Ash-Shu'araa( الشعراء)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Feti Mehdiu(Feti Mehdiu)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ طسم(1)
Ta sin Mim(1)
تِلكَ ءايٰتُ الكِتٰبِ المُبينِ(2)
Ata janë ajete të Librit të qartë!(2)
لَعَلَّكَ بٰخِعٌ نَفسَكَ أَلّا يَكونوا مُؤمِنينَ(3)
Ti mbase do ta shkatërrosh veten përse ata nuk janë besimtarë?(3)
إِن نَشَأ نُنَزِّل عَلَيهِم مِنَ السَّماءِ ءايَةً فَظَلَّت أَعنٰقُهُم لَها خٰضِعينَ(4)
TË kishim dashur do t’u kishim zbritur atyre një argument nga qielli para të cilit do t’i ulnin kokat.(4)
وَما يَأتيهِم مِن ذِكرٍ مِنَ الرَّحمٰنِ مُحدَثٍ إِلّا كانوا عَنهُ مُعرِضينَ(5)
Atyre nuk u ka ardhur asnjë vërejtje e re nga i Gjithmëshirshmi e të mos ia kthejnë shpinën.(5)
فَقَد كَذَّبوا فَسَيَأتيهِم أَنبٰؤُا۟ ما كانوا بِهِ يَستَهزِءونَ(6)
Ata gënjyen, pra do tu vinë pasojat e asaj me çka ata tallen.(6)
أَوَلَم يَرَوا إِلَى الأَرضِ كَم أَنبَتنا فيها مِن كُلِّ زَوجٍ كَريمٍ(7)
A nuk e shohin tokën prej së cilës bëjmë të mugullojnë gjithë llojet e bimëve fisnike.(7)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(8)
Në këto, vërtet, ka argumente. Megjithatë shumica prej tyre nuk besojnë.(8)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(9)
Kurse Zoti yt është, me të vërtetë, i dashur dhe i mëshirshëm.(9)
وَإِذ نادىٰ رَبُّكَ موسىٰ أَنِ ائتِ القَومَ الظّٰلِمينَ(10)
Kur Zoti yt thirri Musaun të shkojë te populli mizor.(10)
قَومَ فِرعَونَ ۚ أَلا يَتَّقونَ(11)
Popullit të Faraonit, ndoshta e përmban veten,(11)
قالَ رَبِّ إِنّى أَخافُ أَن يُكَذِّبونِ(12)
Ai tha: “O Zot, kam frikë mos më trajtojnë si gënjeshtar.(12)
وَيَضيقُ صَدرى وَلا يَنطَلِقُ لِسانى فَأَرسِل إِلىٰ هٰرونَ(13)
Se do të më ngushtohet krahërori dhe gjuha do të më lidhet, andaj ma jep edhe Harunin si profet,(13)
وَلَهُم عَلَىَّ ذَنبٌ فَأَخافُ أَن يَقتُلونِ(14)
Se unë atyre u kaj një faj dhe frikohem se po më mbysin”.(14)
قالَ كَلّا ۖ فَاذهَبا بِـٔايٰتِنا ۖ إِنّا مَعَكُم مُستَمِعونَ(15)
“Po si jo, - tha Ai, - shkoni të dy me argumentet tona. Ne jemi me ju, ju dëgjojmë.(15)
فَأتِيا فِرعَونَ فَقولا إِنّا رَسولُ رَبِّ العٰلَمينَ(16)
Ejani te Faraoni dhe thuani: “Ne jemi Profetë të Zotit të botërave,(16)
أَن أَرسِل مَعَنا بَنى إِسرٰءيلَ(17)
Lëri Izraelitët të vijnë me ne!”(17)
قالَ أَلَم نُرَبِّكَ فينا وَليدًا وَلَبِثتَ فينا مِن عُمُرِكَ سِنينَ(18)
“A nuk të kemi rritur, - tha, - në mesin tonë sa ishe fëmijë, dhe, a s’i kalove aq vjet të jetës sate ndër ne?(18)
وَفَعَلتَ فَعلَتَكَ الَّتى فَعَلتَ وَأَنتَ مِنَ الكٰفِرينَ(19)
Dhe ti bëre veprën që e bëre dhe përsëri e mohon”(19)
قالَ فَعَلتُها إِذًا وَأَنا۠ مِنَ الضّالّينَ(20)
“Atë e bëra atëherë, - u përgjegj,- kur isha i humbur,(20)
فَفَرَرتُ مِنكُم لَمّا خِفتُكُم فَوَهَبَ لى رَبّى حُكمًا وَجَعَلَنى مِنَ المُرسَلينَ(21)
Prandaj, ika prej jush sepse u frikësova prej jush, kurse Zoti im më dhuroi urtësi e më bëri një nga profetët.(21)
وَتِلكَ نِعمَةٌ تَمُنُّها عَلَىَّ أَن عَبَّدتَ بَنى إِسرٰءيلَ(22)
Ndërsa, mirësia që po ma përmend, mos është ajo që robërove izraelitët?”(22)
قالَ فِرعَونُ وَما رَبُّ العٰلَمينَ(23)
“E kush është Zoti i botërave?” – tha Faraoni.(23)
قالَ رَبُّ السَّمٰوٰتِ وَالأَرضِ وَما بَينَهُما ۖ إِن كُنتُم موقِنينَ(24)
“Zoti i qiejve dhe i tokës dhe gjithë çka ka në mesin e tyre, nëse besoni, - i tha (ky).(24)
قالَ لِمَن حَولَهُ أَلا تَستَمِعونَ(25)
