)
lik vel forvarte perler.(23)
جَزاءً بِما كانوا يَعمَلونَ(24)
Som belønning for deres innsats.(24)
لا يَسمَعونَ فيها لَغوًا وَلا تَأثيمًا(25)
Der skal de ikke høre tomt snakk, og ingen bebreidelser,(25)
إِلّا قيلًا سَلٰمًا سَلٰمًا(26)
bare ordene: «Fred, fred!»(26)
وَأَصحٰبُ اليَمينِ ما أَصحٰبُ اليَمينِ(27)
Og de til høyre, hva med dem til høyre?(27)
فى سِدرٍ مَخضودٍ(28)
Blant tornefrie lotustrær(28)
وَطَلحٍ مَنضودٍ(29)
og tette akasier,(29)
وَظِلٍّ مَمدودٍ(30)
utstrakt skygge(30)
وَماءٍ مَسكوبٍ(31)
og sprudlende vann,(31)
وَفٰكِهَةٍ كَثيرَةٍ(32)
frukt i overflod,(32)
لا مَقطوعَةٍ وَلا مَمنوعَةٍ(33)
alltid for hånden og fri til å ta av,(33)
وَفُرُشٍ مَرفوعَةٍ(34)
på opphøyde leier.(34)
إِنّا أَنشَأنٰهُنَّ إِنشاءً(35)
Fullkomne har Vi skapt dem, paradisets kvinner,(35)
فَجَعَلنٰهُنَّ أَبكارًا(36)
som plettfrie jomfruer,(36)
عُرُبًا أَترابًا(37)
ømme og kjærlige, jevngamle(37)
لِأَصحٰبِ اليَمينِ(38)
med dem til høyre,(38)
ثُلَّةٌ مِنَ الأَوَّلينَ(39)
– en stor flokk fra tidligere tider,(39)
وَثُلَّةٌ مِنَ الءاخِرينَ(40)
og en stor flokk fra de senere.(40)
وَأَصحٰبُ الشِّمالِ ما أَصحٰبُ الشِّمالِ(41)
Og de til venstre, hva med dem til venstre?(41)
فى سَمومٍ وَحَميمٍ(42)
I het, kvelende vind og skåldende vann,(42)
وَظِلٍّ مِن يَحمومٍ(43)
i skygge av kullsvart røyk,(43)
لا بارِدٍ وَلا كَريمٍ(44)
som ikke svaler, og ikke er til behag.(44)
إِنَّهُم كانوا قَبلَ ذٰلِكَ مُترَفينَ(45)
Tidligere levde de et liv i vellevnet,(45)
وَكانوا يُصِرّونَ عَلَى الحِنثِ العَظيمِ(46)
og turet frem i stor synd,(46)
وَكانوا يَقولونَ أَئِذا مِتنا وَكُنّا تُرابًا وَعِظٰمًا أَءِنّا لَمَبعوثونَ(47)
og pleide å si: «Når vi er døde og blitt til støv og tørre ben, skal vi da oppstå?(47)
أَوَءاباؤُنَا الأَوَّلونَ(48)
Og henfarne fedre også?»(48)
قُل إِنَّ الأَوَّلينَ وَالءاخِرينَ(49)
Si: «Både de første og de siste,(49)
لَمَجموعونَ إِلىٰ ميقٰتِ يَومٍ مَعلومٍ(50)
alle vil bli samlet, til fastsatt tid en bestemt dag.»(50)
ثُمَّ إِنَّكُم أَيُّهَا الضّالّونَ المُكَذِّبونَ(51)
Da vil dere som farer vill og holder sannhet for løgn,(51)
لَءاكِلونَ مِن شَجَرٍ مِن زَقّومٍ(52)
få spise av Zaqqum-treet.(52)
فَمالِـٔونَ مِنهَا البُطونَ(53)
Fylle magen av det,(53)
فَشٰرِبونَ عَلَيهِ مِنَ الحَميمِ(54)
og drikke kokende vann ved siden av.(54)
فَشٰرِبونَ شُربَ الهيمِ(55)
Og dere vil drikke som uttørstede kameler.(55)
هٰذا نُزُلُهُم يَومَ الدّينِ(56)
Dette er deres velkomsthilsen på dommens dag!(56)
نَحنُ خَلَقنٰكُم فَلَولا تُصَدِّقونَ(57)
Det er Vi som har skapt dere! Hvorfor anser dere ikke dette for sant?(57)
أَفَرَءَيتُم ما تُمنونَ(58)
Hva med sæddråpene som dere avgir!(58)
ءَأَنتُم تَخلُقونَهُ أَم نَحنُ الخٰلِقونَ(59)
Har dere skapt dem? Eller er Vi skaperen?(59)
نَحنُ قَدَّرنا بَينَكُمُ المَوتَ وَما نَحنُ بِمَسبوقينَ(60)
Vi har fastsatt døden for dere, ingen kan foregripe Oss,(60)
عَلىٰ أَن نُبَدِّلَ أَمثٰلَكُم وَنُنشِئَكُم فى ما لا تَعلَمونَ(61)
for å skifte dere ut med deres like og la dere oppstå i en skikkelse dere ikke kjenner.(61)
وَلَقَد عَلِمتُمُ النَّشأَةَ الأولىٰ فَلَولا تَذَكَّرونَ(62)
