Al-Hijr( الحجر)
Original,King Fahad Quran Complex(الأصلي,مجمع الملك فهد القرآن)
show/hide
Feti Mehdiu(Feti Mehdiu)
show/hide
بِسمِ اللَّهِ الرَّحمٰنِ الرَّحيمِ الر ۚ تِلكَ ءايٰتُ الكِتٰبِ وَقُرءانٍ مُبينٍ(1)
Alif Lam Ra. Këto janë ajete të Librit, Kur’anit të qartë.(1)
رُبَما يَوَدُّ الَّذينَ كَفَروا لَو كانوا مُسلِمينَ(2)
Shpeshherë mosbesimtarët do të dëshironin të ishin muslimanë.(2)
ذَرهُم يَأكُلوا وَيَتَمَتَّعوا وَيُلهِهِمُ الأَمَلُ ۖ فَسَوفَ يَعلَمونَ(3)
Lëri le të hanë e të kënaqen dhe le t’i mashtrojë shpresa, - kanë për ta ditur ata!(3)
وَما أَهلَكنا مِن قَريَةٍ إِلّا وَلَها كِتابٌ مَعلومٌ(4)
Dhe nuk kemi zhdukur asnjë qytet pa i ardhur koha e caktuar.(4)
ما تَسبِقُ مِن أُمَّةٍ أَجَلَها وَما يَستَـٔخِرونَ(5)
Asnjë popull nuk mundet ta shpejtojë as ta vonojë përfundimin e vet,(5)
وَقالوا يٰأَيُّهَا الَّذى نُزِّلَ عَلَيهِ الذِّكرُ إِنَّكَ لَمَجنونٌ(6)
Dhe thonë, “Ore ti që po të shpallet qortimi (Kur’ani), njëmend je i marrë!(6)
لَو ما تَأتينا بِالمَلٰئِكَةِ إِن كُنتَ مِنَ الصّٰدِقينَ(7)
Pse nuk na sjell engjuj, nëse je i sinqertë?”(7)
ما نُنَزِّلُ المَلٰئِكَةَ إِلّا بِالحَقِّ وَما كانوا إِذًا مُنظَرينَ(8)
Ne engjujt i dërgojmë vetëm me meritë dhe atëherë nuk do të kenë kohë të presin.(8)
إِنّا نَحنُ نَزَّلنَا الذِّكرَ وَإِنّا لَهُ لَحٰفِظونَ(9)
Ne, me të vërtetë, e kemi shpalur Kur’anin dhe pa dyshim ne jemi mbrojtësit e tij.(9)
وَلَقَد أَرسَلنا مِن قَبلِكَ فى شِيَعِ الأَوَّلينَ(10)
Ne edhe përpara teje kemi dërguar profetë popujve të mëparshëm,(10)
وَما يَأتيهِم مِن رَسولٍ إِلّا كانوا بِهِ يَستَهزِءونَ(11)
Por atyre nuk u ka ardhur asnjë profet, e ata të mos jenë tallur.(11)
كَذٰلِكَ نَسلُكُهُ فى قُلوبِ المُجرِمينَ(12)
Ja, ashtu ne e fusim atë (Kur’anin) në zemrat e mëkatarëve.(12)
لا يُؤمِنونَ بِهِ ۖ وَقَد خَلَت سُنَّةُ الأَوَّلينَ(13)
A nuk i besojnë atij, por dihet se çka u bë me popujt e hershëm.(13)
وَلَو فَتَحنا عَلَيهِم بابًا مِنَ السَّماءِ فَظَلّوا فيهِ يَعرُجونَ(14)
Edhe sikur të kishin hapur në qiell ndonjë derë për ata dhe ata të kalonin nëpër të duke u ngjitur,(14)
لَقالوا إِنَّما سُكِّرَت أَبصٰرُنا بَل نَحنُ قَومٌ مَسحورونَ(15)
Prapë do të thoninn: “Sigurisht neve na kanë lënë sytë; ne jemi njerëz të magjepsur!”(15)
