Az-Zariyat( الذاريات)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Feti Mehdiu(Feti Mehdiu)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ وَالذّٰرِيٰتِ ذَروًا(1)
Pasha erërat që ngrejnë shumë pluhur,(1)
فَالحٰمِلٰتِ وِقرًا(2)
Dhe ata që bartin peshë,(2)
فَالجٰرِيٰتِ يُسرًا(3)
Dhe ata të cilët notojnë lehtë,(3)
فَالمُقَسِّمٰتِ أَمرًا(4)
Dhe përndajnë urdhëra,(4)
إِنَّما توعَدونَ لَصادِقٌ(5)
Ajo që u premtohet, njëmend është e vërtetë,(5)
وَإِنَّ الدّينَ لَوٰقِعٌ(6)
Shpërblimi e dënimi do të ndodhin me siguri!(6)
وَالسَّماءِ ذاتِ الحُبُكِ(7)
pasha qiellin me rrugë yjesh,(7)
إِنَّكُم لَفى قَولٍ مُختَلِفٍ(8)
Ju nuk i keni fjalët më një,(8)
يُؤفَكُ عَنهُ مَن أُفِكَ(9)
Nga ai (besimi) është larguar kush është larguar,(9)
قُتِلَ الخَرّٰصونَ(10)
U shkatërrofshin (lakmuesit)!(10)
الَّذينَ هُم فى غَمرَةٍ ساهونَ(11)
Të cilët janë mbytur në injorancë,(11)
يَسـَٔلونَ أَيّانَ يَومُ الدّينِ(12)
Pyesin: “Kur do të vijë dita e gjykimit?”(12)
يَومَ هُم عَلَى النّارِ يُفتَنونَ(13)
Atë ditë kur do të digjen në zjarr,(13)
ذوقوا فِتنَتَكُم هٰذَا الَّذى كُنتُم بِهِ تَستَعجِلونَ(14)
Shijone dëniminnnn tuaj – kjo është ajo që e keni kërkuar më shpejt.(14)
إِنَّ المُتَّقينَ فى جَنّٰتٍ وَعُيونٍ(15)
Të devotshmit, me siguri, do të vendosen në kopshte dhe burime,(15)
ءاخِذينَ ما ءاتىٰهُم رَبُّهُم ۚ إِنَّهُم كانوا قَبلَ ذٰلِكَ مُحسِنينَ(16)
Do të marrin atë çka do t’u dhurojë Zoti i tyre, sepse ata më parë kanë qenë mirëbërës,(16)
كانوا قَليلًا مِنَ الَّيلِ ما يَهجَعونَ(17)
Vetëm pak, natën, kanë fjetur.(17)
وَبِالأَسحارِ هُم يَستَغفِرونَ(18)
Kurse në agim janë lutur për falje të mëkateve,(18)
وَفى أَموٰلِهِم حَقٌّ لِلسّائِلِ وَالمَحرومِ(19)
Kurse në pasurinë e tyre kanë pjesë edhe ata që lypin edhe ata që nuk lypin.(19)
وَفِى الأَرضِ ءايٰتٌ لِلموقِنينَ(20)
Argumentet në tokë janë për të bindurit,(20)
وَفى أَنفُسِكُم ۚ أَفَلا تُبصِرونَ(21)
Si edhe në vet ju, a nuk e shihni?(21)
وَفِى السَّماءِ رِزقُكُم وَما توعَدونَ(22)
Kurse në qiell keni furnizimin dhe atë që u premtohet.(22)
فَوَرَبِّ السَّماءِ وَالأَرضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِثلَ ما أَنَّكُم تَنطِقونَ(23)
Pasha Zotin e qiellit dhe të tokës, kjo është e vërtetë, ashtu siç është e vërtetë se ju flisni!(23)
هَل أَتىٰكَ حَديثُ ضَيفِ إِبرٰهيمَ المُكرَمينَ(24)
A të ka arritur rrëfimi për musafirët e nderuar të Ibrahimit,(24)
إِذ دَخَلوا عَلَيهِ فَقالوا سَلٰمًا ۖ قالَ سَلٰمٌ قَومٌ مُنكَرونَ(25)