Dere er kjent med den første oppståen (fødsel). Hvorfor tenker dere ikke etter?(62)
أَفَرَءَيتُم ما تَحرُثونَ(63)
Har dere tenkt over jorden dere dyrker?(63)
ءَأَنتُم تَزرَعونَهُ أَم نَحنُ الزّٰرِعونَ(64)
Er det dere som står bak utsæden, eller er det Vi som sår?(64)
لَو نَشاءُ لَجَعَلنٰهُ حُطٰمًا فَظَلتُم تَفَكَّهونَ(65)
Om Vi ville, kunne Vi gjøre den til en unyttig vekst, og dere ville utbryte:(65)
إِنّا لَمُغرَمونَ(66)
«Vi er ruinert!»(66)
بَل نَحنُ مَحرومونَ(67)
«Vi er plyndret!»(67)
أَفَرَءَيتُمُ الماءَ الَّذى تَشرَبونَ(68)
Har dere tenkt over vannet som dere drikker?(68)
ءَأَنتُم أَنزَلتُموهُ مِنَ المُزنِ أَم نَحنُ المُنزِلونَ(69)
Er det dere som sender det ned fra skyene? Eller er det Vi som sender det?(69)
لَو نَشاءُ جَعَلنٰهُ أُجاجًا فَلَولا تَشكُرونَ(70)
Om Vi ville, kunne Vi gjøre det udrikkelig! Hvorfor er dere da ikke takknemlige?(70)
أَفَرَءَيتُمُ النّارَ الَّتى تورونَ(71)
Har dere tenkt over ilden, som dere tenner?(71)
ءَأَنتُم أَنشَأتُم شَجَرَتَها أَم نَحنُ المُنشِـٔونَ(72)
Har dere frembrakt dens brensel? Eller Vi?(72)
نَحنُ جَعَلنٰها تَذكِرَةً وَمَتٰعًا لِلمُقوينَ(73)
Det er Vi som har gjort dette, som en påminnelse, og til nytte for dem som er i ørkenen.(73)
فَسَبِّح بِاسمِ رَبِّكَ العَظيمِ(74)
Så pris din Herre den Veldiges navn.(74)
۞ فَلا أُقسِمُ بِمَوٰقِعِ النُّجومِ(75)
Nei, jeg sverger ved stjernenes nedgang,(75)
وَإِنَّهُ لَقَسَمٌ لَو تَعلَمونَ عَظيمٌ(76)
og dette er en stor ed, om dere bare hadde visst.(76)
إِنَّهُ لَقُرءانٌ كَريمٌ(77)
Dette er en kostelig Koran(77)
فى كِتٰبٍ مَكنونٍ(78)
som finnes i en vel forvart Bok!(78)
لا يَمَسُّهُ إِلَّا المُطَهَّرونَ(79)
Bare de rene får røre den!(79)
تَنزيلٌ مِن رَبِّ العٰلَمينَ(80)
En åpenbaring fra all verdens Herre!(80)
أَفَبِهٰذَا الحَديثِ أَنتُم مُدهِنونَ(81)
Skulle dere da forsmå denne forkynnelse?(81)
وَتَجعَلونَ رِزقَكُم أَنَّكُم تُكَذِّبونَ(82)
Og gjøre det til en livssak å erklære den for løgn?(82)
فَلَولا إِذا بَلَغَتِ الحُلقومَ(83)
Når den døende har sjelen oppe i halsen,(83)
وَأَنتُم حينَئِذٍ تَنظُرونَ(84)
mens dere står og ser på,(84)
وَنَحنُ أَقرَبُ إِلَيهِ مِنكُم وَلٰكِن لا تُبصِرونَ(85)
men Vi er ham nærmere enn dere, uten at dere ser det,(85)
فَلَولا إِن كُنتُم غَيرَ مَدينينَ(86)
så, hvis dere ikke var Oss underlagt,(86)
تَرجِعونَها إِن كُنتُم صٰدِقينَ(87)
hvorfor bringer dere da ikke hans sjel tilbake, om dere snakker sant?(87)
فَأَمّا إِن كانَ مِنَ المُقَرَّبينَ(88)
Hvis han er av dem som får komme i Herrens nærhet,(88)
فَرَوحٌ وَرَيحانٌ وَجَنَّتُ نَعيمٍ(89)
en aromatisk luftning, hvile, og lykksalighetens have.(89)
وَأَمّا إِن كانَ مِن أَصحٰبِ اليَمينِ(90)
Er han av dem til høyre,(90)
فَسَلٰمٌ لَكَ مِن أَصحٰبِ اليَمينِ(91)
– «Fred være med deg, som er av høyre hånds flokk!»(91)
وَأَمّا إِن كانَ مِنَ المُكَذِّبينَ الضّالّينَ(92)
Men er han av dem som holdt sannhet for løgn, og fór vill,(92)
فَنُزُلٌ مِن حَميمٍ(93)
– en velkomsthilsen av kokende vann,(93)
وَتَصلِيَةُ جَحيمٍ(94)
og helvetes brann.(94)
إِنَّ هٰذا لَهُوَ حَقُّ اليَقينِ(95)
Dette er den visse sannhet!(95)
فَسَبِّح بِاسمِ رَبِّكَ العَظيمِ(96)
Så pris din Herre den Veldiges navn!(96)