وَلَقَد جَعَلنا فِى السَّماءِ بُروجًا وَزَيَّنّٰها لِلنّٰظِرينَ(16)
Dhe ne kemi bërë në qiell sisteme yjesh dhe kemi zbukuruar për shikuesit.(16)
وَحَفِظنٰها مِن كُلِّ شَيطٰنٍ رَجيمٍ(17)
Dhe e ruajmë atë prej çdo djalli të mallkuar,(17)
إِلّا مَنِ استَرَقَ السَّمعَ فَأَتبَعَهُ شِهابٌ مُبينٌ(18)
Përveç kush vështron tinëzisht dhe e godit një yll i dukshëm.(18)
وَالأَرضَ مَدَدنٰها وَأَلقَينا فيها رَوٰسِىَ وَأَنبَتنا فيها مِن كُلِّ شَيءٍ مَوزونٍ(19)
Ndërsa tokën e kemi shtruar dhe nëpër të kemi shpërndarë male të palëvizshëm dhe kemi bërë që në të të mbinë çdo send me masë,(19)
وَجَعَلنا لَكُم فيها مَعٰيِشَ وَمَن لَستُم لَهُ بِرٰزِقينَ(20)
Dhe kemi bërë për ju në të burim jetese, si edhe për ataqë nuk i ushqeni ju.(20)
وَإِن مِن شَيءٍ إِلّا عِندَنا خَزائِنُهُ وَما نُنَزِّلُهُ إِلّا بِقَدَرٍ مَعلومٍ(21)
Dhe nuk ka asgjë që të mos e ketë burimin te na, por ne nga ajo japim vetëm aqsa është e nevojshme.(21)
وَأَرسَلنَا الرِّيٰحَ لَوٰقِحَ فَأَنزَلنا مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَسقَينٰكُموهُ وَما أَنتُم لَهُ بِخٰزِنينَ(22)
Ne dërgojmë erërat të mbarësojmë dhe nga qielli lëshojmë shiun me të cilin ju ngimë – dhe ju nuk dispononi me atë.(22)
وَإِنّا لَنَحنُ نُحيۦ وَنُميتُ وَنَحنُ الوٰرِثونَ(23)
Dhe vetëm ne ngjallim dhe vdesim, dhe vetëm ne mbesim trashëgimtar.(23)
وَلَقَد عَلِمنَا المُستَقدِمينَ مِنكُم وَلَقَد عَلِمنَا المُستَـٔخِرينَ(24)
Dhe ne e dimë atë çka ka kaluar para jush dhe e dimë edhe atë çka vjen pas.(24)
وَإِنَّ رَبَّكَ هُوَ يَحشُرُهُم ۚ إِنَّهُ حَكيمٌ عَليمٌ(25)
Kurse Ai, Zoti yt, pa dyshim, të gjithë do t’i tubojë. Ai është i urtë dhe shumë i dijshëm.(25)
وَلَقَد خَلَقنَا الإِنسٰنَ مِن صَلصٰلٍ مِن حَمَإٍ مَسنونٍ(26)
Ne e kemi krijuar njeriun nga balta e argjilit, e formësuar,(26)
وَالجانَّ خَلَقنٰهُ مِن قَبلُ مِن نارِ السَّمومِ(27)
Kurse exhinët, qysh më parë i kemi krijuar nga zjarri semum (i këndellur).(27)
وَإِذ قالَ رَبُّكَ لِلمَلٰئِكَةِ إِنّى خٰلِقٌ بَشَرًا مِن صَلصٰلٍ مِن حَمَإٍ مَسنونٍ(28)
Dhe kur Zoti yt u tha engjujve: “Unë jam krijues i njeriut nga balta, nga balta e tharë,(28)
فَإِذا سَوَّيتُهُ وَنَفَختُ فيهِ مِن روحى فَقَعوا لَهُ سٰجِدينَ(29)