“A po dëgjoni”, - u tha atyre përreth(25)
قالَ رَبُّكُم وَرَبُّ ءابائِكُمُ الأَوَّلينَ(26)
“Zot i juaj dhe Zoti i prindërve, të parëve tuaj”, (tha Musa).(26)
قالَ إِنَّ رَسولَكُمُ الَّذى أُرسِلَ إِلَيكُم لَمَجنونٌ(27)
“Me të vërtetë, - tha Faraoni, - Profeti që u është dërguar është i marrë.”(27)
قالَ رَبُّ المَشرِقِ وَالمَغرِبِ وَما بَينَهُما ۖ إِن كُنتُم تَعقِلونَ(28)
“Zoti i lindjes dhe perëndimit dhe gjithë ç’ka në mes tyre, nëse jeni të mençur”, tha (Musa).(28)
قالَ لَئِنِ اتَّخَذتَ إِلٰهًا غَيرى لَأَجعَلَنَّكَ مِنَ المَسجونينَ(29)
“Nëse pranon tjetër Zot, përveç meje, - tha (Faraoni) – do të jesh vërtetë një i burgosur”(29)
قالَ أَوَلَو جِئتُكَ بِشَيءٍ مُبينٍ(30)
“A edhe nëse të sjell argumente të qarta”, - e pyeti (Musa)(30)
قالَ فَأتِ بِهِ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ(31)
Ai tha: “Hajde, sille nëse flet të vërtetën!”(31)
فَأَلقىٰ عَصاهُ فَإِذا هِىَ ثُعبانٌ مُبينٌ(32)
Dhe Musa e hodhi shkopin e vet, kur qe, ai – gjarpër i vërtetë.(32)
وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِىَ بَيضاءُ لِلنّٰظِرينَ(33)
E luajti dorën, e ajo, për ata që e shikonin, ishte e bardhë.(33)
قالَ لِلمَلَإِ حَولَهُ إِنَّ هٰذا لَسٰحِرٌ عَليمٌ(34)
“Ky vërtet qenka magjistar i ditshëm – i tha parisë që e rrethonte (Faraoni).(34)
يُريدُ أَن يُخرِجَكُم مِن أَرضِكُم بِسِحرِهِ فَماذا تَأمُرونَ(35)
Me magjitë e tij dëshiron t’iu përzë nga toka juaj, çka po urdhëroni ju?”(35)
قالوا أَرجِه وَأَخاهُ وَابعَث فِى المَدائِنِ حٰشِرينَ(36)
“Lëre atë me gjithë vëlla dhe dërgo nëpër qytete, të mbledhin.(36)
يَأتوكَ بِكُلِّ سَحّارٍ عَليمٍ(37)
Tërë magjistarët e dijshëm, t’i sjellin këtu”,(37)
فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِميقٰتِ يَومٍ مَعلومٍ(38)
Dhe magjistarët u mblodhën në ditën dhe vendin e caktuar.(38)
وَقيلَ لِلنّاسِ هَل أَنتُم مُجتَمِعونَ(39)
Popullit iu tha: “A jeni të një mendimi, të bashkuar(39)
لَعَلَّنا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِن كانوا هُمُ الغٰلِبينَ(40)
Që të jemi me magjistarët, nëse dalin fitimtarë!”(40)
فَلَمّا جاءَ السَّحَرَةُ قالوا لِفِرعَونَ أَئِنَّ لَنا لَأَجرًا إِن كُنّا نَحنُ الغٰلِبينَ(41)
Kur erdhën magjistarët i thanë Faraonit: “A do të kemi shpërblime nëse dalim ngadhnjimtarë”?(41)
قالَ نَعَم وَإِنَّكُم إِذًا لَمِنَ المُقَرَّبينَ(42)
“Po, - tha ai, - dhe atëherë do të më jeni më të afërt”.(42)
قالَ لَهُم موسىٰ أَلقوا ما أَنتُم مُلقونَ(43)
Musa u tha: “Lëshone atë që dëshironi ta lëshoni”!(43)
فَأَلقَوا حِبالَهُم وَعِصِيَّهُم وَقالوا بِعِزَّةِ فِرعَونَ إِنّا لَنَحنُ الغٰلِبونَ(44)
Dhe ata i lëshuan litarët dhe shkopinjtë e tyre duke thënë: “me madhërinë e Faraonit, ne vërtetë do të jemi fitimtarë”.(44)
فَأَلقىٰ موسىٰ عَصاهُ فَإِذا هِىَ تَلقَفُ ما يَأفِكونَ(45)
Edhe Musa e lëshoi shkopin e tij, i cili menjëherë përbiu gjithë çka kishin improvizuar ata.(45)
فَأُلقِىَ السَّحَرَةُ سٰجِدينَ(46)
Magjistarët ranë në sexhde, iu përulën.(46)
قالوا ءامَنّا بِرَبِّ العٰلَمينَ(47)
“Ne i besuam Zotit të gjithpërbotshëm, thanë ata.(47)
رَبِّ موسىٰ وَهٰرونَ(48)
Zotit të Musaut dhe të Harunit”.(48)
قالَ ءامَنتُم لَهُ قَبلَ أَن ءاذَنَ لَكُم ۖ إِنَّهُ لَكَبيرُكُمُ الَّذى عَلَّمَكُمُ السِّحرَ فَلَسَوفَ تَعلَمونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيدِيَكُم وَأَرجُلَكُم مِن خِلٰفٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُم أَجمَعينَ(49)
