Al-Fajr( الفجر)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Sherif Ahmeti(Sherif Ahmeti)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالفَجرِ(1)
Pasha agimin!(1)
وَلَيالٍ عَشرٍ(2)
Pasha dhjetë netët!(2)
وَالشَّفعِ وَالوَترِ(3)
Pasha çiftin dhe pasha tekun!(3)
وَالَّيلِ إِذا يَسرِ(4)
Pasha natën që shkon!(4)
هَل فى ذٰلِكَ قَسَمٌ لِذى حِجرٍ(5)
A janë këto betime për të mençurin?(5)
أَلَم تَرَ كَيفَ فَعَلَ رَبُّكَ بِعادٍ(6)
A nuk e i ti se ç’bëri Zoti yt me Ad-in?(6)
إِرَمَ ذاتِ العِمادِ(7)
Me banorët e Iremit me ndërtesa të larta?(7)
الَّتى لَم يُخلَق مِثلُها فِى البِلٰدِ(8)
Që si ata (populli Ad) nuk është krijuar askush në tokë!(8)
وَثَمودَ الَّذينَ جابُوا الصَّخرَ بِالوادِ(9)
Dhe me Themudin, të cilët shpuan shkëmbinj në luginën (kura),(9)
وَفِرعَونَ ذِى الأَوتادِ(10)
Dhe me faraonin i fortifikuar me tenda (ushtarake)!(10)
الَّذينَ طَغَوا فِى البِلٰدِ(11)
Të cilët e tepruan me krime në tokë.(11)
فَأَكثَروا فيهَا الفَسادَ(12)
Dhe në të shtuan shkatërrimin.(12)
فَصَبَّ عَلَيهِم رَبُّكَ سَوطَ عَذابٍ(13)
E All-llahu kundër tyre lëshoi lloj-lloj dënimesh.(13)
إِنَّ رَبَّكَ لَبِالمِرصادِ(14)
Pse Zoti yt është që përcjell (u rri në pritë).(14)
فَأَمَّا الإِنسٰنُ إِذا مَا ابتَلىٰهُ رَبُّهُ فَأَكرَمَهُ وَنَعَّمَهُ فَيَقولُ رَبّى أَكرَمَنِ(15)
E njeriu, kur e sprovon Zoti i tij, e nderon dhe e begaton, ai thotë: “Zoti im më ka nderuar!”(15)
وَأَمّا إِذا مَا ابتَلىٰهُ فَقَدَرَ عَلَيهِ رِزقَهُ فَيَقولُ رَبّى أَهٰنَنِ(16)
Por, kur për ta sprovuar ia pakëson furnizimin (e varfëron), ai thotë: “Zoti im më ka nënçmuar!”(16)
كَلّا ۖ بَل لا تُكرِمونَ اليَتيمَ(17)
Jo, nuk është ashtu! Por (punoni edhe më zi) ju nuk përfillnit bonjakun,(17)
وَلا تَحٰضّونَ عَلىٰ طَعامِ المِسكينِ(18)
Nuk cytni njëri-tjetrin për ta ushqyer të varfërin,(18)
وَتَأكُلونَ التُّراثَ أَكلًا لَمًّا(19)
Dhe ju e hani me të madhe trashëgimin (padrejtë).(19)
وَتُحِبّونَ المالَ حُبًّا جَمًّا(20)
Dhe pasurinë e doni së tepërmi.(20)
كَلّا إِذا دُكَّتِ الأَرضُ دَكًّا دَكًّا(21)
Jo, mosni ashtu! Kur të dridhet toka njëpasnjëshëm!(21)
وَجاءَ رَبُّكَ وَالمَلَكُ صَفًّا صَفًّا(22)
Dhe kur të vijë Zoti yt dhe engjëjt qëndrojnë rradhë-rradhë!(22)
وَجِا۟يءَ يَومَئِذٍ بِجَهَنَّمَ ۚ يَومَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الإِنسٰنُ وَأَنّىٰ لَهُ الذِّكرىٰ(23)
Dhe atë ditë sillet Xhehennemi, ditën kur përkujtohet njeriu, e ç’dobi i bën atij përkujtimi?(23)
يَقولُ يٰلَيتَنى قَدَّمتُ لِحَياتى(24)
Thotë: “O, i gjori unë, sikur të isha i parapërgatitur për jetën time!”(24)
فَيَومَئِذٍ لا يُعَذِّبُ عَذابَهُ أَحَدٌ(25)
Pra, ditën kur nuk dënon si Ai askush.(25)
وَلا يوثِقُ وَثاقَهُ أَحَدٌ(26)
Dhe nuk do të farkojë pranga si Ai askush.(26)
يٰأَيَّتُهَا النَّفسُ المُطمَئِنَّةُ(27)
O shpirt i qetësuar!(27)
ارجِعى إِلىٰ رَبِّكِ راضِيَةً مَرضِيَّةً(28)
Kthehu te Zoti yt i kënaqur (për vehte) e kënaqës (për Zotin)!(28)
فَادخُلى فى عِبٰدى(29)
Hyr mes robërve të Mi!(29)
وَادخُلى جَنَّتى(30)
Dhe hyr në Xhennetin Tim!(30)