Dhe pasi që i kam dhënë fizionomi dhe i kam dhënë edhe shpirt, ju përuluni!”(29)
فَسَجَدَ المَلٰئِكَةُ كُلُّهُم أَجمَعونَ(30)
Dhe të gjithë engjujt, së bashku, iu përulën.(30)
إِلّا إِبليسَ أَبىٰ أَن يَكونَ مَعَ السّٰجِدينَ(31)
Por Iblisi, jo. Ai refuzoi të jetë me ata që iu përulen.(31)
قالَ يٰإِبليسُ ما لَكَ أَلّا تَكونَ مَعَ السّٰجِدينَ(32)
“O Iblis, - i tha Ai, - Ç’është me ty që nuk u përule?”(32)
قالَ لَم أَكُن لِأَسجُدَ لِبَشَرٍ خَلَقتَهُ مِن صَلصٰلٍ مِن حَمَإٍ مَسنونٍ(33)
Nuk më ka hije, - tha, - t’i përulem një njeriu të cilin e krijove nga balta, nba balta e tharë”.(33)
قالَ فَاخرُج مِنها فَإِنَّكَ رَجيمٌ(34)
“Atëherë, pra, dil prej aty, - i tha Ai, ti me të vërtetë je i mallkuar.(34)
وَإِنَّ عَلَيكَ اللَّعنَةَ إِلىٰ يَومِ الدّينِ(35)
Dhe mallkimi të ndjektë deri në ditën e kijametit!”(35)
قالَ رَبِّ فَأَنظِرنى إِلىٰ يَومِ يُبعَثونَ(36)
“O Zoti im, - tha, - më jep afat deri në ditën kur do të ringjallen!”(36)
قالَ فَإِنَّكَ مِنَ المُنظَرينَ(37)
“Të qoftë dhënë afati, - i tha Ai. –(37)
إِلىٰ يَومِ الوَقتِ المَعلومِ(38)
Deri në atë ditën e caktuar”.(38)
قالَ رَبِّ بِما أَغوَيتَنى لَأُزَيِّنَنَّ لَهُم فِى الأَرضِ وَلَأُغوِيَنَّهُم أَجمَعينَ(39)
“O Zoti im, - tha, - për atë që më ke shpjerë në humbje, unë atyre në tokë do t’ua zbukuroj punët e tyre, do t’i shpiej gjithsesi në humbje,(39)
إِلّا عِبادَكَ مِنهُمُ المُخلَصينَ(40)
Përveç atyre robërve të tu të sinqertë”.(40)
قالَ هٰذا صِرٰطٌ عَلَىَّ مُستَقيمٌ(41)
“Kjo, - tha Ai, - është rruga e drejtë imja.(41)
إِنَّ عِبادى لَيسَ لَكَ عَلَيهِم سُلطٰنٌ إِلّا مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الغاوينَ(42)
Ti nuk ke kurrfarë kompetence ndaj robërve të mi, përveç atyre të devijuarve, të cilët të kanë pasuar ty”.(42)
وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمَوعِدُهُم أَجمَعينَ(43)
Për tërë ata vendtakimi është në xhehennem,(43)
لَها سَبعَةُ أَبوٰبٍ لِكُلِّ بابٍ مِنهُم جُزءٌ مَقسومٌ(44)
Që i ka shtatë dyer. Nëpër secilën derë do të kalojë një numër i caktuar.(44)
إِنَّ المُتَّقينَ فى جَنّٰتٍ وَعُيونٍ(45)
Pa dyshim të devotshmit do të jenë në kopshte dhe burime.(45)
ادخُلوها بِسَلٰمٍ ءامِنينَ(46)
“Hyni aty të sigurtë, të liruar nga frika!”(46)
وَنَزَعنا ما فى صُدورِهِم مِن غِلٍّ إِخوٰنًا عَلىٰ سُرُرٍ مُتَقٰبِلينَ(47)