“I besuat atij, - tha (Faraoni) para se t’u jap unë leje. Ai është mësues juaj i vjetër që u ka mësuar magjinë, por ta dini mirë, do t’ua prejë duart dhe këmbët përkryq, dhe të tërëve do t’iu gozhdoj (do t’u vërë në kryq)”.(49)
قالوا لا ضَيرَ ۖ إِنّا إِلىٰ رَبِّنا مُنقَلِبونَ(50)
“S’ka rëndësi – i thanë, - ne do t’i drejtohemi Zotit tonë,(50)
إِنّا نَطمَعُ أَن يَغفِرَ لَنا رَبُّنا خَطٰيٰنا أَن كُنّا أَوَّلَ المُؤمِنينَ(51)
Ne shpresojmë se do të na falë Zoti ynë mëkatet tona, se ne jemi besimtarët e parë”.(51)
۞ وَأَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَن أَسرِ بِعِبادى إِنَّكُم مُتَّبَعونَ(52)
Ne i shpallëm Musaut të dalë natën me njerëzit e mi. Do t’ju pasojnë(52)
فَأَرسَلَ فِرعَونُ فِى المَدائِنِ حٰشِرينَ(53)
Kurse Faraoni dërgoi nëpër qytete kasnecët(53)
إِنَّ هٰؤُلاءِ لَشِرذِمَةٌ قَليلونَ(54)
Ata, me të vërtetë, janë shumë pak(54)
وَإِنَّهُم لَنا لَغائِظونَ(55)
dhe janë të zemëruar në ne(55)
وَإِنّا لَجَميعٌ حٰذِرونَ(56)
por ne për çdo gjë jei të kujdesshëm(56)
فَأَخرَجنٰهُم مِن جَنّٰتٍ وَعُيونٍ(57)
dhe ne, i përzumë nga kopshtet dhe krojet,(57)
وَكُنوزٍ وَمَقامٍ كَريمٍ(58)
prej pallateve dhe depove të bukura(58)
كَذٰلِكَ وَأَورَثنٰها بَنى إِسرٰءيلَ(59)
Ashtu ishte, dhe Ne ato ua lëmë trashëgim izraelitëve.(59)
فَأَتبَعوهُم مُشرِقينَ(60)
Dhe i arritëm ata me të lindur të diellit,(60)
فَلَمّا تَرٰءَا الجَمعانِ قالَ أَصحٰبُ موسىٰ إِنّا لَمُدرَكونَ(61)
Pasi që e panë njëri-tjetrin, shokët e Musasë thirrën: “na zunë”.(61)
قالَ كَلّا ۖ إِنَّ مَعِىَ رَبّى سَيَهدينِ(62)
“Assesi, - tha (Musa), me mua është Zoti im që do të më udhëzojë”(62)
فَأَوحَينا إِلىٰ موسىٰ أَنِ اضرِب بِعَصاكَ البَحرَ ۖ فَانفَلَقَ فَكانَ كُلُّ فِرقٍ كَالطَّودِ العَظيمِ(63)
Ne e frymëzuam Musanë t’i bjerë me shkopin e tij detit, ai u shpërnda dhe çdo anë u bë si mal i madh.(63)
وَأَزلَفنا ثَمَّ الءاخَرينَ(64)
Atje pastaj i afruam të tjerët,(64)
وَأَنجَينا موسىٰ وَمَن مَعَهُ أَجمَعينَ(65)
Shpëtuam Musanë dhe të gjitëh ata që ishin me të,(65)
ثُمَّ أَغرَقنَا الءاخَرينَ(66)
Kurse të tjerët i mbytëm në ujë.(66)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(67)
Për këto, ka argumente, por shumica nuk besuan,(67)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(68)
E Zoti yt është i plotëfuqishëm dhe i mëshirshëm.(68)
وَاتلُ عَلَيهِم نَبَأَ إِبرٰهيمَ(69)
Lexoju historinë e Ibrahimit,(69)
إِذ قالَ لِأَبيهِ وَقَومِهِ ما تَعبُدونَ(70)
Kur i tha babait të vet dhe popullit të vet: “Çka adhuroni ju”?(70)
قالوا نَعبُدُ أَصنامًا فَنَظَلُّ لَها عٰكِفينَ(71)
Ata iu përgjigjen: “Adhurojmë idolin dhe gjithmonë i lutemi”.(71)
قالَ هَل يَسمَعونَكُم إِذ تَدعونَ(72)
Ai u tha: “A ju dëgjojnë kur u drejtoheni atyre,(72)
أَو يَنفَعونَكُم أَو يَضُرّونَ(73)
A keni prej tyre dobi ose dëm”?(73)
قالوا بَل وَجَدنا ءاباءَنا كَذٰلِكَ يَفعَلونَ(74)
“Jo”, - thanë, - por kështu e dijmë se kanë vepruar të parët tanë”,(74)
قالَ أَفَرَءَيتُم ما كُنتُم تَعبُدونَ(75)
“A i keni parë, - tha, - ata që i adhuroni ju?(75)
أَنتُم وَءاباؤُكُمُ الأَقدَمونَ(76)
Ju dhe të parët tuaj të vjetër”.(76)
فَإِنَّهُم عَدُوٌّ لى إِلّا رَبَّ العٰلَمينَ(77)
Ata, vërtet, janë armiqtë e mi, përveç Zotit të botërave,(77)
الَّذى خَلَقَنى فَهُوَ يَهدينِ(78)
I cili më krijoi mua dhe më udhëzoi,(78)
وَالَّذى هُوَ يُطعِمُنى وَيَسقينِ(79)
I cili më ushqen dhe për ujë s’më përmallon,(79)
وَإِذا مَرِضتُ فَهُوَ يَشفينِ(80)