Kur hynë dhe thanë: “Paqe!” Dhe ai u tha: “Paqe, o njerëz të panjohur!”(25)
فَراغَ إِلىٰ أَهلِهِ فَجاءَ بِعِجلٍ سَمينٍ(26)
Dhe ai shkoi, pa u hutuar, te familja e vet dhe solli një viç të majmë,(26)
فَقَرَّبَهُ إِلَيهِم قالَ أَلا تَأكُلونَ(27)
Ua afroi dhe u tha: “A nuk hani?”(27)
فَأَوجَسَ مِنهُم خيفَةً ۖ قالوا لا تَخَف ۖ وَبَشَّروهُ بِغُلٰمٍ عَليمٍ(28)
Dhe u dridh nga frika prej tyre “Mos u frikëso!”, i thanë, dhe e përgëzuan me një djalosh të dijshëm.(28)
فَأَقبَلَتِ امرَأَتُهُ فى صَرَّةٍ فَصَكَّت وَجهَها وَقالَت عَجوزٌ عَقيمٌ(29)
Kurse gruaja e tij u paraqit duke klithur e gërvishur fytyrën, “Vallë, a unë – tha një plakë shterpë!”(29)
قالوا كَذٰلِكِ قالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الحَكيمُ العَليمُ(30)
“Ashtu ka thënë Zoti yt, ithanë ata, Ai është i urtë dhe i gjithëdijshëm”.(30)
۞ قالَ فَما خَطبُكُم أَيُّهَا المُرسَلونَ(31)
“Po çka thuani ju o të deleguar?” – u tha (Ibrahimi),(31)
قالوا إِنّا أُرسِلنا إِلىٰ قَومٍ مُجرِمينَ(32)
“Ne jemi dërguar te një popull mizor” i thanë ata,(32)
لِنُرسِلَ عَلَيهِم حِجارَةً مِن طينٍ(33)
T’i mbulojmë ata me gurë – topa dheu,(33)
مُسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلمُسرِفينَ(34)
I shenjuar te Zoti yt si teprues në të këqia”.(34)
فَأَخرَجنا مَن كانَ فيها مِنَ المُؤمِنينَ(35)
Dhe Ne, kush qe aty nga besimtarët, i nxorrëm,(35)
فَما وَجَدنا فيها غَيرَ بَيتٍ مِنَ المُسلِمينَ(36)
Por aty gjetëm vetëm një shtëpi muslimane,(36)
وَتَرَكنا فيها ءايَةً لِلَّذينَ يَخافونَ العَذابَ الأَليمَ(37)
Dhe aty kemi lënë shenj për ata që frikësohen nga dënimi i padurueshëm.(37)
وَفى موسىٰ إِذ أَرسَلنٰهُ إِلىٰ فِرعَونَ بِسُلطٰنٍ مُبينٍ(38)
Edhe te Musa, kur e dërguam te Faraoni me argumente të qarta,(38)
فَتَوَلّىٰ بِرُكنِهِ وَقالَ سٰحِرٌ أَو مَجنونٌ(39)
E ai, duke shpresuar në forcën e vet, i ktheu shpinën dhe tha: “Është magjistar ose i marrë”!(39)
فَأَخَذنٰهُ وَجُنودَهُ فَنَبَذنٰهُم فِى اليَمِّ وَهُوَ مُليمٌ(40)
Dhe e kapëm atë dhe ushtrinë e tij dhe i hudhëm në det. Ai e pat merituar.(40)
وَفى عادٍ إِذ أَرسَلنا عَلَيهِمُ الرّيحَ العَقيمَ(41)
Edhe te Ad-i, kur mbi ta lëshuam erën shkatërruese,(41)
ما تَذَرُ مِن شَيءٍ أَتَت عَلَيهِ إِلّا جَعَلَتهُ كَالرَّميمِ(42)
Pranë çfarëdo sendi që kaloi, asgjë nuk kurseu, të gjithë i shndërroi në kalbësirë.(42)
وَفى ثَمودَ إِذ قيلَ لَهُم تَمَتَّعوا حَتّىٰ حينٍ(43)
Edhe te Themudi, kur iu tha: “kënaquni edhe një kohë!”(43)
فَعَتَوا عَن أَمرِ رَبِّهِم فَأَخَذَتهُمُ الصّٰعِقَةُ وَهُم يَنظُرونَ(44)