Dhe nga krahërorët e tyre do t’ua heqim smirën, ata do të qëndrojnë të gëzuar sikur vëllezër njëri përball tjetrit,(47)
لا يَمَسُّهُم فيها نَصَبٌ وَما هُم مِنها بِمُخرَجينَ(48)
Aty nuk i pret kurrfarë lodhje, dhe nuk do të nxirren prej tyre.(48)
۞ نَبِّئ عِبادى أَنّى أَنَا الغَفورُ الرَّحيمُ(49)
Lajmëroi robërit e mi se Unë, njëmend, jam ai që fal dhe mëshirëplotë,(49)
وَأَنَّ عَذابى هُوَ العَذابُ الأَليمُ(50)
Por edhe dënimi im është, pa dyshim i dhembshëm.(50)
وَنَبِّئهُم عَن ضَيفِ إِبرٰهيمَ(51)
Edhe lajmëroi ata për musafirët e Ibrahimit,(51)
إِذ دَخَلوا عَلَيهِ فَقالوا سَلٰمًا قالَ إِنّا مِنكُم وَجِلونَ(52)
Kur hynë dhe i thanë: “Paqe”! E ai u tha: “Ne frikësohemi prej jush”.(52)
قالوا لا تَوجَل إِنّا نُبَشِّرُكَ بِغُلٰمٍ عَليمٍ(53)
“Mos u frikëso, - i thanë, - ne të përgëzojmë ty se do të keshë një djalë të mësuar”.(53)
قالَ أَبَشَّرتُمونى عَلىٰ أَن مَسَّنِىَ الكِبَرُ فَبِمَ تُبَشِّرونَ(54)
“A më përgëzoni tani kur më ka zënë pleqëria? - tha ai. – Me çka po më përgëzoni?”(54)
قالوا بَشَّرنٰكَ بِالحَقِّ فَلا تَكُن مِنَ القٰنِطينَ(55)
I thanë: “Të përgëzojmë me një realitet dhe për këtë mos e humb shpresën!”(55)
قالَ وَمَن يَقنَطُ مِن رَحمَةِ رَبِّهِ إِلَّا الضّالّونَ(56)
Po kush e humb shpresën në mëshirën e Zotit të vet, përveç atyre të devijuarëve e të humburëve.(56)
قالَ فَما خَطبُكُم أَيُّهَا المُرسَلونَ(57)
“Po ç’punë keni ju, o të dërguarë! – u tha.(57)
قالوا إِنّا أُرسِلنا إِلىٰ قَومٍ مُجرِمينَ(58)
“Ne jemi dërguar te një popull mëkatar, - i thanë ata.(58)
إِلّا ءالَ لوطٍ إِنّا لَمُنَجّوهُم أَجمَعينَ(59)
Përveç familjes së Lutit që do ta shpëtojmë të tërë,(59)
إِلَّا امرَأَتَهُ قَدَّرنا ۙ إِنَّها لَمِنَ الغٰبِرينَ(60)
Me përjashtim të gruas së tij, e kemi vendosur, ajo do të jetë e dënuar me të tjerët”.(60)
فَلَمّا جاءَ ءالَ لوطٍ المُرسَلونَ(61)
Dhe kur erdhën të dërguarit te familja e Lutit.(61)
قالَ إِنَّكُم قَومٌ مُنكَرونَ(62)
Ai u tha: “Ju jeni, sigurisht, njerëz të panjohur”.(62)
قالوا بَل جِئنٰكَ بِما كانوا فيهِ يَمتَرونَ(63)
“Jo, - i thanë ata, - por po të sjellim atë në çka dyshojnë këta,(63)
وَأَتَينٰكَ بِالحَقِّ وَإِنّا لَصٰدِقونَ(64)
Dhe të sjellim realitetin që do të ndodhë, dhe ne, sigurisht, jemi të sinqertë.(64)