I cili kur sëmurem më shëron,(80)
وَالَّذى يُميتُنى ثُمَّ يُحيينِ(81)
I cili më bën të vdes dhe pastaj më ngjall,(81)
وَالَّذى أَطمَعُ أَن يَغفِرَ لى خَطيـَٔتى يَومَ الدّينِ(82)
I cili, shpresoj, se do t’më falë mëkatet e mia në ditën e gjykimit.(82)
رَبِّ هَب لى حُكمًا وَأَلحِقنى بِالصّٰلِحينَ(83)
O Zot, më shpërble me urtësi dhe më shtjer në udhën e të mirëve.!(83)
وَاجعَل لى لِسانَ صِدقٍ فِى الءاخِرينَ(84)
Më bën të përmendem për të mirë te të tjerët,(84)
وَاجعَلنى مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعيمِ(85)
Më bën një nga ata që do ta shpërblesh me xhenete.(85)
وَاغفِر لِأَبى إِنَّهُ كانَ مِنَ الضّالّينَ(86)
Më fal edhe babën tim, ai me të vërtetë ishte një nga të humburit,(86)
وَلا تُخزِنى يَومَ يُبعَثونَ(87)
Mos më bën merak ditën kur njerëzit ringjallen,(87)
يَومَ لا يَنفَعُ مالٌ وَلا بَنونَ(88)
Atë ditë kur s’të bën dobi as pasuria e as fëmiu,(88)
إِلّا مَن أَتَى اللَّهَ بِقَلبٍ سَليمٍ(89)
Vetëm ai që vjen te All-llahu me zemër të shëndoshë.(89)
وَأُزلِفَتِ الجَنَّةُ لِلمُتَّقينَ(90)
Dhe të devotshmëve do t’u afrohet xhenneti,(90)
وَبُرِّزَتِ الجَحيمُ لِلغاوينَ(91)
Kurse xhehennemi do t’u dëftohet të humburve(91)
وَقيلَ لَهُم أَينَ ما كُنتُم تَعبُدونَ(92)
Dhe, do t’u thuhet: “Ku janë ata që i adhuronit(92)
مِن دونِ اللَّهِ هَل يَنصُرونَكُم أَو يَنتَصِرونَ(93)
A mund t’iu ndihmojnë juve ose vetes në vend të All-llahut?”(93)
فَكُبكِبوا فيها هُم وَالغاوۥنَ(94)
Pra, ata me bashkmendimtarët e tyre që janë në rrugë të gabuar, do të hidhen në xhehennem.(94)
وَجُنودُ إِبليسَ أَجمَعونَ(95)
Edhe tërë ushtria e djallit,(95)
قالوا وَهُم فيها يَختَصِمونَ(96)
Ata në xhehennem duke u grindur thonë,(96)
تَاللَّهِ إِن كُنّا لَفى ضَلٰلٍ مُبينٍ(97)
“Për All-llahun! Ne vërtetë kemi qenë në humbje të sigurt,(97)
إِذ نُسَوّيكُم بِرَبِّ العٰلَمينَ(98)
Kur u kemi barazuar me Zotin e gjithpërbotshëm,(98)
وَما أَضَلَّنا إِلَّا المُجرِمونَ(99)
Neve na humbën kriminelët,(99)
فَما لَنا مِن شٰفِعينَ(100)
Andaj, s’kemi as ndërmjetës,(100)
وَلا صَديقٍ حَميمٍ(101)
As mik të sinqertë;(101)
فَلَو أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَكونَ مِنَ المُؤمِنينَ(102)
Të ishim kthyer edhe një herë do të bëheshim besimtarë!”(102)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(103)
Në këto ka argumente, por shumica sish s’besuan,(103)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(104)
E zoti yt është i vërtetë i plotëfuqishëmdhe mëshirëplotë.(104)
كَذَّبَت قَومُ نوحٍ المُرسَلينَ(105)
Populli i Nuhit profetët i konsideroi gënjeshtarë.(105)
إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم نوحٌ أَلا تَتَّقونَ(106)
Kur u tha vëllau i tyre, Nuhi, “Kujdes! Frikësohuni (All-llahut)”!(106)
إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ(107)
Unë jam për ju, vërtet, Profet i sigurt,(107)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(108)
Frikësohuni All-llahut dhe më dëgjoni mua!(108)
وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ(109)
për këtë nuk kërkoj prej jush ndonjë shpërblim, se shpërblimin mund të ma japë vetëm Zoti i gjithpërbotshëm.(109)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(110)
Frikësohuni All-llahut më dëgjoni mua!” –(110)
۞ قالوا أَنُؤمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الأَرذَلونَ(111)
I thanë: “A të besojmë ty që të pasojnë të ndytët, të mjerët”?(111)