Dhe u treguan kryelartë ndaj urdhërit të Zotit të vet, prandaj i përfshiu vetëtima që e panë me sytë e tyre,(44)
فَمَا استَطٰعوا مِن قِيامٍ وَما كانوا مُنتَصِرينَ(45)
Dhe nuk mundën as të ngrihen e as të mbrohen.(45)
وَقَومَ نوحٍ مِن قَبلُ ۖ إِنَّهُم كانوا قَومًا فٰسِقينَ(46)
Edhe populli i Nuhit, shumë kohë më parë, ai, njëmend ishte një popull i mbrapsht.(46)
وَالسَّماءَ بَنَينٰها بِأَيي۟دٍ وَإِنّا لَموسِعونَ(47)
Ne kemi ngritur qiellin me forcën tonë, por me të vërtetë mundemi edhe më tepër.(47)
وَالأَرضَ فَرَشنٰها فَنِعمَ المٰهِدونَ(48)
Edhe tokën e kemi shtruar – çfarë shtruesi i mirë!(48)
وَمِن كُلِّ شَيءٍ خَلَقنا زَوجَينِ لَعَلَّكُم تَذَكَّرونَ(49)
Dhe prej çdo sendi kemi krijuar nga një çift, ndoshta do të mendoni.(49)
فَفِرّوا إِلَى اللَّهِ ۖ إِنّى لَكُم مِنهُ نَذيرٌ مُبينٌ(50)
“Prandaj, shpejtoni te All-llahu, unë nga ai jam (i dërguar) t’iu tërheq vërejtjen haptazi.(50)
وَلا تَجعَلوا مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ ۖ إِنّى لَكُم مِنهُ نَذيرٌ مُبينٌ(51)
Dhe mos bëni tjetër Zot me All-llahun, unë jam nga ana e Tij t’iu tërheq vërejtjen haptazi!”(51)
كَذٰلِكَ ما أَتَى الَّذينَ مِن قَبلِهِم مِن رَسولٍ إِلّا قالوا ساحِرٌ أَو مَجنونٌ(52)
Dhe ashtu, as atyre më përpara nuk u ka ardhur asnjë profet e të mos thonë: “Është magjistar ose i marrë!”(52)
أَتَواصَوا بِهِ ۚ بَل هُم قَومٌ طاغونَ(53)
Ose ia linin njëri-tjetrit me porosi. Jo, por ata janë njerëz që e kanë tepruar,(53)
فَتَوَلَّ عَنهُم فَما أَنتَ بِمَلومٍ(54)
Prandaj hiqu sish se nuk do të qortohesh,(54)
وَذَكِّر فَإِنَّ الذِّكرىٰ تَنفَعُ المُؤمِنينَ(55)
Dhe vazhdo e këshillo, se këshillimi, me të vërtetë, u bën dobi besimtarëve.(55)
وَما خَلَقتُ الجِنَّ وَالإِنسَ إِلّا لِيَعبُدونِ(56)
Kurse exhinët dhe njerëzit nuk i kam krijuar për tjetër vetëm se të më adhurojnë.(56)
ما أُريدُ مِنهُم مِن رِزقٍ وَما أُريدُ أَن يُطعِمونِ(57)
Nuk kërkoj prej tyre furnizim as që dëshiroj të më ushqejnë.(57)
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزّاقُ ذُو القُوَّةِ المَتينُ(58)
All-llahu është me të vërtetë furnizuesi më i madh, i fortë i pathyeshëm!(58)
فَإِنَّ لِلَّذينَ ظَلَموا ذَنوبًا مِثلَ ذَنوبِ أَصحٰبِهِم فَلا يَستَعجِلونِ(59)
Ata të cilët kanë bërë mizori e kanë dënimin siç u takon shokëve të tyre, andaj le të mos më ngutin,(59)
فَوَيلٌ لِلَّذينَ كَفَروا مِن يَومِهِمُ الَّذى يوعَدونَ(60)
Të mjerët ata mosbesimtarë për atë ditë që u premtohet!(60)