فَأَسرِ بِأَهلِكَ بِقِطعٍ مِنَ الَّيلِ وَاتَّبِع أَدبٰرَهُم وَلا يَلتَفِت مِنكُم أَحَدٌ وَامضوا حَيثُ تُؤمَرونَ(65)
Transfero familjen tënde natën vonë, kurse ti rri në prapavijë të tyre, dhe asnjë prej jush le të mos kthehet, por shkoni atje për ku ju urdhërohet!”(65)
وَقَضَينا إِلَيهِ ذٰلِكَ الأَمرَ أَنَّ دابِرَ هٰؤُلاءِ مَقطوعٌ مُصبِحينَ(66)
Dhe ne ia shpallëm atë që do të ndodhë. Se ata të gjithë, do të zhduken mu në agim.(66)
وَجاءَ أَهلُ المَدينَةِ يَستَبشِرونَ(67)
Dhe erdhën bashkëqytetarët, të gëzuar.(67)
قالَ إِنَّ هٰؤُلاءِ ضَيفى فَلا تَفضَحونِ(68)
“Këta janë musafirët e mi, - u tha ai, - mos më turpëroni!(68)
وَاتَّقُوا اللَّهَ وَلا تُخزونِ(69)
Dhe frikësohuni All-llahut, e mos më poshtëroni!”(69)
قالوا أَوَلَم نَنهَكَ عَنِ العٰلَمينَ(70)
A nuk ta kemi ndaluar, - i thanë, - të pranosh njerëz si musafirë?”(70)
قالَ هٰؤُلاءِ بَناتى إِن كُنتُم فٰعِلينَ(71)
“Qe ku i keni vajzat e mia, - tha ai, - nëse dëshironi të bëni diçka.(71)
لَعَمرُكَ إِنَّهُم لَفى سَكرَتِهِم يَعمَهونَ(72)
“Pasha ty, ata janë humbur në dehjen e tyre.(72)
فَأَخَذَتهُمُ الصَّيحَةُ مُشرِقينَ(73)
Dhe ata i përfshiu, me të lindur të diellit, një ushtimë e madhe.(73)
فَجَعَلنا عٰلِيَها سافِلَها وَأَمطَرنا عَلَيهِم حِجارَةً مِن سِجّيلٍ(74)
Dhe ne e përmbysëm, ajo që ishte lartë e vumë poshtë, dhe mbi ta lëshuam një rrebesh dhe të gurëzuar, sikur shiu.(74)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايٰتٍ لِلمُتَوَسِّمينَ(75)
Në këtë ka, njëmend, argumente për ata që i hetojnë.(75)
وَإِنَّها لَبِسَبيلٍ مُقيمٍ(76)
Dhe ai qytet ështëpranë rrugës edhe tash.(76)
إِنَّ فى ذٰلِكَ لَءايَةً لِلمُؤمِنينَ(77)
Në këtë ka mësime për ata që besojnë,(77)
وَإِن كانَ أَصحٰبُ الأَيكَةِ لَظٰلِمينَ(78)
Por edhe banorët e Ejkes kanë qenë kriminelë.(78)
فَانتَقَمنا مِنهُم وَإِنَّهُما لَبِإِمامٍ مُبينٍ(79)
Prandaj u jemi hakmarrë dhe që të dy janë pranë rrugës dhe shihen haptazi.(79)
وَلَقَد كَذَّبَ أَصحٰبُ الحِجرِ المُرسَلينَ(80)
Edhe banorët e Hixhrit i kanë përgënjeshtruar profetët,(80)
وَءاتَينٰهُم ءايٰتِنا فَكانوا عَنها مُعرِضينَ(81)
Dhe ne u patëm dhënë argumentet tona, por ata ua kthenin shpinën.(81)
وَكانوا يَنحِتونَ مِنَ الجِبالِ بُيوتًا ءامِنينَ(82)