قالَ وَما عِلمى بِما كانوا يَعمَلونَ(112)
“Unë s’di, - tha, - se ç’bëjnë ata”.(112)
إِن حِسابُهُم إِلّا عَلىٰ رَبّى ۖ لَو تَشعُرونَ(113)
“Ta dini se të gjithë, vetëm para Zotit tim, do të japin llogari,(113)
وَما أَنا۠ بِطارِدِ المُؤمِنينَ(114)
Unënuk i përzë besimtarët.(114)
إِن أَنا۠ إِلّا نَذيرٌ مُبينٌ(115)
Unë jam vetëm një, i cili ju tërheq vërejtjen haptaz!”(115)
قالوا لَئِن لَم تَنتَهِ يٰنوحُ لَتَكونَنَّ مِنَ المَرجومينَ(116)
“Nëse nuk heq dorë, o Nuh, - i thanë, - me siguri do të shtypesh me gurë”.(116)
قالَ رَبِّ إِنَّ قَومى كَذَّبونِ(117)
“O Zot, - tha, - populli im më quan gënjeshtar.(117)
فَافتَح بَينى وَبَينَهُم فَتحًا وَنَجِّنى وَمَن مَعِىَ مِنَ المُؤمِنينَ(118)
Andaj Ti gjykona mua dhe ata, dhe më shpëto, mua me besimtarët që janë me mua!”(118)
فَأَنجَينٰهُ وَمَن مَعَهُ فِى الفُلكِ المَشحونِ(119)
Dhe Ne e shpëtuam atë dhe kush ishte me të ngarkuar në anije,(119)
ثُمَّ أَغرَقنا بَعدُ الباقينَ(120)
Pastaj i mbytëm në ujë ata që mbetën.(120)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(121)
Për këtë ka argumente, por shumica prej tyre nuk besuan,(121)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(122)
Kurse Zoti yt është, vërtet i fuqishëm dhe mëshirëplotë.(122)
كَذَّبَت عادٌ المُرسَلينَ(123)
Edhe Ad-i profetët i quajti gënjeshtarë.(123)
إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم هودٌ أَلا تَتَّقونَ(124)
Kur Hudi, vëllau i tyre, u tha: “A s’i frikësoheni (All-llahut)?”(124)
إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ(125)
Unë jam, me sigur, Profeti juaj,(125)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(126)
Prandaj, frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni!(126)
وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ(127)
Për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë Zotii botërave.(127)
أَتَبنونَ بِكُلِّ ريعٍ ءايَةً تَعبَثونَ(128)
E ju ngritni çudira në çdo maje kodre, e të tjerët i përqeshni,(128)
وَتَتَّخِذونَ مَصانِعَ لَعَلَّكُم تَخلُدونَ(129)
Dhe ngritni pallate sikur dot ë jetoni përjetë,(129)
وَإِذا بَطَشتُم بَطَشتُم جَبّارينَ(130)
Por kur dënoni, dënoni si mizor.(130)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(131)
Frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua,(131)
وَاتَّقُوا الَّذى أَمَدَّكُم بِما تَعلَمونَ(132)
Frikësohuni atij, i cili u pajis me çka e dini vet,(132)
أَمَدَّكُم بِأَنعٰمٍ وَبَنينَ(133)
U jep gjë të gjallë dhe djem,(133)
وَجَنّٰتٍ وَعُيونٍ(134)
Edhe kopshte e kroje.(134)
إِنّى أَخافُ عَلَيكُم عَذابَ يَومٍ عَظيمٍ(135)
Unë, seriozisht, i frikësohem dënimit tuaj në Ditën e madhe”. –(135)
قالوا سَواءٌ عَلَينا أَوَعَظتَ أَم لَم تَكُن مِنَ الوٰعِظينَ(136)
Ata i thanë: “Ne njëlloj e kemi, këshillove ti apo jo”.(136)
إِن هٰذا إِلّا خُلُقُ الأَوَّلينَ(137)
Kështu ishte edhe me popujt e lashtë,(137)
وَما نَحنُ بِمُعَذَّبينَ(138)
Dhe ne nuk do të jemi të dënuar.(138)
فَكَذَّبوهُ فَأَهلَكنٰهُم ۗ إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(139)
Ata vazhduan të trajtojnë si gënjeshtar, andaj ne i shfarosëm. Ky është një mësim, por shumica prej tyre nuk ishin besimtarë,(139)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(140)
Kurse Zoti yt është, vërtet, i fuqishëm dhe i mëshirshëm.(140)
كَذَّبَت ثَمودُ المُرسَلينَ(141)
Edhe Themudi profetët i ka konsideruar rrenacakë.(141)
إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم صٰلِحٌ أَلا تَتَّقونَ(142)
