Al-Ma'arij( المعارج)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Einar Berg(Einar Berg)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ سَأَلَ سائِلٌ بِعَذابٍ واقِعٍ(1)
En som spør, etterlyser den tilstundende straff(1)
لِلكٰفِرينَ لَيسَ لَهُ دافِعٌ(2)
for de vantro, som ingen kan avverge,(2)
مِنَ اللَّهِ ذِى المَعارِجِ(3)
fra Gud, himmelstigens Herre.(3)
تَعرُجُ المَلٰئِكَةُ وَالرّوحُ إِلَيهِ فى يَومٍ كانَ مِقدارُهُ خَمسينَ أَلفَ سَنَةٍ(4)
til Ham stiger englene og Ånden opp, på en dag hvis utstrekning er femti tusen år.(4)
فَاصبِر صَبرًا جَميلًا(5)
Så vis vakkert tålmod.(5)
إِنَّهُم يَرَونَهُ بَعيدًا(6)
De anser den langt borte,(6)
وَنَرىٰهُ قَريبًا(7)
men Vi ser den nær.(7)
يَومَ تَكونُ السَّماءُ كَالمُهلِ(8)
Den dag, når himmelen blir som smeltet kobber,(8)
وَتَكونُ الجِبالُ كَالعِهنِ(9)
og fjellene som kardet ull,(9)
وَلا يَسـَٔلُ حَميمٌ حَميمًا(10)
når venn ikke snakker til venn(10)
يُبَصَّرونَهُم ۚ يَوَدُّ المُجرِمُ لَو يَفتَدى مِن عَذابِ يَومِئِذٍ بِبَنيهِ(11)
når de får se hverandre. Synderen vil ønske at han kunne løskjøpe seg fra denne dags straff med sine barn,(11)
وَصٰحِبَتِهِ وَأَخيهِ(12)
sin hustru, sin bror,(12)
وَفَصيلَتِهِ الَّتى تُـٔويهِ(13)
sin slekt som gav ham ly,(13)
وَمَن فِى الأَرضِ جَميعًا ثُمَّ يُنجيهِ(14)
og alle som på jorden er, om dette så berget ham.(14)
كَلّا ۖ إِنَّها لَظىٰ(15)
Men nei, det er en luende ild,(15)
نَزّاعَةً لِلشَّوىٰ(16)
som tar hele huden av hodet,(16)
تَدعوا مَن أَدبَرَ وَتَوَلّىٰ(17)
som kaller på den som snudde ryggen og vendte seg bort,(17)
وَجَمَعَ فَأَوعىٰ(18)
som samlet og la i lader.(18)
۞ إِنَّ الإِنسٰنَ خُلِقَ هَلوعًا(19)
Mennesket er av natur småskårent.(19)
إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزوعًا(20)
Når ondt treffer ham, er han engstelig,(20)
وَإِذا مَسَّهُ الخَيرُ مَنوعًا(21)
og når godt overgår ham, er han påholden.(21)
إِلَّا المُصَلّينَ(22)
Unntatt er de som forretter bønnen,(22)
الَّذينَ هُم عَلىٰ صَلاتِهِم دائِمونَ(23)
og som er vedholdende i bønnen,(23)
وَالَّذينَ فى أَموٰلِهِم حَقٌّ مَعلومٌ(24)
som i det de eier anerkjenner en rett(24)
لِلسّائِلِ وَالمَحرومِ(25)
for tiggeren og den trengende,(25)
وَالَّذينَ يُصَدِّقونَ بِيَومِ الدّينِ(26)
og som tror på dommens dag,(26)
وَالَّذينَ هُم مِن عَذابِ رَبِّهِم مُشفِقونَ(27)
de som bever for Herrens straff,(27)
إِنَّ عَذابَ رَبِّهِم غَيرُ مَأمونٍ(28)
for Herrens straff kan ingen føle seg trygg,(28)
وَالَّذينَ هُم لِفُروجِهِم حٰفِظونَ(29)
som holder sitt kjønnsliv i tømme,(29)
إِلّا عَلىٰ أَزوٰجِهِم أَو ما مَلَكَت أَيمٰنُهُم فَإِنَّهُم غَيرُ مَلومينَ(30)
unntatt overfor sine hustruer og sine slavinner, for da kan de ikke bebreides,(30)
فَمَنِ ابتَغىٰ وَراءَ ذٰلِكَ فَأُولٰئِكَ هُمُ العادونَ(31)
men den som begjærer noe utover dette, slike går over grensen,(31)
وَالَّذينَ هُم لِأَمٰنٰتِهِم وَعَهدِهِم رٰعونَ(32)
som passer betrodd gods og sine forpliktelser,(32)
وَالَّذينَ هُم بِشَهٰدٰتِهِم قائِمونَ(33)
som står fast i sine vitnemål,(33)
وَالَّذينَ هُم عَلىٰ صَلاتِهِم يُحافِظونَ(34)
og overholder sine bønner.(34)
أُولٰئِكَ فى جَنّٰتٍ مُكرَمونَ(35)
Disse, i paradisets haver skal de være og de vises all ære.(35)
فَمالِ الَّذينَ كَفَروا قِبَلَكَ مُهطِعينَ(36)
Hva er det med de vantro som kommer frem foran deg og strekker hals,(36)
عَنِ اليَمينِ وَعَنِ الشِّمالِ عِزينَ(37)
i smågrupper fra høyre og fra venstre?(37)
أَيَطمَعُ كُلُّ امرِئٍ مِنهُم أَن يُدخَلَ جَنَّةَ نَعيمٍ(38)
Ønsker hver av dem å bli ført inn i lykksalighetens have?(38)
كَلّا ۖ إِنّا خَلَقنٰهُم مِمّا يَعلَمونَ(39)
Å nei, Vi har skapt dem av det de vet.(39)
فَلا أُقسِمُ بِرَبِّ المَشٰرِقِ وَالمَغٰرِبِ إِنّا لَقٰدِرونَ(40)
Å nei! Jeg sverger ved østens og vestens Herre, Vi ville visselig være i stand til(40)
عَلىٰ أَن نُبَدِّلَ خَيرًا مِنهُم وَما نَحنُ بِمَسبوقينَ(41)
å skifte dem ut, med noe bedre enn dem, og ingen kan komme Oss i forkjøpet!(41)
فَذَرهُم يَخوضوا وَيَلعَبوا حَتّىٰ يُلٰقوا يَومَهُمُ الَّذى يوعَدونَ(42)
La dem prate og leke seg til de møter den dag som er lovet dem,(42)
يَومَ يَخرُجونَ مِنَ الأَجداثِ سِراعًا كَأَنَّهُم إِلىٰ نُصُبٍ يوفِضونَ(43)
den dag de haster frem fra gravene, som kappløp de til et mål,(43)
خٰشِعَةً أَبصٰرُهُم تَرهَقُهُم ذِلَّةٌ ۚ ذٰلِكَ اليَومُ الَّذى كانوا يوعَدونَ(44)
med nedslagne blikk mens fornedrelsen dekker dem. Dette er dagen som ble lovet dem.(44)