Dhe skalitnin shtëpiat në shkrepa, të qetë e të sigurtë.(82)
فَأَخَذَتهُمُ الصَّيحَةُ مُصبِحينَ(83)
Por edhe ata i goditi ushtima e tmerrshme, në agim.(83)
فَما أَغنىٰ عَنهُم ما كانوا يَكسِبونَ(84)
Dhe nuk u bëri dobi ajo që kishin fituar(84)
وَما خَلَقنَا السَّمٰوٰتِ وَالأَرضَ وَما بَينَهُما إِلّا بِالحَقِّ ۗ وَإِنَّ السّاعَةَ لَءاتِيَةٌ ۖ فَاصفَحِ الصَّفحَ الجَميلَ(85)
Ne nuk i kemi krijuar qiejt dhe tokën edhe çka ka ndërmjet tyre pa arsye. Momenti i fundit, me siguri, do të vijë, prandaj ti sillu me shpirtëgjërësi.(85)
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ الخَلّٰقُ العَليمُ(86)
Zoti yt është gjithkrijues dhe i gjithdijshëm.(86)
وَلَقَد ءاتَينٰكَ سَبعًا مِنَ المَثانى وَالقُرءانَ العَظيمَ(87)
Ne të kemi shpallur shtatë ajete që përsëriten, edhe Kur’anin e madhërueshëm.(87)
لا تَمُدَّنَّ عَينَيكَ إِلىٰ ما مَتَّعنا بِهِ أَزوٰجًا مِنهُم وَلا تَحزَن عَلَيهِم وَاخفِض جَناحَكَ لِلمُؤمِنينَ(88)
Mos të ikë assesi syri në atë që ne u japim për kënaqësi disave, dhe mos u mërzit për ata, kurse ndaj besimtarëve jij i butë.(88)
وَقُل إِنّى أَنَا النَّذيرُ المُبينُ(89)
Dhe thuaj: “Unë jam vetëm qortues i hapët!”(89)
كَما أَنزَلنا عَلَى المُقتَسِمينَ(90)
Siç u kemi shpallur qortim klasifikuesve,(90)
الَّذينَ جَعَلُوا القُرءانَ عِضينَ(91)
Të cilët e kanë identifikuar Kur’anin me gjini (letrare)(91)
فَوَرَبِّكَ لَنَسـَٔلَنَّهُم أَجمَعينَ(92)
Qe pasha Zotin tënd, ata të gjithë do t’i marrim në përgjegjësi,(92)
عَمّا كانوا يَعمَلونَ(93)
Për atë çka kanë bërë.(93)
فَاصدَع بِما تُؤمَرُ وَأَعرِض عَنِ المُشرِكينَ(94)
Ti prediko atë që të urdhërohet dhe hiqu politeistëve.(94)
إِنّا كَفَينٰكَ المُستَهزِءينَ(95)
Ne të mjaftojmë ty kundër atyre të cilët tallen.(95)
الَّذينَ يَجعَلونَ مَعَ اللَّهِ إِلٰهًا ءاخَرَ ۚ فَسَوفَ يَعلَمونَ(96)
Me All-llahu dhe bëjnë edhe tjetër Zot. Do të shohin ata!(96)
وَلَقَد نَعلَمُ أَنَّكَ يَضيقُ صَدرُكَ بِما يَقولونَ(97)
Ne mirë e dimë se të vjen rënd ajo që flasin ata.(97)
فَسَبِّح بِحَمدِ رَبِّكَ وَكُن مِنَ السّٰجِدينَ(98)
Por madhëro Zotin tënd dhe falenderoje, edhe bëhu nga ata që përulen.(98)
وَاعبُد رَبَّكَ حَتّىٰ يَأتِيَكَ اليَقينُ(99)
Dhe adhuro Zotin tënd, sa të jesh gjallë!(99)