Kur vëllau i tyre, Salihu, u tha: “A nuk i frikësoheni (All-llahut)?(142)
إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ(143)
Unë jam për ju, pa dyshim, Profet i vërtetë;(143)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(144)
Prandaj frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua!(144)
وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ(145)
për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë Zoti i përbotshëm.(145)
أَتُترَكونَ فى ما هٰهُنا ءامِنينَ(146)
A do të mbeteni këtu të sigurtë,(146)
فى جَنّٰتٍ وَعُيونٍ(147)
Në kopshte dhe ndër kroje e burime,(147)
وَزُروعٍ وَنَخلٍ طَلعُها هَضيمٌ(148)
Në toka të mbjellura, pemishte me fryte të pjekura.(148)
وَتَنحِتونَ مِنَ الجِبالِ بُيوتًا فٰرِهينَ(149)
Ju me mjeshtëri të rrallë latoni shtëpi në kodra.(149)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(150)
Pra, frikësohuni All-llahut dhe më dëgjoni mua!(150)
وَلا تُطيعوا أَمرَ المُسرِفينَ(151)
E mos dëgjoni urdhërat e atyre që i teprojnë të këqiat,(151)
الَّذينَ يُفسِدونَ فِى الأَرضِ وَلا يُصلِحونَ(152)
Të cilët në tokë nuk bëjnë mirë, por, sjellin shkatërrim”.(152)
قالوا إِنَّما أَنتَ مِنَ المُسَحَّرينَ(153)
Ata i thanë: “Ti je vetëm një i magjepsur.(153)
ما أَنتَ إِلّا بَشَرٌ مِثلُنا فَأتِ بِـٔايَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ(154)
Ti je njeri, si edhe ne; prandaj sillna një mrekulli nëse je i sinqertë”.(154)
قالَ هٰذِهِ ناقَةٌ لَها شِربٌ وَلَكُم شِربُ يَومٍ مَعلومٍ(155)
“Qe, kjo është deveja, - tha ai, - në ditë të caktuar do të pijë ajo edhe ju,(155)
وَلا تَمَسّوها بِسوءٍ فَيَأخُذَكُم عَذابُ يَومٍ عَظيمٍ(156)
Dhe mos i bëni asnjë të keqe që t’iu përfshijë edhe juve vuajtja e Ditës së madhe!”(156)
فَعَقَروها فَأَصبَحوا نٰدِمينَ(157)
Mirëpo, ata e therrën atë e pastaj u penduan,(157)
فَأَخَذَهُمُ العَذابُ ۗ إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(158)
Por dënimi i përfshiu. Kjo, vërtet, është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan,(158)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(159)
Kurse Zoti yt është, me të vërtetë, i fortë dhe i mëshirshëm.(159)
كَذَّبَت قَومُ لوطٍ المُرسَلينَ(160)
Edeh populli i Lutit profetët i quante gënjeshtarë.(160)
إِذ قالَ لَهُم أَخوهُم لوطٌ أَلا تَتَّقونَ(161)
Kur u tha vëllau i tyre, Luti: “A s’i frikësoheni All-llahut”?(161)
إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ(162)
Unë jam me siguri Profeti juaj,(162)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(163)
Prandaj frikësouni All-llahut dhe dëgjomëni mua!(163)
وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ(164)
për këtë nuk kërkoj prej jush kurrfarë shpërblimi. Mua do të më shpërblejë Zoti i botërave.(164)
أَتَأتونَ الذُّكرانَ مِنَ العٰلَمينَ(165)
A ju, veç tërë botës, çoni dashur me meshkuj,(165)
وَتَذَرونَ ما خَلَقَ لَكُم رَبُّكُم مِن أَزوٰجِكُم ۚ بَل أَنتُم قَومٌ عادونَ(166)
E gratë tuaja, që Zoti juaj i krijoi për ju, i lini anash? Ju jeni popull që kaloni çdo kufi”,(166)
قالوا لَئِن لَم تَنتَهِ يٰلوطُ لَتَكونَنَّ مِنَ المُخرَجينَ(167)
Ata i thanë: “Nëse nuk heq dorë, o Lut, me siguri do të jesh i përzënë”.(167)
قالَ إِنّى لِعَمَلِكُم مِنَ القالينَ(168)
“Unë, - tha, - jam prej urrejtësve të veprimeve tuaja.(168)
رَبِّ نَجِّنى وَأَهلى مِمّا يَعمَلونَ(169)
“O Zot, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!”(169)
فَنَجَّينٰهُ وَأَهلَهُ أَجمَعينَ(170)
Dhe ne e shpëtuam atë dhe tërë familjen e tij,(170)
إِلّا عَجوزًا فِى الغٰبِرينَ(171)
Përveç plakës e cila mbet me ata,(171)
ثُمَّ دَمَّرنَا الءاخَرينَ(172)
E pastaj të tjerët i shfarosëm.(172)
وَأَمطَرنا عَلَيهِم مَطَرًا ۖ فَساءَ مَطَرُ المُنذَرينَ(173)
U lëshuam një shi, shi i tmerrshëm për ata të cilëve u është tërhequr vërejtja;(173)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(174)
Ky është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan.(174)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(175)
Ndërkaq Zoti yt është i mëshirshëm dhe fuqiplotë.(175)
كَذَّبَ أَصحٰبُ لـَٔيكَةِ المُرسَلينَ(176)
Edhe banorët e Ejkës profetët i trajtonin gënjeshtarë.(176)
إِذ قالَ لَهُم شُعَيبٌ أَلا تَتَّقونَ(177)
Kur u tha Shuajbi: “Si nuk frikësoheni?(177)
إِنّى لَكُم رَسولٌ أَمينٌ(178)
Unë jam, pa mëdyshje, Profet i vërtetë,(178)
فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطيعونِ(179)
Prandaj, frikësohuni All-llahut dhe dëgjomëni mua!(179)
وَما أَسـَٔلُكُم عَلَيهِ مِن أَجرٍ ۖ إِن أَجرِىَ إِلّا عَلىٰ رَبِّ العٰلَمينَ(180)
Unë jam me siguri profet i juaj.(180)
۞ أَوفُوا الكَيلَ وَلا تَكونوا مِنَ المُخسِرينَ(181)
Peshoni drejt dhe mos e lini mangut!(181)
وَزِنوا بِالقِسطاسِ المُستَقيمِ(182)
Edhe në peshojë matni me drejtësi,(182)
وَلا تَبخَسُوا النّاسَ أَشياءَهُم وَلا تَعثَوا فِى الأَرضِ مُفسِدينَ(183)
As njerëzve mos ua cenoni të drejtat e tyre dhe mos bëni krime e shkatërrime në tokë,(183)
وَاتَّقُوا الَّذى خَلَقَكُم وَالجِبِلَّةَ الأَوَّلينَ(184)
Frikësohuni atij, i cili, u ka krijuar juve dhe popujt e lashtë!”(184)
قالوا إِنَّما أَنتَ مِنَ المُسَحَّرينَ(185)
Ata i thanë: “Ti je vetëm një njeri i magjepsur”,(185)
وَما أَنتَ إِلّا بَشَرٌ مِثلُنا وَإِن نَظُنُّكَ لَمِنَ الكٰذِبينَ(186)
Edhe ti je njeri si ne; dhe për ne ti je, vërtet, gënjeshtar,(186)
فَأَسقِط عَلَينا كِسَفًا مِنَ السَّماءِ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ(187)
Por ti nëse flet të vërtetën lëshona nga qielli një dënim!”(187)
قالَ رَبّى أَعلَمُ بِما تَعمَلونَ(188)
Zoti im tha, - e di mirë se ç’bëni ju!(188)
فَكَذَّبوهُ فَأَخَذَهُم عَذابُ يَومِ الظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَومٍ عَظيمٍ(189)
Dhe ata vazhduan ta trajtojnë si gënjeshtar, prandaj i përfshiu dënimi nga retë; ai dënim ishte një ditë e tmerrshme.(189)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً ۖ وَما كانَ أَكثَرُهُم مُؤمِنينَ(190)
Ky është mësim, por shumica prej tyre nuk besuan,(190)
وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ العَزيزُ الرَّحيمُ(191)
Kurse Zoti yt është, vërtetë, i Gjithfuqishëm dhe Mëshirëplotë.(191)
وَإِنَّهُ لَتَنزيلُ رَبِّ العٰلَمينَ(192)
Kur’ani është, pa dyshim, shpallje e Zotit të gjithë botërave(192)
نَزَلَ بِهِ الرّوحُ الأَمينُ(193)
E solli i besuari Xhebrail(193)
عَلىٰ قَلبِكَ لِتَكونَ مِنَ المُنذِرينَ(194)
Në zemrën tënde, të bëhesh thirrës, lajmëtar,(194)
بِلِسانٍ عَرَبِىٍّ مُبينٍ(195)
Në një gjuhë të qartë arabe.(195)
وَإِنَّهُ لَفى زُبُرِ الأَوَّلينَ(196)
Ai është përmendur në librat e profetëve të mëparshëm.(196)
أَوَلَم يَكُن لَهُم ءايَةً أَن يَعلَمَهُ عُلَمٰؤُا۟ بَنى إِسرٰءيلَ(197)
Vallë! A nuk iu mjafton atyre fakti se për këtë dinë dijetarët izraelitë?(197)
وَلَو نَزَّلنٰهُ عَلىٰ بَعضِ الأَعجَمينَ(198)
Po t’ia shpallim edhe ndonjë tjetri joarab,(198)
فَقَرَأَهُ عَلَيهِم ما كانوا بِهِ مُؤمِنينَ(199)
E ai t’ua lexojë, atyre, prapë ata nuk do t’i besonin.(199)
كَذٰلِكَ سَلَكنٰهُ فى قُلوبِ المُجرِمينَ(200)
Ja, ashtu ne e fuqim në zemrat e mëkatarëve.(200)
لا يُؤمِنونَ بِهِ حَتّىٰ يَرَوُا العَذابَ الأَليمَ(201)
Ata nuk do të besojnë në të derisa nuk përjetojnë dënimin e padurueshëm,(201)
فَيَأتِيَهُم بَغتَةً وَهُم لا يَشعُرونَ(202)
Që do t’u vijë papritmas, atëherë kur ata nuk e presin,(202)
فَيَقولوا هَل نَحنُ مُنظَرونَ(203)
Dhe do të thonë: “A do të kemi pak afat”?(203)
أَفَبِعَذابِنا يَستَعجِلونَ(204)
A e shpejtojmë dënimin tonë,(204)
أَفَرَءَيتَ إِن مَتَّعنٰهُم سِنينَ(205)
A e pe, po nëse i lëmë edhe ca vite të tëra,(205)
ثُمَّ جاءَهُم ما كانوا يوعَدونَ(206)
E pastaj t’i gjejë ajo me çka u kërcënohet,(206)
ما أَغنىٰ عَنهُم ما كانوا يُمَتَّعونَ(207)
Çka do të kenë dobi nga ato kënaqësi të jetës.(207)
وَما أَهلَكنا مِن قَريَةٍ إِلّا لَها مُنذِرونَ(208)
Ne nuk kemi shembur asnjë fshat para se t’u vijnë ata të cilët u kanë tërhequr vërejtjen,(208)
ذِكرىٰ وَما كُنّا ظٰلِمينَ(209)
T’ua përkujtojmë; Ne nuk kemi qenë mizorë.(209)
وَما تَنَزَّلَت بِهِ الشَّيٰطينُ(210)
Kur’anin nuk e sjellin djajtë,(210)
وَما يَنبَغى لَهُم وَما يَستَطيعونَ(211)
Nuk ta merr mednja që ta bëjnë ata këtë. Ata s’kanë mundësi.(211)
إِنَّهُم عَنِ السَّمعِ لَمَعزولونَ(212)
Ata nuk munden assesi as ta dëgjojnë.(212)
فَلا تَدعُ مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ فَتَكونَ مِنَ المُعَذَّبينَ(213)
Përveç All-llahut, prandaj, mos iu lut tjetër Zoti e të jesh nga ata që do të jenë të maltretuar!(213)
وَأَنذِر عَشيرَتَكَ الأَقرَبينَ(214)
Tërheqi vërejtjen familjes sate më të afërt,(214)
وَاخفِض جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ المُؤمِنينَ(215)
Dhe jij më i afërt ndaj besimtarëve që të pasojnë!(215)
فَإِن عَصَوكَ فَقُل إِنّى بَريءٌ مِمّا تَعمَلونَ(216)
Po nëse nuk të dëgjojnë, ti thuaju: “Unë s’kam asgjë me ato çka veproni ju”,(216)
وَتَوَكَّل عَلَى العَزيزِ الرَّحيمِ(217)
dhe ki mbështetje në të Fuqishmin, të Gjithmëshirshmin,(217)
الَّذى يَرىٰكَ حينَ تَقومُ(218)
I cili të sheh kur ngrihesh,(218)
وَتَقَلُّبَكَ فِى السّٰجِدينَ(219)
Të kryesh faljne, namazin, me të tjerët(219)
إِنَّهُ هُوَ السَّميعُ العَليمُ(220)
Sepse, Ai, vërtet, sheh dhe dëgjon çdo gjë.(220)
هَل أُنَبِّئُكُم عَلىٰ مَن تَنَزَّلُ الشَّيٰطينُ(221)
A t’iu tregoj unë se kujt i vijnë djajtë?(221)
تَنَزَّلُ عَلىٰ كُلِّ أَفّاكٍ أَثيمٍ(222)
Ata i vijnë çdo gënjeshtari, mëkatari.(222)
يُلقونَ السَّمعَ وَأَكثَرُهُم كٰذِبونَ(223)
Ata përgjojnë dhe më së shumti gënjejnë,(223)
وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الغاوۥنَ(224)
Kurse poetët, ata kanë ithtarë të mbyturit në mëkate.(224)
أَلَم تَرَ أَنَّهُم فى كُلِّ وادٍ يَهيمونَ(225)
A nuk sheh se ata bredhin luginave.(225)
وَأَنَّهُم يَقولونَ ما لا يَفعَلونَ(226)
Flasin atë çka s’e bëjnë(226)
إِلَّا الَّذينَ ءامَنوا وَعَمِلُوا الصّٰلِحٰتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثيرًا وَانتَصَروا مِن بَعدِ ما ظُلِموا ۗ وَسَيَعلَمُ الَّذينَ ظَلَموا أَىَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبونَ(227)
Me përjashtim të atyre që besojnë dhe vepra të mira punojnë, dhe që e përmendin All-llahun shpesh, dhe dalin ngadhnjimtar pas padrejtësisë që u bëhet. Mizorët do të marrin vesh se në çfarë humnere po hyjnë.(227)